woensdag 31 december 2014

Vooruitblik

Hoewel ik heus wel weet wat ik al voor volgend jaar op het programma heb, blijft het leuk om aan het einde van het jaar er even stil te staan bij wat er aankomend jaar allemaal op ons te wachten staat.
Het zijn geen voornemens, maar echt dingen waarvan ik weet dat ze gaan gebeuren.

Wat er nu in me op komt:

Een reünie met de familie van mijn vaderskant op Tweede Paasdag
Het dubbele verjaardagsfeest van mijn vader en zijn vrouw
Een vakantie naar Noorwegen
Een hond die zindelijk is :-)
Een afgeronde opleiding copywriting
De kinderen die hun zwemdiploma behalen
De trap die eindelijk is bekleed
Het terras in de tuin echt af en er lekker genieten van het zonnetje
Lekkere groenten uit eigen tuin

En de losse dingen, wat wil zeggen: zonder datum:

In de Lente samen met de kinderen verse brandnetelsoep maken
Veel wandelen in het Grenspark Kalmthoutse Heide
Een aantal steden bezoeken met de kinderen ( Iedereen verzint er één)
Nieuwe fietsroutes uitproberen
Oefenen met de tent
Met de hond op puppycursus
Schetsen
Turks koken

Heerlijk! Ik kijk uit naar 2015 en wens een ieder een goede jaarwisseling en een voorspoedig, gelukkig en gezond Nieuwjaar toe!






dinsdag 30 december 2014

Bezoek Kidzcity in Utrecht met NapPas ( review)

We zijn in het bezit van een NapPas, een zogenaamde "Nationale amusementsparken pas". Hiermee krijg je korting op uitjes door heel Nederland. De korting verschilt per park. Bij het ene museum krijg je een vast bedrag als korting op het totaal en bij het andere een percentage van het totaal. Het leuke van de pas vind ik dat je ook eens op wat andere ideeën komt en de korting is natuurlijk erg leuk meegenomen.

Een aantal weken geleden, toen het pijpenstelen regende zochten we een uitje dat we ondanks het slechte weer konden gaan doen. Het moest echt een feestje voor de kinderen worden. Daarom bezochten we uiteindelijk een overdekt pretpark in Utrecht, Kidzcity. Met de Nappas kregen we 20% korting op de entree, wat de moeite waard is. We zijn wel vaker bij overdekte speeltuinen geweest en we dachten dat het vergelijkbaar zou zijn.

Toen we binnenkwamen keken we samen met de kinderen onze ogen uit. Het is het grootste indoor speel- en attractiepark in de Randstad en het is wel echt even wat anders dan een indoor speeltuin. 5000m2 bleek ook echt wel groot te zijn. En het park is denk ik het beste te omschrijven als een mix van attracties en speeltoestellen.

De kinderen gingen meteen naar een reusachtig klimkasteel en toen ze daar bovenop stonden zagen ze wat er verder nog allemaal aangeboden werd. 

Het kasteel werd ingeruild voor de superglijbaan en vandaaruit gingen ze naar de botsautootjes, de ballenbak, de draaimolen, de safaritrein, een soort reuzenrad waarbij de bakjes leken op luchtballonnen ( zie foto).
 
Ook konden ze eindeloos in van die autootjes zitten zoals je die bij supermarkten vindt. Maar nu mochten ze er wel eens in want je hoefde enkel op de knop te drukken in plaats van geld in te werpen :-)
 
Broer en zus waren erg gecharmeerd van de botsautootjes die in kinderformaat zijn, dus als ouder pas je er niet bij in en de kinderen kunnen zelf bij de pedalen.



Voor een aantal attracties waren de kinderen te groot, zoals de peuterspeelhoek. En er waren er ook waar ze te klein voor waren, zoals het laser-gamen. De kinderen wilden wel, maar ze waren echt te klein voor de pakken die je dan aan moet hebben. Maar dat is ook logisch, onze kinderen zijn 5 en 6 jaar en het park is speciaal bestemd voor kinderen tot 12 jaar en ik denk dat die leeftijdsinschatting echt wel klopt.

Mijn man en ik gingen soms mee met de kinderen en ze moesten erg lachen om mijn gegil van de grote glijbaan ( die ging hard!). Maar vaker zaten we ( man en ik) gewoon vanaf een terras te de kinderen in de gaten te houden. In het restaurant kochten we dan een kopje koffie, maar je mag ook zelf consumpties meenemen.


Ik zag dat je er ook kinderfeestjes kunt houden en dat dan het eten en drinken in één vast tarief zit, dat niet eens zoveel verschilt van de entreeprijs. En ondanks dat er behoorlijk wat mensen waren hoefden de kinderen eigenlijk nooit ergens lang in de rij te staan. Zelfs niet bij het toilet(!).

Na een heerlijke middag in het overdekte park was het weer tijd om naar huis te gaan. De kinderen stapten moe maar voldaan achterin de auto. Minstens zo leuk als die grote buitenparken en ik vond de entree allerzins redelijk. En extra leuk met korting!


  • KidZcity 2008-43.jpg
  • 1.jpg
  • 2.jpg
  • 3.jpg
  • 4.jpg
  • 5.jpg
  • 7.jpg
  • 8.jpg

 

maandag 29 december 2014

COOL Challenge

Op Facebook heb ik al aangegeven dat ik mee ga doen met de COOL Challenge.  Cool Challenge is een onderzoek naar de effecten van koud douchen. Er zijn veel kleinschalige onderzoeken die aangeven dat het goed voor je zou zijn.  Het zou je weerstand verhogen, je zou actiever worden etc. Maar grootschalig is het nog niet onderzocht. Cool Challenge probeert de effecten hiervan in kaart te brengen door een grootschalig onderzoek, waar mensen zich voor konden aanmelden en dat heb ik dus gedaan.

Vandaag ontving ik dit bericht:

*****************************************************************************

Hartelijk dank voor het invullen van de enquête.

U heeft geloot voor:

KOUD (AF)DOUCHEN - DAGELIJKS GEDURENDE 90 SECONDEN

Dit houdt in dat u van 1 t/m 30 januari 2015 wordt verwacht om dagelijks koud (af) te douchen gedurende 90 seconden.

Instructie: u mag zo vaak, lang en warm douchen als u wil met als enige verzoek dat u 1 keer per dag gedurende 90 seconden koud (af)doucht. Hierbij dient u de kraan/thermostaat op de uiterste koude stand te zetten.

Tip: mocht u het te koud vinden om te beginnen met een koude douche kunt u ook warm beginnen. Dit maakt de overgang naar koud wellicht een stuk aangenamer.

Nogmaals willen wij u erop wijzen dat het onderzoek pas op 1 januari 2015 van start gaat.

Op 31 januari en 31 maart 2015 zult u van ons een nieuwe uitnodiging krijgen via het opgegeven email adres om een nieuwe enquête in te vullen.

Wilt u ervoor waken dat deze email niet in de Spam/Junk mail terecht komt?

Wij wensen u veel succes met de COOL Challenge!

Het COOL Challenge Research Team
******************************************************************************

90 seconden, lijkt weinig, maar je kon in geloot worden voor 30, 60 of 90 seconden.  Ik douche normaal niet lang en niet heel erg heet. Maar niet koud. We gaan het donderdag geheel meemaken. En dan een maand lang.

zondag 28 december 2014

Turkse pizza, Lahmacun

In de week voor Kerst bestond de school van onze kinderen 10 jaar. Dat werd uitgebreid gevierd door een hele week activiteiten te plannen. Op een van de dagen hadden de kinderen op school allerlei workshops. Zoonlief had zichzelf opgegeven voor een workshop Turkse pizza bakken.  Zowel het deeg als het gehakt voor de Turkse pizza werden zelf gemaakt. Zoonlief vond het geweldig en ik hoorde later van de juf dat hij zo heerlijk gegeten had. Toen ik later op de kerstmarkt heerlijke mezze kocht, was ik verkocht en samen met de kinderen gaan we aankomend jaar eens wat meer de Turkse keuken ontdekken.
 
Vandaag stond de Turkse pizza op het programma. Hoewel het gerecht meestal valt onder "ongezonde snack" met veel drapperige knoflooksaus, extra vlees enzo is er echt weinig ongezonds aan als je het zelf maakt.

In Turkije wordt een zelfgemaakte lahmacun in een 'silex' gebakken, het lijkt op een contactgrill. Beide kanten bak je dan snel gaar. Maar gelukkig werkt een pan met een deksel ook en dus gebruikte ik de hapjespan eens. Die zat bij de serie pannen die ik in mijn studententijd bij de Ikea kocht, maar eerlijk gezegd gebruik ik hem weinig.
 
Recept voor 10 Turkse pizza's:

Voor het deeg:
500 gram bloem
1 zakje (7 gram) gedroogde gist
6-7 eetlepels lauwe, dus beetje warmgemaakte melk
2 theelepels suiker, als voeding voor de gist
1 theelepel (3 gram) zout
4 forse eetlepels boter, even een beetje smelten
2 eieren
 
Voor de vulling:
250 gram rundergehakt
1 ui
½ rode (punt)paprika
½ groene paprika, of een halve groene peper als je van pittig houdt
2 tomaten
1 flinke handvol platte peterselie
1 klein blikje = ongeveer een eetlepel tomaten puree
2 tenen knoflook
1 eetlepel (tatlı/milde) paprika puree, heet bij de Turkse winkel milde peperpuree ( Biber Tatli)
1 scheut olijfolie
1 theelepel zout
½ theelepel versgemalen zwarte peper of naar smaak iets meer

Bereiding

Voeg de suiker en de gist bij de lauwe melk en roer goed door. Laat dit even een paar minuten staan. Meng in een kom de bloem met het melk-suiker-gist-mengsel. Roer er de eieren en de gesmolten boter door, kneed even door en voeg dan ook het zout toe. Kneed het deeg ongeveer 10 minuten. Is het na 5 minuten nog erg plakkerig voeg dan wat bloem toe, blijft het korrelig voeg dan nog wat melk toe. Leg de bol deeg in een kom en dek dit af en laat dit op kamertemperatuur anderhalf uur rijzen. 

Maak ondertussen de vulling klaar. Snij de ui, paprika/peper, peterselie en tomaten heel fijn. Meng de groenten met het gehakt en voeg ook de tomaten- en peperpuree, de olijfolie, de knoflook, het zout en de gemalen peper toe. Roer het tot een smeerbaar geheel. Eventueel kun je nog een beetje tomatenpuree toevoegen, maar laat het verder afgedekt staan tot het deeg voor de bodem klaar is.
 
Duw na anderhalf uur de lucht uit het deeg en verdeel het deeg dan in 10 stukken, maar dek ze wel af tegen het uitdrogen. Ik gebruik een klamme theedoek. Strooi nu bloem op je werkblad en rol het eerste bolletje deeg heel dun uit tot een pizza. Omdat de kinderen me hierbij "helpen" heb ik met een pen op een stuk bakpapier het deksel van de pan omgetrokken.  Dan kunnen de kinderen zelf steeds kijken of de pizza nog in de pan gaat passen.


 

  

Schep daarna een flinke eetlepel van het gehaktmengsel op de pizza. Smeer dit dun uit, maar laat de randjes vrij. 
 
 
Zet de hapjespan op middelhoog vuur en verwarm deze alvast. Vouw nu de pizza dubbel en vouw het uit in de pan. Je legt het in het midden en vouwt de flappen links en rechts uit. Gebruik geen vet of zo. Doe dan het deksel op de pan zodat de pan een mini-oven wordt en ook de bovenkant gaart. Bak de Turkse pizza in vier of vijf minuten mooi gaar.  Kijk zeker bij de eerste pizza of het niet te hard gaat en pas eventueel het vuur aan.
 
Wanneer is de pizza gaar? Als de randjes niet meer zacht zijn, de onderkant lichtbruin is en het gehakt duidelijk gaar is.
 
Terwijl de ene pizza in de pan gebakken wordt, kun je vast de volgende pizza uitrollen en beleggen.
Is de eerste pizza klaar, leg deze dan op een bord en dek dit af met een omgekeerde schaal. De volgende pizza die klaar is, leg je omgekeerd op de andere pizza. Dus met de vulling naar beneden, bovenop de vulling van de onderste pizza. Sluit weer af met de omgekeerde schaal. Leg de daarop volgende pizza weer met de vulling naar boven op de stapel enzovoorts. Je legt ze om en om op één grote stapel.
De Turkse pizza's zijn als ze net gebakken nog hard, maar zodra ze afkoelen worden ze weer zacht omdat ze verstikken in de stapel op het bord met de schaal erop. Draai, als je alle lahmacuns hebt gebakken, de stapel om en serveer dan de eerst gebakken lahmacun die nu weer zacht en op de juiste temperatuur is. Traditioneel eet je lahmacun opgerold met gemengde sla . De sla kun je aanmaken met wat citroensap, olijfolie en zout. Eventueel nog wat platte peterselie en een beetje ui erin.
 
Eetsmakelijk!!!
 
 
Uiteraard kun je een heel arsenaal aan sauzen toevoegen, maar dan is het gezonde er waarschijnlijk wel af. Nou vooruit, een yoghurtsausje  met een beetje knoflook dan.


 

 




Het addertje onder het gras? : overstap Van Eneco naar Essent (Grmbl)

Gisteren viel de afrekening van Eneco op de mat.
In de mediamarkt, waar we overstapten op Essent, werd ons verteld dat de boete van 125 euro die in rekening zou worden gebracht, door Essent betaalt werd. Die boete zou standaard maximaal 125 euro zijn. Dat is dan ook wat Essent vergoed.

Op de afrekening van Eneco blijkt de boete 2x 100, dus 200 euro te zijn. 100 euro boete voor contractbreuk voor wat betreft het gas en 100 euro boete voor wat betreft de contractbreuk voor elektriciteit. Daar schrok ik van en dacht dat we 75 euro ( 200 euro -125 euro) moesten inleveren van de cadeaubon.

Dus ik nam de map van Essent er nog eens bij en daar las ik dat de vergoeding max.125 euro per product is.  Gelukkig! In dat geval is de boete dus wel gedekt, want de producten zijn gas en elektra en dat is dus maximaal 2 x 125 = 250 euro aan vergoeding.

Wel las ik dat de vergoedingen pas aan het einde van het eerste jaar, bij de eindafrekening verrekend worden. Dat betekent dat je dus gedurende het jaar 200 euro uit hebt staan. Op zich ook wel logisch van Essent, maar dat was me niet duidelijk of niet blijven hangen bij de uitleg toen we bij Mediamarkt stonden.

Op het verbruik zouden we 168 euro van Eneco terugkrijgen, maar door de boete van 200 euro die we aan Eneco moeten betalen, moeten we voor het eerst 27 euro bijbetalen. Dat is natuurlijk te overzien, maar dus wel anders dan we dachten.  Maar pijn voelen we er niet van door het bedrag dat we terugkregen door ons zuinige verbruik.

Moeten we nu echt wachten op die 200 euro tot het einde van 2015? Administratief gezien wel.
Maar we kunnen natuurlijk zelf ook het voorschot aanpassen dat we aan Essent betalen. We zouden het tijdelijk kunnen verlagen en we kunnen het zelfs aannemelijk maken omdat we 168 euro ( en dat op een half jaar, dus voor een jaar zou het meer zijn) terug hebben gekregen van Eneco op het verbruik. In dat opzicht hoeft het dus niet zoveel of eigenlijk niets uit te maken. Wel moet je een beetje creatief zijn dus, maar wat mij betreft geen probleem.

zaterdag 27 december 2014

Wintersweer, de moestuin en visite.

Na twee heerlijke en gezellige feestdagen, was het vanochtend een geweldige verrassing dat er sneeuw was gevallen. Nog een dik pak plaksneeuw ook en het blijft de hele dag maar sneeuwen volgens buienradar. Na het ontbijt maakten we het pad naar de voordeur sneeuwvrij en maakten we vier sneeuwpoppen. Daarna waren we toch wel koud geworden en  was het hoog tijd voor warme thee en chocolademelk.

We haalden nog wat boodschappen, zodat we voorlopig niet meer naar de winkel hoeven.  Thuisgekomen, wilde ik de vaatwasser nog even aan doen en pakte ik het laatste vaatwasblokje. Dus even later weer heen voor vaatwasblokjes. Maar nu hebben we ook alles weer volledig op voorraad. Een zalige gedachte.

We lijken wel eekhoorntjes met onze gevulde kelderkast. De tank van de auto vol. Heerlijk! Manlief plaatste nog even de winterbanden onder mijn kleine autootje, zodat ik aankomende week ook wat prettiger kan rijden als hij voor zijn werk ( en met zijn auto) naar het buitenland is. Ik hoop dat hij terug is met Oud en Nieuw.

Ondertussen ben ik al wel weer bezig met de moestuin. Ik heb  alle oude zaden weggegooid en heb op de sites van Zaadhandel Van der wal en van Vreeken gekeken voor nieuwe zaden. De planning en de verdeling voor aankomen jaar heb ik al aardig rond. Afgelopen jaar had ik ter aanvulling begin februari bij Lidl ook prima zaden gekocht, maar niet biologisch. En nu twijfel ik dus een beetje of ik niet gewoon even wacht met het bestellen van zaden tot de Lidl weer zaden heeft. Dilemma, dilemma.

Dinsdag komt vriendinnetje met haar gezin op visite. Sinds ze naar Noorwegen zijn vertrokken, is het wel wat stiller hier. Dus super leuk om ze dinsdag weer te zien. De kinderen tellen de dagen af naar de zomervakantie, omdat we dan naar Noorwegen gaan.  Voorlopig dus nog even goed oefenen op dat Noors!

Fijn weekend!

dinsdag 23 december 2014

Geen stress met Kerst en Turks koken in 2015.

Eerste Kerstdag vieren we jaarlijks Kerst met de familie. Tweede Kerstdag vieren we het met vrienden. Bij wie het gevierd wordt rouleert zowel Eerste als Tweede Kerstdag.
We vinden het heel leuk om bij een ander op visite te gaan, maar Kerst bij ons thuis is ook heel leuk. Dit jaar komt het toevallig zo uit dat beide Kerstdagen bij ons gevierd worden. Dat heeft een voordeel, we hoeven er zelf niet op uit te trekken. Maar je moet dan dus wel wat verzinnen met voorschotelen enzo.

Eerste Kerstdag komt mijn familie brunchen. Heel gezellig en eigenlijk ook helemaal niet ingewikkeld. Gewoon soep vooraf en dan broodjes met allerlei lekkere belegjes enzo. Dat kan niet mis gaan, tenzij alle broodjes in de oven verbranden. Maar heej, dan hebben we de soep en het verse beleg nog ;-0. En lekkere zelfgemaakte salades, yum.

Tweede Kerstdag hebben we wel een Kerstdiner. We hadden aanvankelijk bedacht om te gaan gourmetten of bakplaten, maar hoe dichter de Kerst in zicht kwam hoe meer onze voorkeur uitging naar een gewoon diner. Ik denk dat het ook komt omdat we steeds minder vleeseters zijn geworden. Je kunt ook vegetarisch of met vis gourmetten, ik weet het. Maar op de een of andere manier dachten we eerder aan een gewoon diner. En dat wordt het dus. Soep vooraf, een mooi hoofdgerecht en een klein toetje na. Prima toch? En eigenlijk ook niet heel druk, als je het maar voor jezelf eenvoudig houdt.

In de week voor de Kerstvakantie was er op school ook al een feestweek. Ze vierden Kerst, maar ook dat de school 10 jaar bestond. De kinderen hadden toen in een van de workshops Turkse pizza gebakken en dat was in de smaak gevallen. Op de Kerstmarkt waar je de knutsels van je kinderen kon kopen voor het goede doel, kon je ook Turkse tapas/mezzes kopen. En thuis hebben we daar toen ook enorm van gesmuld. Het leek wel een beetje op een enkel recept van Vreni de Jong, van het kookboek "gezond en lekker eten".Afgelopen weekend nog eens op internet gezocht en toch maar eens gekeken bij de Turkse winkel, heet dat ook toko? Op de een of andere manier vind ik Toko meer passend voor een Aziatische winkel. Dat was nog best een klus, want veel dingen lijken op elkaar, maar zijn toch echt anders. De Turkse mevrouw van de winkel met peroxide haar zag me kijken en hielp heel goed en vriendelijk.  Het smaakte goed en naar meer!  Heel eenvoudige gerechten, niet te dure ingrediënten en veel smaak. Onze keuken ruikt helemaal naar de nieuwe maaksels.
Heel inspirerend ...leuke hobby voor het nieuwe jaar!

Iedereen een heel fijn nIeuwjaar gewenst!

maandag 22 december 2014

Iets met water.... ( aanrader)

Ik heb iets met water. Misschien wel vooral omdat mijn man in de scheepvaart zit :-)

Maar zonder gekheid, water is hier wel een puntje van aandacht.
In de zomer drink ik namelijk gemakkelijk voldoende water. Maar in de winter dènk ik vooral dat ik voldoende water drink, maar als ik eerlijk ben, drink ik dan alleen 's ochtends vroeg en bij de maaltijden water. Voor de rest drink ik voornamelijk koffie, diksap en thee. En tot nog toe kwam ik meestal niet echt aan de hoeveelheid vocht die ik zou willen drinken.

Het is alweer even geleden dat ik een doos met leuke cadeautjes van cadeau-cadeau.nl  thuisbezorgd kreeg en ik gebruik nu elk ding wat erin zat. Waaronder de tapi drinkfontein.

Tapi drinkfonteinTapi drinkfontein
Het is een soort blauwe dop die je om het uiteinde van je kraan klemt. Je kunt de kraan nu nog steeds normaal gebruiken, maar als je wat wilt drinken knijp je in het uiteinde en heb je een drinkfontein via het andere gat dat omhoog gericht staat. Het werkt echt! Je hoeft nu geen glas te pakken ( scheelt weer afwas) en zo neem je gauw een slok direct uit de kraan zonder raar onder de kraan te hangen. Zodra ik de blauwe dop zie, neem ik ook echt meteen een slok. Een soort reminder is het ding ook nog dus! En de kinderen vinden het ook geinig, want ze kunnen het ook zelf, zo'n fontein knijpen en drinken. Ook handig als je gaat tandenpoetsen. De drinkfontein past op elke kraan mits deze als uiteinde een recht ( mag gebogen )stuk heeft van 6 cm. En dat zijn nogal wat kranen. Ik vind het een superleuk klein cadeautje ( voor 3,95 euro) en ik snap dat het ding verschillende prijzen heeft gewonnen. Wat mij betreft dus een aanrader!

zaterdag 20 december 2014

Overstappen en nieuwe tv

Voor onze zorgverzekering zijn we intern overgestapt, dat wil zeggen: we zaten bij Energiek ( onderdeel Sallandverzekeringen) en via independer is het opgezegd en zijn we weer aangemeld. Ik kreeg namelijk 7% korting en via independer 8,5% korting.

Omdat ons energiecontract met Eneco dit jaar afliep en ik het aanbod van Eneco voor de aankomende 3 jaar goed genoeg vond in vergelijking tot andere maatschappijen, heb ik toen ( ik meen in juni) weer getekend voor 3 jaar. Het ging snel en simpel. Misschien iets te snel en iets te simpel denk ik nu achteraf.

Afgelopen week stonden manlief en ik in de mediamarkt om ons te oriënteren wat televisies betreft. Onze 10 jaar oude Philips liet ons steeds vaker in de steek en hoewel we niet veel tv kijken is het wel fijn als je een documentaire af kunt kijken zonder lange zwarte of ruizige periodes met en zonder geluid. Om maar te zwijgen over de kinderen die boos worden omdat "kerst met Linus" niet zichtbaar is.  We moesten ons wel echt even ergens overheen zetten. Manlief en ik vinden winkels als de Mediamarkt werkelijk een verschrikking. Maar om een beetje gevoel te krijgen bij wat er nu te koop is, wilden we wel weer eens een voet binnen zo'n een-en-al-prikkel-en geluid-winkel wagen. We hadden al wel op internet gekeken, maar konden geen voorstelling maken van alle opties en formaten. Ook niet met een meetlint erbij. En wat is het verschil in megahertz ( 400 of 600 zie je dat verschil?) en hoe smart is zo'n smart-tv enzo. En voegt ambilight zoveel toe?

Eenmaal in de winkel werden we zoals verwacht overweldigd door alle prikkels. Overal flitst, knippert er wat en maakt er iets geluid. De afdeling met tv's was ook niet te missen. Ze waren groot, groter, grootst die tv's. Omdat ik niet zo'n grote tv wilde en wel een super zuinige en manlief geen zilverkleurige omlijsting wilde, werd de keuze in het grote aantal tv's gelukkig al wat beperkt. We lieten ons uitgebreid informeren en het formaat waar we eigenlijk wel voor vielen was een van de meest verkochte modellen...voor op de kleine slaapkamer, aldus de verkoper. Daar moesten we natuurlijk wel om lachen, want ik moet er niet aan denken dat er een op de slaapkamer zou komen te staan.

Uiteraard wilden we er nog een paar nachtjes over slapen.  De verkoper leek er begrip voor te hebben, maar attendeerde ons nog wel even op de aanwezigheid van een stand van Essent. Wie over ging stappen naar Essent kreeg twee cadeaukaarten van 112,5 euro, dus 225 euro in totaal. En alles zou geregeld worden. Ook de boete zou overgenomen worden. Het was eigenlijk te goed, het kon niet waar zijn. Dus we checkten bij de stand de tarieven van Essent met onze huidige tarieven ( lang leve de telefoon waarmee je je e-mails met het verbruiksoverzicht kunt lezen) en het scheelde inderdaad ietsje pietsje, maar dus ook die 225 euro.  Ik heb wel vier keer gevraagd of we verder geen boete enzo zouden hoeven te betalen en of ik echt, echt, echt niets hoefde te regelen verder. We besloten er uiteindelijk voor te gaan. De cadeaukaarten zijn drie jaar geldig, dus ook al werd het geen tv, dan zou het aan iets anders dat aan vervanging toe is besteed kunnen worden.

Inmiddels hebben we diverse mails van Essent ontvangen en schijnen we echt te zijn aangemeld. Van Eneco hebben we nog niets gehoord. En ja de elektriciteit en het gas doen het nog gewoon :-).
Op de site van Essent kun je inderdaad lezen dat je cadeaukaarten krijgt van de mediamarkt bij een 3-jarig contract. De cadeaukaarten hebben dan echter "maar" een waarde van 170 euro. Het loont dus om echt zelf naar Mediamarkt te gaan.

En ja de tv is er ook gekomen. Daar kwamen we uiteindelijk toch eigenlijk voor naar de Mediamarkt. We hadden thuis nog goed gecheckt of het type echt wel voldeed aan onze wensen. Want we hopen er toch zeker weer 10 jaar mee te kunnen doen. We hadden alles, alles, alles nagekeken en besloten dat de aanbieding die we hadden gezien, beslist een goede aanbieding was. Al was de omlijsting (de rand en de achterkant) geen zwart zoals manlief eigenlijk wenste. Maar hij was niet groot en wel super zuinig, dusssss...We toogden weer die kant op en schoten de verkoper die ons eerder zo goed geholpen had aan om tot aanschaf over te gaan. Terwijl de verkoper iets ging regelen op de computer, zag manlief dat hetzelfde model wel met een zwarte omlijsting verkrijgbaar was, maar dan wel ook meteen een slag groter was. De verkoper checkte alles nog eens en kwam tot dezelfde conclusie. Het was inderdaad dezelfde, met dezelfde zuinigheid in energie, maar dan zwart en een maatje groter en -heel gek- precies 1 euro duurder. Omdat ik de kleur enzo niet zo belangrijk vind en manlief duidelijk enorm blij werd van zijn vondst, is het die dus geworden.

De kinderen waren thuis helemaal opgewonden. Manlief en ik moesten nog wel even wennen aan de scherpte van het beeld. Het is best shocking om sommige mensen zo scherp en duidelijk op tv te zien :-). De volgende ochtend waren de kinderen op tijd wakker om naar beneden te gaan om te kijken of de tv er nog wel was. Vooral onze kleine meid was bang dat hij weg zou zijn. Manlief en ik hebben er enorm om gelachen.

Nu is het dus afwachten wanneer we bericht krijgen van Eneco en of er niet toch een addertje onder het gras zit....

zondag 7 december 2014

Sinterklaasavond, "The day after" en kerstboodschappen

Sinterklaas blijft een leuke traditie. Vrijdag kwam eerst Sint op school en 's avonds was het pakjesavond. Dan komen nu al enkele jaren ook vrienden bij ons, zodat Sinterklaas dan minder adresjes heeft om pakjes af te leveren. Hij hoeft immers daar niet meer naar toe en kan het bij ons afleveren. Vooral omdat manlief niet altijd thuis kan zijn met de feestdagen ( dit keer dus ook) is het extra leuk als de vrienden komen, zij kunnen dan de kinderen ook een beetje afleiden rond het tijdstip dat de cadeautjes afgeleverd zouden kunnen worden.

Na het eten werd er dan ook op de deur gebonsd ( net toen één van de vrienden naar de wc was) en ook dit jaar stonden de jutezakken met allerlei cadeautjes voor de voordeur. En dan volgt de avond waarbij iemand een pakje mag pakken dat niet voor hem/haar bedoeld is. De ander leest dan eventueel een klein gedicht dat erbij zit en maakt dan het pakje open. Hierna pakt diegene dan weer een pakje voor iemand anders enzovoorts. Dat houdt het spannend en georganiseerd tegelijk.

Halverwege de avond kreeg zoonlief buikpijn en moest hij vervroegd naar bed, het was de spanning van de dag die tot uiting kwam. Dochterlief bleef wel tot het laatste cadeautje uit de zakken was gekomen en ging naar bed met haar nieuwe knuffeldier. Ik dronk nog wat thee met de vrienden en we kletsten wat na. Toen ze weg gingen, dook ik vrij snel het bed in, want de kinderen zouden de volgende ochtend ongetwijfeld vroeg uit bed komen.

De volgende dag kwamen ze inderdaad bijtijds uit bed. Omdat alle zwemlessen verplaatst waren en we vanaf nu de weekenden vrijer hebben ingepland, voelde het bijna als spijbelen! De kinderen speelden de hele dag met al het nieuw verkregen speelgoed en onze pup genoot van alle drukte en beweeglijkheid! Heel relaxed een beetje dingen in elkaar zetten en zo.

Ondertussen zijn we trouwens ook al met Kerst bezig. Nee, de kerstboom komt altijd pas een week na Sinterklaas in de woonkamer/ van zolder. Maar voor Kerst hebben we al wel wat boodschappen gedaan.

We zijn lang niet altijd met de Kerstdagen thuis, dus hoeft er dan niet zoveel ingeslagen te worden. Maar dit jaar hebben we op beide Kerstdagen ons huis vol visite en dan neem ik de weken ervoor al steeds iets van de boodschappenlijst voor Kerst mee. Er zijn eind november/ begin december altijd hele leuke aanbiedingen. Met name frisdrank en andere zaken die we zelf nauwelijks gebruiken kunnen we zo al bijtijds en voordelig in huis hebben. Wel moet ik dan vooraf een goed doordacht lijstje hebben gemaakt van wat we nodig hebben, anders neem ik veel teveel of nèt te weinig mee. En ik moet niet vergeten af te strepen van wat we al gehaald hebben. Op die manier hoef je niet op het laatste moment  nog heel veel te halen.

Nog even een week rust en dan op naar de Kerst!

woensdag 3 december 2014

Tandartsbezoek met de kinderen en blaastest

Vorige week belde ik de tandarts om een afspraak te maken voor beide kinderen. Zoonlief is aan het wisselen en hij maakt zich zorgen over hoe alles straks weer op z'n plek komt. Aanvankelijk zeiden we dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, maar naarmate de terugkerende tanden schever gingen zitten, leek het ons ook een goed idee om er even naar te laten kijken.
Dochterlief  klaagt zo nu en dan ook ineens over pijnlijke tanden, maar we zagen niets aan haar parelwitte tanden en er waren nog geen tekenen van wisselingen. Maar ja, als ze er herhaaldelijk over klaagt en je maakt toch een afspraak voor zoonlief, dan ook maar meteen voor dochterlief. Twee vliegen in één klap!

Er was wel plek, maar alleen onder schooltijd en anders werd het pas februari.
Tsja, dat duurt nog wel heel lang! En zo geschiede het in die dagen dat ( ja, de Kerst komt er ook weer aan) zoonlief en dochterlief bij uitzondering onder schooltijd naar de tandarts gingen. Gelukkig ging de school akkoord en waren de juffen op de hoogte.

De dag ervoor en op de dag zelf had ik ze bij het wegbrengen nog herinnerd aan de afspraak bij de tandarts. Toen ik rond half elf de school binnenkwam haalde ik eerst dochterlief op, die meestal wat moeite heeft met opschieten op momenten dat je eigenlijk best wel haast hebt. Die gaf ik alvast haar jas en sprak met haar af dat ze die aan zou doen en zou blijven staan tot ik haar kwam halen. Daarna ging ik naar boven om zoonlief op te halen die me waterig verbaasd aankeek vanwege mijn komst. Toen ik zei dat we naar de tandarts gingen, ging er een klein lampje branden. Op de gang griste hij z'n jas van de kapstok en al verder lopend deed hij hem aan. Hij bleef maar worstelen met z'n jas tot we bij zijn zus aankwamen die haar jas aan had, maar duidelijk nog even naar de wc moest. Dus jas weer uit, naar de wc, jas weer aan. Ondertussen prutste zoonlief nog steeds met zijn jas, maar ik mocht niet helpen. En eigenlijk moest ik vanwege het koude weer zelf ook naar de wc, maar dat leek me niet verstandig vanwege de tijd.

Omdat we tijd verloren hadden met het plassen en de jas aandoen, besloot ik om de auto niet bij school te laten staan, maar dat kleine eindje ook maar met de auto te doen. Hadden we die tijdswinst weer te pakken. Bij de tandarts aangekomen, hadden de kinderen nog precies tijd om de fruitresten van het pauzemoment op school tussen hun tanden weg te poetsen en konden we welgeteld nog twee minuten in de wachtruimte plaatsnemen. De wc was bezet en ik moest zo nodig! In de wachtruimte zaten voornamelijk oudere mannen te wachten. Zoonlief prutste nog steeds aan zijn jas, die niet aan de kapstok kon worden gehangen omdat het zo'n modern designgeval is waar maar vier jassen aan opgehangen kunnen worden. Ik keek zoonlief aan, keek naar de jas en verschoot van kleur!!! Zoonlief had de verkeerde jas van de kapstok gegrist! Het was ook een blauwe ja, maar met zwarte stukken erop en een tekstje, terwijl zoonlief een blauwe jas heeft met donkerblauwe stukken op de schouders en de armen. Zoonlief keek beteuterd naar de jas die nu -eindelijk- een beetje goed zat, zij het met de rits open.  De oudere mannen in de wachtkamer lagen bijna onder de stoelen van het lachen. Zoonlief keek zo mogelijk nog meer beteuterd en wilde terug naar school om de jas om te wisselen voor de goede jas. Op dat moment kwam de assistente binnen om te kijken waarom er gelachen werd, maar ook om ons op te roepen om de kamer binnen te gaan. Er zat niets anders op dan de jas aan te houden, we waren immers vast ook zo weer op school!

De vorige keren hadden de kinderen een vrouwelijke tandarts ( Portugese) gehad en deze keer was het een man ( Belg).  Dat was wel even wennen, maar zoonlief ging als eerste op de stoel en de man ging "tanden tellen" zoals een controle tegenwoordig voor kinderen genoemd wordt. Dochterlief hoorde hem praten en zei tegen mij "Mama, die man praat niet Nederlands!", waarop de tandarts lachend opkeek en zei dat hij wèl alles kon verstaan! De tandarts, zoonlief en ik moesten lachen, maar dochterlief klapte dicht. En ja, zij moest na zoonlief nog op die stoel. Dat werd 'm dus niet. We probeerden van alles en uiteindelijk wilde ze wel bij mij op schoot op die stoel. De rugleuning van de stoel ging naar achteren terwijl we op de stoel zaten en ik voelde dochterlief steeds meer op mijn overvolle blaas drukken, ik was nog steeds niet naar de wc geweest! Dochterlief had moeite met het open houden van haar mond en het leek allemaal wel eeuwen te duren. Toen ze klaar waren moest ik snel naar de wc.  Maar uiteraard wilde de tandarts nog vertellen hoe het met de gebitten van de kinderen gesteld was. Ik wiebelde en wisselde van het ene been op de andere. En ik moet zeggen, je kunt veel woorden gebruiken voor het goedkeuren van gebitten. Dit is goed, dat is goed, zus is goed, zo is goed enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Alles was dus gewoon oké! Ik wist het stiekem wel, maar toch.... Gelukkig, ik was precies op tijd bij de wc en er zat gelukkig niemand op! Het zou toch wat zijn!

Nadat ik -opgelucht en al- de kinderen weer weggebracht had naar school, kon ik nog net een boodschap doen voordat ik weer als vrijwilligster bij de tussenschoolse opvang aan de slag kon. Het was me het ochtendje wel!

zondag 30 november 2014

Druk weekje

De kinderen groeien momenteel zo hard dat ze het zelf ook amper bij kunnen houden. Zoonlief stoot steeds zijn hoofd omdat hij niet in kan schatten hoe groot hij is geworden. En dochterlief trekt steeds aan haar jurken die nu maatje tuniek zijn geworden. Wat prima kan, maar mevrouw blijft aan haar jurken -eh pardon- tunieken trekken in de hoop dat ze langer worden. Geklaag over krap zittende schoenen en sokken, het gaat maar door.

Dus gingen we afgelopen week en afgelopen weekend op pad. Nu ze zich meer bewust zijn van de wereld hebben ze ook steeds meer een mening over wat ze aan willen hebben en wat niet. En bij niet bedoel ik "Echt niet!". En die laatste woorden maken de spoeling aanzienlijk dunner.
En naast dit alles hadden manlief en ik ook ineens behoefte aan nieuwe spullen vanwege slijtage. Nieuwe broeken, schoenen, shirts, noem maar op. Ineens was het allemaal nodig.

Manlief had daarom vrijdag vrij genomen en toen de kinderen om 12 uur uit school kwamen, aten we een boterham in de auto en reden we door naar Rotterdam, naar Zuidplein wel te verstaan. Dit winkelcentrum was jaren geleden een plek waar je liever niet wilde zijn, maar inmiddels is het behoorlijk opgeknapt.  De sfeer was goed en de kinderen zijn leuk geslaagd. Allebei een winterjas, winterschoenen en nog wat aanvullende kleding.

We gaan niet vaak met de kinderen zelf winkelen, maar als het zover is gaan we maximaal 1,5 uur op pad. Ook als we nog niet geslaagd zijn, stoppen we er dan mee. Na 1,5 uur wordt het namelijk voor niemand leuk meer, dus gaan we dat niemand aan doen.  Vooraf beloven we dat als er goed geluisterd wordt er aan het einde een ijsje uitgekozen mag worden. Dat werkt uitstekend!

Zaterdag stond in het teken van zwemles van zoonlief en nadien lieten we een gratis foto maken van de hond. Dat was een actie van de lokale dierenwinkel en dat leek ons wel een leuk idee. De foto is rond de kerst op te halen in de dierenwinkel en wat we hebben gezien op het beeldscherm zag er heel leuk uit. Leuk voor in de plakboeken van de kinderen, zo'n foto van onze pup. Een vel met een aantal pasfoto's en een grotere foto is gratis. Voor extra foto's of andere formaten moet je behoorlijk in de buidel tasten en we besloten dat niet te doen. Maar zo te zien deed de winkel/ fotograaf goede zaken, want bijna iedereen bestelde wel extra foto's of een afdruk op canvas.

Daarna reden we door naar het Arboretum van Kalmthout. Jarenlang hadden we een abonnement op het Arboretum, maar de afgelopen jaren niet meer. Maar we zijn nog wel geabonneerd op de digitale nieuwsbrief en zodoende wisten we dat afgelopen weekend de entree gratis was. Het was heerlijk om daar weer eens te zijn. De hond mocht ook mee en het was voor het eerst dat ze zoveel gelopen heeft. Uiteraard wel aan de lijn, maar toch. Op verschillende plaatsen in het Arboretum waren vuurschalen neergezet en met het mistige koude weer gaf dat echt een heel gezellige sfeer. Het Arboretum is eigenlijk in elk jaargetijde leuk om te bezoeken, want er is altijd wat te zien ( en in bloei) in een tuin met zo'n mooie collectie planten en bomen. Er was ook veel veranderd en geïnvesteerd. Met name voor mindervaliden is het nu veel toegankelijker geworden door een verhard pad en parkeerterrein. Toch was het bezoek voor ons een bevestiging dat we niet nog eens over gingen op een abonnement. Het was mooi, maar het was goed zo. We gaan heus nog eens weer, maar niet vaak genoeg om een abonnement te nemen.

Toen we na 1,5 uur  wandelen en bewonderen weer naar huis reden, besloten we nog twee schoenenzaken aan te doen. Manlief en ik waren namelijk nog niet geslaagd en zoonlief moest nog sportschoenen voor de gymlessen. In de tweede winkel zijn we helemaal geslaagd. Erg fijn dat dat nu afgerond is en dat we nu voor dit jaar klaar zijn.

Aankomende week staat uiteraard in het teken van Sinterklaas. Afgelopen zaterdag mochten de kinderen hun schoen zetten en vanochtend waren ze door het dolle heen toen ze een nieuwe pyjama en een klein pietje van chocolade in hun schoen vonden. Die Sint denkt ook aan alles :-)
Vrijdag wordt het Sinterklaasgebeuren afgesloten met de Sint op school en 's avonds pakjesavond. ik moet nog drie gedichten maken, maar dat komt vast wel goed!
Heerlijk die leeftijd van de kinderen, ik ben benieuwd hoe lang ze nog in Sinterklaas blijven geloven.

woensdag 26 november 2014

Wat Knoflook en zwemlessen met elkaar te maken kunnen hebben...

Op aanraden van het zwembad, gaat dochterlief sinds enkele weken op twee dagen in de week naar zwemles in een kleine(re) groep, met maximaal 4 kinderen. Voor haar is dit een stuk rustiger en ze heeft veel meer plezier in het zwemmen. Fijn! Voor ons als gezin betekent het wel wat meer drukte en geregel doordeweeks. Op dinsdag en donderdag, de dagen dat ze les heeft, eten we dus makkelijk(er).
 
Op dinsdag ( gisteren dus ook) is dat vaak pasta. De saus maak ik vooraf met gehakt, kruiden, knoflook, beetje zeezout en tomaten.  Die warm ik na de zwemles op, als ik de pasta in de pan met kokend water doe. Een succesnummer en heel simpel
 
Op donderdag is dat meestal iets met vis uit de oven. Ik maak een fijne saus met een kopje volle melk, knoflook, wortel, selderij etc. en giet dit in een ovenschaal. Daarop komen  de visfilets en de schaal kan in de koelkast tot we thuiskomen. Dan gauw de oven aan en hup de ovenschaal in de oven. Makkelijk en lekker!
Voordeel van vooruitmaken is dat ik niet zo veel meer hoeft te doen als we moe en loom uit het zwembad komen. Nadeel is dat ik na het vooraf koken van de sauzen en de groenten naar het eten ruik. Met name de knoflooklucht aan de handen is een hele fijne 😊
Sinds kort heb ik de oude afbladderende knoflookpers uit mijn studententijd ingeruild voor een ingenieuze brandweerrode knoflookpers ( ook weer van www.cadeau-cadeau.nl) waarmee je knoflook met schil en al perst.
Ik vind 'm echt heel makkelijk en je krijgt geen knoflookgeur aan je handen en de pers is ook nog eens tien keer makkelijker schoon te krijgen dan de oude. Het heeft een ingebouwd schrapertje of zoiets dat de knoflook uit de pers schraapt ( echt waar!), de laatste restjes gaan er uit met de ingebouwde rubberen ribbeltjes. Na gebruik druk ik voor de geopende vuilnisbak op het "eject"-knopje en schieten de knoflookrestjes zo in de vuilnisbak.  kijk, daar is over nagedacht! En toch wel heel erg fijn dat'ie gewoon in de vaatwasser kan…… kom ik minder stinkend het zwembad binnen….

maandag 24 november 2014

Gezinsuitbreiding!

Het is dus toch zover gekomen.
 
De vurige wens van dochterlief is in vervulling gegaan.
Nu begint het opvoeden!

dinsdag 18 november 2014

Haarwensen

De afgelopen keren doneerde ik mijn haren aan de Stichting Haarwensen in Mijdrecht. Die maakt er pruiken van voor zieke kinderen die tijdelijk geen haardos hebben als gevolg van de behandelingen die ze moeten ondergaan.

Knipte ik de vorige keren mijn haar zelf af, nu ben ik van plan om dit bij een kapper te laten doen. Er zijn namelijk ook kappers die, als je je haar doneert aan Haarwensen, gratis of tegen een gereduceerd tarief je haar knippen. Nu zag ik dat er hier in de buurt ook een kapper is die dan ook een hoofdmassage geeft...dat lijkt me wel wat!

Maar helaas, gisteren ging ik samen met manlief mijn haar opmeten. Op zich is de lengte meer dan voldoende om een staart te doneren. De minimum lengte is namelijk 25 centimeter. Het punt is alleen wel, dat ik daarna ook nog wat langer haar over wil houden en ik kom dan net te kort. Ongeveer 3 centimeter, wat in tijd gelijk staat aan ongeveer 3 maanden....
Ik zal dus nog even mijn geduld moeten bewaren, of ga ik toch voor het korte koppie? Hmm....

Toen ik vandaag de site weer las, ontdekte ik dat ze niet alleen pruiken maken, maar ook zorgen voor onderhoud. Net zoals je zelf ook naar de kapper gaat, proberen ze de pruiken ook goed up-to-date te houden. Dat wist ik helemaal niet! Maar ergens klinkt het heel logisch. Een kind groeit zo hard in korte tijd, dan moet zo'n pruik wel meegroeien met ( de vorm van het gezicht van) het kind.

maandag 17 november 2014

En Sinterklaas kwam ook in Antwerpen aan!

Onze kinderen kijken soms kinderprogramma's op Ketnet. De afgelopen weken zagen ze spotjes van Ketnet met een uitnodiging om de Sint te komen begroeten bij zijn aankomst in Antwerpen. Afgelopen zaterdag gingen we daarom in op het verzoek van de kinderen en reden we vanaf de zwemles van de kinderen door naar Antwerpen. We kwamen op tijd aan en hadden een plaats vooraan op de kade. We stonden dus eerste rang! Na een kwartier begon de Live-uitzending en zagen we allerlei bekende gezichten van Ketnet. Maar veel belangrijker: niet veel later kwam de Sint aan.
 
 



 
Elk jaar blijft het verrassend hoe het toch komt dat die wildvreemde Pieten de namen van de kinderen weten:

 
Het was erg leuk en de kinderen waren erg blij dat ze zo dichtbij waren. Uiteraard kwamen ook de vragen over de verschillen van deze Sint met die ze op de Nederlandse zenders hadden gezien.
Zo heet het paard geen Amerigo, maar "Hetisslechtweervandaag".  Maar alles valt te verklaren, Amerigo kan niet in Gouda en Antwerpen tegelijk zijn en je hebt hulp-Sinterklazen. Heel aannemelijk, toch?
 
Het was een enerverende dag en we gingen met een goed gevoel huiswaarts...

In België is de hele Pieten-discussie niet en het was wel jammer om eenmaal thuis op het journaal te horen dat er 90 mensen opgepakt waren in Gouda tijdens de intocht van Sinterklaas aldaar.

 
Voor het slapen gaan mocht de schoen gezet worden. Er werd fanatiek gezongen. De tekeningen werden in de schoenen gedaan, met een aardappel erbij. Wist je dat in België er ook een biertje bij de schoenen wordt gezet? Sint houdt daar wel van een pint! 
 
De volgende ochtend was ons kleine meisje rond 5.15 uur wakker....We konden het nog rekken tot 6 uur, maar wat was het spannend! De Pieten hadden gelukkig de tekeningen meegenomen en iets lekkers achtergelaten.
 
Vandaag werd er weer getekend voor de volgende keer dat ze hun schoen mogen zetten. Zodat de Sint zodat zeker op de hoogte is van de wensen van dochterlief : een maainiettopoownie = My little pony. En van zoonlief: Bstuurbaarre Helikoptur= bestuurbare helikopter.
 
Heerlijke leeftijd en heerlijke tijd van het jaar!

vrijdag 14 november 2014

Leuk, leuk, leuk!


Afgelopen woensdag werd er bij ons een pakket vol met cadeautjes bezorgd. Er zat onder andere dit leuke apparaat(je) in:
appelschilmachine

De kinderen keken vol verbazing naar de doos, die uit een leuk geblokt zwart-wit papiertje tevoorschijn kwam. Want wat is het? "Iets met een appel!" riepen ze meteen, want dat zagen ze òp de doos.....maar die zat niet in de doos!

Toen de appelschilmachine uit de doos kwam, moesten we die natuurlijk meteen uitproberen. Nadat we het handvat bevestigd hadden en we de machine met een vochtige doek afgenomen hadden, ging de eerste appel erin. Grootse lol bij de kinderen! Draaien, draaien, draaien en nog geen halve minuut later heb je een appel geschild, het klokhuis eruit gehaald en...-dat is het mooiste- de appel is in een spiraal gesneden! Natuurlijk moesten we meteen de appel proeven die nu in een leuke vorm gesneden was. Dat smaakte toch een stuk lekkerder, je eet toch met je ogen, ha! Na vier appeltjes -want het bleef leuk om te doen- zaten we toch wel vol.

De volgende dag wilden beide kinderen een appeltje naar school,  jawel geschild met de machine en al. En vlak voordat we naar school gingen, herinnerde ik me dat de juf van dochterlief deze week in de klas appelmoes wilde maken. We hadden eind vorige week al twee appels in moeten leveren. Ik vroeg aan dochterlief of we de machine mee moesten nemen en haar ogen glommen.

Even later kwamen we gewapend met de machine de klas binnen en vroeg ik aan de juf of dit misschien wat was voor het appelmoes maken. Ik legde aan de papa's die gevraagd waren om te helpen uit hoe het werkt en verdween naar de klas van zoonlief.

Toen ik die middag dochterlief op ging halen, werd ik enthousiast onthaald door de juf. In het filmpje dat die ochtend vertoond was van Schooltv van Huisje-boompje-beestje met thema "appelboom" hadden ze precies dezelfde machine gebruikt. Het filmpje duurt 15 minuten, maar vanaf minuut 10 en op het eind wordt dezelfde machine gebruikt. Hoe leuk is het dan als je er zelf ook één hebt!
Ieder kind had zijn of haar appels met de machine mogen schillen en het was een groot succes te noemen. En het scheelde nog een hoop werk ook!

Binnenkort toch ook maar weer eens appeltaart maken....

Hier nog een filmpje van de site ( www.cadeau-cadeau.nl) waar ik de machine vandaan heb:


Op de site vind je ook nog veel meer leuke, mooie en praktische dingen, ook om te besparen....!
Gelukkig is de Sinterklaas die hier bezorgd tegenwoordig ook zo hip dat hij op internet koopt...toch manlief?
Een hele leuke Sinterklaas- of Kersttip dus!

dinsdag 11 november 2014

Klaasbrokken

Vandaag kwam het eerste Sinterklaasjournaal alweer op televisie. Mooi moment om "Klaasbrokken" te maken. Het recept heb ik ooit, ik meen in 2008 gevonden op een blog, maar ik weet ( schandalig genoeg) niet meer welk blog het was/is omdat ik het in mijn kookboek over heb geschreven. Ik heb nog gezocht...

De brokken zijn schandelijk lekker en misschien nog wel iets meer geschikt voor nà Sinterklaas, omdat je het van de restjes pepernoten en chocoladeletters kunt maken. Maar voor 5 december verhoogt het ook de feestvreugde....alleen het maken al!

Het recept/Wat heb je nodig:

Vraag twee blije blonde kleuters met bruine ogen of ze ongeveer 200 gram suikerzoete spekjes in kleine stukjes willen knippen.

 
 
Smelt ondertussen 600 gram melkchocolade en 200 gram pure chocolade au-bain-marie en voeg een flinke snuf kaneel toe.
 

 
Bekleed ondertussen een bakplaat met bakpapier.

 
Doe de verknipte spekkies in een grote soeppan en voeg 250 gram  kruidnootjes toe.

 
Zodra de chocolade gesmolten is, deze goed door de spekjes en de pepernoten mengen.

 
Doe het mengsel op de bakplaat en smeer het uit tot een grote plak van ongeveer 2,5cm hoog. Plaats vervolgens de plaat in de koude oven en wacht 1,5 tot 2 uur, tot het mengsel redelijk hard is geworden.
 
Ondertussen kunnen de kleine hulptroepen meehelpen met het schoonmaken van de pannen en potten. En geloof me, ze staan te trappelen.

 
Zodra het mengsel redelijk uitgehard is, snijd of hak je met een scherp mes het hele plakkaat in redelijk gelijke brokjes. En laat het verder opstijven.
 
Niet al te grote brokken maken, want het is behoorlijk machtig.

 
Heel feestelijk zo die chocolade met spekkies en pepernoten.

 
Ondertussen moet natuurlijk het Sinterklaasjournaal op de laptop bekeken worden :-)

 
Als je de brokken per vijf in folie verpakt, is het ook nog eens een heel leuk weggevertje. Bijvoorbeeld voor de juffen op school.....
 
 
Maar eigenlijk zijn ze gewoon te lekker om weg te geven.
 
Uiteraard ook lekker in zelfbedachte combinaties als noten/rozijnen/granberries/ spekkies. Of met oreokoekjes, studentenhaver of speculaasjes. Vergeet dan niet die flinke snuf kaneel aan de chocolade toe te voegen bij het smelten.
 
Goed afgesloten bewaren, bijvoorbeeld in een blik.
 
Hmmmm..........succes verzekerd.
Net als die twee centimeter erbij op je achterste......
 

maandag 3 november 2014

Kleurpiet en vitamine D

In de herfst is het weer de tijd om aan je vitamines te denken.
Momenteel hebben vele ketens de vitamines en voedingssupplementen in de aanbieding. In mijn zoektocht naar zo natuurlijk/ plantaardig mogelijke voedingssupplementen kom ik al snel bij de duurdere potjes terecht ( Solgar enzo). De eerlijkheid gebied me te zeggen dat dit gewoon niet binnen het budget past. En omdat ik toch wat wil, valt mijn keuze dan vrij kort daarna op de eigen merken van de doorsnee ketens als het Kruidvat, De tuinen, Vitaminstore enzo. En niet op de A-merken die overal te koop zijn, want het verschil zie ik dan niet zo.

Vanmiddag bezocht ik met manlief de lokale Kruidvat. Ik was op zoek naar een potje vitamine D. Dat had ik afgelopen oktober al in huis willen hebben, maar het kwam er niet van.  Ik liep langs een stelling met sinterklaasartikelen. Er waren net dozen met Sinten en Pieten van chocolade neergezet. De prijs stond voorgedrukt op de doos waar ze in stonden: van 0,79 euro voor 0,49 euro. Ik vind dat van die onzin afprijzingen. Ze hebben nooit in de winkel gestaan voor 0,79 euro en waarom zou je zo ver voor de echte Sinterklaasviering al de chocolade figuren afprijzen?
Toen ik nog eens goed keek, zag ik dat Kruidvat zich ook verdiept had in de Pieten-kwestie. Alle Pieten hadden een andere gezichtskleur.  Blauw, rood, geel, groen. Ik zag dat de Sinterklazen sneller gingen dan de Kleurpieten.

Een paar schappen verderop hadden ze het speelgoed staan. Met verschillende kinderfeesten in het verschiet kijk ik daar dan toch met een schuin oog naar. Ik zag verschillende "speelgoedtips" en "schoenkadotips". Het grappige is dat ik bij een schoenkado denk aan iets kleins dat in de schoen past, maar dat kon in dit geval echt niet.

Bij de vitamines aangekomen, bleek dat er wel heel veel merken vitamine D in het assortiment hebben. Er wordt onderscheid gemaakt in vitamine D voor volwassenen en voor kinderen. Een halve dosis van een pil voor volwassenen is gelijk aan twee pillen voor kinderen. Het advies voor volwassenen is één pil en voor kinderen twee pillen. Ik liep naar de kassa met twee potjes van "het eigen merk", een voor "Kids" en een voor volwassenen en toen bleek dat 2 +1 gratis-aanbieding op alle vitamines was. Tsja, dus toen toch maar een extra potje voor "Kids" meegenomen. Ik was rond de vijf euro kwijt, voor die drie potjes samen ( à 300 pillen per potje). Een fractie van de prijs van de A-merken en de plantaardige merken.

Vanavond komt het programma Radar met een special over vitamines ( nu maar hopen dat het eigen merk van Kruidvat niet compleet de grond in wordt geboord). Ik ga kijken!

NASCHRIFT:
Het programma Radar viel tegen, of beter gezegd was zelfs slecht. Het was het bekende verhaal dat het niet uitmaakt welk merk etc, maar dat het gaat om de werkzame stof. Maar er was ook een voedingsdeskundige die beweerde dat mensen helemaal geen supplementen nodig hebben als ze gevarieerd eten. Dat laatste klopt ook wel, maar uiteindelijk blijk je toch minder binnen te krijgen dan je denkt of hoopt. Omdat je niet genoeg eet of omdat er in hetgeen je eet in de loop der jaren minder vitamines zitten. En volgens mij aren er een tijd geleden nog onderzoeken naar buiten gekomen van ziekenhuizen waaruit bleek dat een heel hoog percentage van mensen een tekort hadden. Jammer, ze hadden er echt iets moois van kunnen maken....


:-)

vrijdag 31 oktober 2014

De boodschappen en koekjes bakken ( fotoblog)

Afgelopen woensdag werden de boodschappen bezorgd. Dat was luxe maar ook extra fijn, want dinsdag bleek ik ineens ziek te zijn. En woensdag moest ik nog wel bijkomen.
Om je een indruk te geven van de boodschappen:
 
Het krat met inhoud.
 
De bon

 
De broccoli was inderdaad nog zo vers dat het afgesneden gedeelte nog niet ingedroogd was.

 
1kg soeptomaten:

 
Favoriete snack van de kinderen, even oppiepen/roosteren in de pan, eventueel nog een scheut tamari of ketjap erbij als het vuur uit is en goed roeren. Ook lekker over de salade, yum,yum:

 
De soeptomaten werden meteen verwerkt! Niet tot soep, maar tot pastasaus.

 
Met het koude weer dragen de kinderen dagelijks pantoffels. Van die leuke giraffe-dingen. Maar zelf zie ik me er toch niet in lopen :-). Maar onze wasmachine staat in de garage en het trekt daar koud op als ik er ( op mijn sokken...) sta. Dus donderdag bij Intratuin nota bene voor een voordelige prijs ( vond ik dan) deze pantoffels gekocht:
 

 
Ik ben er zelf heel erg mee in mijn nopjes. Manlief zei heel tactisch dat ze vast lekker warm waren :-), net zoals hij zegt dat iets "heel gezond smaakt" alshij vindt dat het niet te vr eten is.
 
 Vanmiddag deden we het rustig aan. Afgelopen week wilden de mini's koekjes bakken, maar ik moest daar, gezien mijn misselijkheid, even niet aan denken. Omdat ik mij vandaag weer redelijk oké voelde, was het een mooi moment om de belofte in te lossen.
 
Leuke oefening om te wegen en te meten voor de mini's en daarna lekker kneden en... snoepen. Dat ook!
 

 
Het eindresultaat was ok geslaagd, maar ik krijg de foto niet geplaatst, geen idee waarom niet. Blogger kent soms raadselen.
 
Al met al een geslaagde week! Op dat ziek zijn na dan :-)

zaterdag 25 oktober 2014

Boodschappen reset

Boodschappen. Een van de eerste dingen waar mensen naar kijken als ze gaan bezuinigen, consuminderen of bewuster gaan leven zijn de boodschappen.

Je kunt er van alles over vinden op het internet en ik ga alle tips over eten uit het seizoen, boodschappenlijstjes maken, letten op de aanbiedingen, niet shoppen met een lege maag, kopen bij de boer, invriezen etc. hier niet dunnetjes over doen.

Feit is wel dat we het afgelopen jaar een beetje zoekende zijn geweest naar een goede modus. Van één keer per week, naar verschillende keren per week boodschappen doen bij verschillende supermarktketens. Minder biologisch. Beetje biologisch. Niet biologisch.
Omdat de prijs, het gemak of wat dan ook de doorslag gaf. Gelokt door (tijdelijk) ( biologisch) assortiment?

Afgelopen week hadden de kinderen herfstvakantie en gingen de kinderen uit logeren. Manlief en ik deden het rustig aan en aten weer wat luxer. Wat niet duurder hoeft te zijn. Wel was het vlees wat kleiner op ons bord. Genoten van kwaliteit.  Blikten ( onder genot van een wijntje) terug op het afgelopen jaar en kwamen tot de conclusie dat we niet ( eyeopener) minder aan eten uit hebben gegeven, trouwens ook niet meer. Maar wel dat we andere dingen zijn gaan kopen die in onze ogen niet dat zijn wat we eigenlijk wilden of voor ogen hadden voor onszelf en onze kinderen.

We waren al begonnen met het leegeten van de vriezer die bij ons in de garage staat. Laatste dingen uit de moestuin. Aankomende week eten we de laatste dingen uit de vriezer en gaat'ie uit. We hebben het idee dat we bewuster boodschappen doen als we geen voorraden aanleggen in de vriezer. Dus gaan we niet teveel voorraden aanleggen in de kelderkast onder het mom van "altijd handig om in huis te hebben".

Verder heeft het meer kopen in supermarkten er ook voor gezorgd dat we meer afval hebben dan we bedoelden. Meestal prima te sorteren voor recycling, maar wel overbodig.

En los van dit alles, heeft het boodschappen doen me stiekem meer tijd gekost dan ik wilde.
Ik had weer zin in gemak, overzicht en heel erg vers. Echt vers.

Vandaag dus toch maar weer een bestelling geplaatst bij de bezorger. Die, waarbij de broccoli 's ochtends wordt afgesneden voor het in de middag mijn keuken terecht komt. En vooral producten uit de regio levert.

Ik probeer vanaf nu weer een weekmenu in elkaar te flansen voor ongeveer 50 euro inclusief bezorgkosten. Exclusief wasmiddelen, tandpasta, wc-papier en diksap. Dat koop ik altijd alleen maar in de aanbieding en vind ik de moeite waard om voor "om" te fietsen....te rijden, whatever. En omdat het gericht en maar om een handvol artikelen gaat, is het makkelijker om de verleiding te weerstaan.

Af en toe resetten we even alles. Zonder vaste grenzen overigens, naar behoefte weer aan te passen.








.

maandag 20 oktober 2014

Herfstversiering

Afgelopen zaterdag zag ik dat de eiken bij het zwembad waar de kinderen zwemles hebben prachtig gekleurde bladeren lieten vallen. En nu het hier allemaal nog even droog is, kun je daar heel leuk mee knutselen.

Met vier stukken heel stevig ijzerdraad in de kofferbak reden we vanochtend naar het zwembad.

Het is heel simpel en o-zo leuk! Je rijgt gewoon alle bladeren op het ijzerdraad en sluit nadien beide uiteinden af met een oog. Die ogen haak je in elkaar, je verdeeld de bladeren gelijkmatig over de krans en het resultaat: een prachtige krans van bladeren. Zorg er wel voor dat er heel veel bladeren aanzitten, anders zakt de krans uit als je 'm ophangt.

Manlief en ik hadden meer bladeren geregen en daar maakten we ( gewoon buigen) een spiraal van die we aan de haken hebben gehangen waar normaal de "hanging baskets" aan hangen( foto volgt later, het was nu te donker).

Het rijgen deden we in het begin blaadje voor blaadje, maar dat schoot niet op, dus stapelden we eerst wat blaadjes op elkaar die we er ineens opprikten. Wel uitkijken dat je niet je vingers mee prikt natuurlijk.

Kosten: alleen het ijzerdraad en tijd.

De kinderen vonden het geweldig zo met z'n allen en we hadden veel belangstelling van wandelaars/ bezoekers van het zwembad.
En het resultaat mag er zijn! Ook leuk om iemand cadeau te doen natuurlijk...

vrijdag 17 oktober 2014

Vintage

Hoewel ik er erg op let dat er geen kwalijke teksten op de kleding van de kinderen staan, zoals "sexy thing" of iets dergelijks ( echt bij een kleuter op het shirt zien staan), kwam ik vorig jaar met een shirt thuis waar "vintage 1976" op stond. Ik zag er aanvankelijk geen kwaad in, maar voor manlief  was  de combinatie "vintage" en 1976 toch even slikken, aangezien dat zijn geboorte jaar is. Wat heb ik hem ermee geplaagd!- maar ik krijg het dubbel en dwars terug.

Dit jaar ben ik 35 geworden en "zuunigert" als ik ben, kijk ik nu af en toe al vast naar aanbiedingen op vakantiesites, zodat we ook in de zomervakantie van 2015 tegen een redelijk ( nou ja, hoogseizoen is altijd even schrikken) bedrag een eindje van huis gaan. Meestal moet je dan ook iets van een leeftijdscategorie invullen.
En wat schetste afgelopen week mijn verbazing? Ik val nu ineens in een oudere categorie. Niet langer van 26-34, maar echt een ander hokje van 35-45. - slik-

Vervolgens kom ik thuis met een shirt waar (weliswaar ieniemienie maar toch echt) "vintage 1978" op staat. Bah dat komt toch wel erg dicht bij 1979. Het zal niet lang meer duren of we zijn een volledig vintage-stel. ;-)

Maar leest u vooral het onderste zinnetje van het plaatje:

Afbeeldingsresultaat voor vintage 1979

woensdag 15 oktober 2014

Plastic fantastic

In mijn zoektocht naar een nieuwe winterjas had ik echt het idee dat er meer plastic-kleding wordt verkocht dan voorheen. Jassen van katoen en/of wol (en ook nog een beetje betaalbaar) zijn nauwelijks te vinden. Alles is "zwaar" synthetisch.

Uiteindelijk ben ik twee weken geleden leuk geslaagd met een mooi compromis. De jas is van gevoerd, gewatteerd en gecoat katoen, maar om de capuchon zit een nep-bontje. Nu houd ik daar niet van, maar het bontje zit met knopen aan de capuchon bevestigd. Toen ik het er thuis afgehaald had, voelde de jas toch wel wat kaal. Dus toen afgelopen week de herfst doorzette, heb ik de jas nog even gedragen zoals hij aan mij verkocht is, met plasticbont.

Vandaag vond ik in mijn zoektocht naar niet-synthetische en liefst duurzame kleding voor de kinderen een mooie gekke kleurrijke pluizige sjaal die perfect bij mijn jas past en het bontje overbodig maakt. De sjaal was iets prijziger dan ik bedacht had, maar dat mocht de pret niet drukken. Thuis meteen tijd gemaakt om de jas te ontdoen van die wanstaltige rand. En ja, daar wordt een mens blij van!

Zelf breien had natuurlijk ook gekund ( nou ja, ahum), maar momenteel zijn de meeste betaalbare garens ook alleen maar synthetisch. En eigenlijk wist ik niet goed wat ik wilde en dan vind ik wol uitkiezen ook heel moeilijk.

Voor de kinderen is het momenteel wel heel leuk shoppen. Er is weliswaar veel synthetisch, maar er is ook wel wat beters verkrijgbaar. In de naweeën van de uitverkoop rond de kinderbijslag (de helft van de helft) was ik in totaal voor een kleine 70 euro (echt waar!) voor beide kinderen ( dus 35 euro per kind) heel leuk geslaagd. Elk keten heeft tegenwoordig wel een duurzame kledinglijn en ik heb overal wat  uit de "sale" weggehaald. Kennelijk hebben we een andere smaak dan anderen, wat dus best voordelig kan zijn. En beide kinderen hebben nu weer elk drie sets nieuwe kleding erbij, wat ik voorlopig wel weer genoeg vind.

Momenteel is de rand van de capuchon in gebruik genomen door dochterlief. Zij vindt het een harige rups, waar je uren mee kunt spelen en die overal tussendoor kan kruipen. Ik denk dat ik er morgen twee ogen op naai om het plezier compleet te maken. :-)

vrijdag 10 oktober 2014

Doorpakken

Een tijdlang ging ik samen met een vriendin elke woensdag naar de kringloop. Dat was perfect, want het is echt dé manier om van je overtollige spullen af te komen. Maar op een gegeven moment werd het toch wel lastiger om dingen te vinden die weg konden. En sinds zij ( vriendin) min of meer geëmigreerd is naar Noorwegen, is het wegbrengen van spullen verminderd. Af en toe bracht ik nog wat, dat wel. Maar doordat de Kringloop in Tholen alleen op woensdagochtend en op vrijdagavond open is, kwam ik meestal net te vroeg of net te laat op het idee dat er nog spullen weg moesten. Bovendien had/heb ik steeds vaker het gevoel dat ze daar zelf ook weten dat het een leuke kringloopwinkel is en zijn de prijzen beslist hoger dan voorheen.

Een paar weken geleden las ik in een van de huis-aan-huisblaadjes dat er in het dorp/plaatsje waar de kinderen naar school gaan ook een Kringloopwinkel open is gegaan, een die alle werkdagen open is. En aangezien in de garage de bak met spullen die weg kunnen weer aan het groeien was, besloot ik vandaag door te pakken. Ik bracht de spullen eens daar naar toe. De winkel (in Halsteren) was dichterbij dan ik dacht en ik werd meteen vriendelijk geholpen toen ik de spullen uit de auto haalde. Kijk dat is een binnenkomer :-)

Ze waren daar duidelijk blij met de spullen en ik besloot natuurlijk ook om er rond te kijken. Binnen bleek dat er meer mensen datzelfde idee hadden en ik was verrast dat er zoveel mensen rondliepen. Maar ook was ik verrast door het aanbod van spullen en de prijzen die gehanteerd werden. Ik heb echt met een aantal spullen in mijn hand gestaan, maar besloot uiteindelijk dat ik alleen iets kwam wegbrengen ( we worden nog wel verstandig!). Maar de aankomende weken ga ik weer struinrondes doen in huis en zal ik daar vaker te zien zijn.

Eenmaal thuis besloot ik ook door te pakken met dingen die geregeld moesten worden. Ik had namelijk een oproep gehad voor het bevolkingsonderzoek ( uitstrijkje), maar ik merkte dat ik dat aan het uitstellen was. En dat is eigenlijk niets voor mij. Goed om dan bij jezelf te raadde te gaan. Ik vroeg me af waarom. Mijn antwoord was dat het ten eerste niet het leukste is om te doen, maar ten tweede ook omdat het niet zo klikt met de huisarts. De afgelopen drie jaren eigenlijk al niet.
Afgelopen week moest ik er toevallig met de kinderen heen  ( zoonlief had hersenschudding en dochterlief had voetwratjes) en beide keren (en net als de andere keren) voelde de benadering gewoon niet prettig.
Dus.....vanochtend een huisartsenpraktijk gebeld die om de hoek bij de school van de kinderen zit en gevraagd of we ons daar in konden schrijven. Dat kon gelukkig. Toen ik de oude praktijk belde om uit te schrijven werd er heel nuchter over gedaan, er werd zelfs niet gevraagd naar de reden. Het was eigenlijk zo geregeld. Had ik daar nu steeds zo tegenop gezien?
Soms moet je echt gewoon even doorpakken!

maandag 6 oktober 2014

Laat je niet gek maken....

Het was me het weekendje wel!

Sinds de kinderen een jaar geleden op zwemles gingen, hebben we nu elk weekend een verplichting. Elke zaterdag staan we op verschillende tijden in de kantine van het zwembad, terwijl ons kroost in het water ligt.

Zaterdagmiddag kwam er een vriendje van zoonlief langs om te vragen of hij mocht komen spelen. Dat mocht natuurlijk en de heren vermaakten zich prima. Totdat dochterlief klaar was met knutselen en besloot dat zij naar haar vriendinnetje wilde, wat toevallig het zusje is van het jongetje dat kwam spelen met zoonlief. Uiteindelijk vertrokken ze met z'n drietjes die kant op, want de heren hadden besloten dat ze ook in het andere huis wilden spelen. Afspraak was dat als het niet uitkwam daar, dat ze terug zouden komen.

Toen ik de kinderen na een uurtje op ging halen werd ik door de moeder aangehouden. Zij had zwarte spikkeltjes in het haar van zoonlief gezien en dacht beslist dat het luizen waren. De moeder was er extra alert op, want haar kinderen hadden net luizen gehad en het was nogal een werk geweest om ze uit het huis te verwijderen. Omdat ik na het bericht van school, dat er in de klas van zoonlief luizen geconstateerd waren, de kinderen nauwlettend in de gaten hield, was ik in shock. Ik heb een aantal keren met de stofkam in hun haren gezeten en had toen tot mijn grote opluchting niets gevonden. Ook op school waren er extra controles geweest en was er niets gevonden. Dat het dan zo snel kon gaan!

De moeder en ik gingen samen kijken en jawel in zijn nek en in het haar achter zijn oren zaten een soort zwarte dingetjes die ik niet thuis kon brengen en hiervoor ook zeker niet heb gezien. Maar de plekken waar het zat waren typisch luizenplekken ( boven de slapen en in het gebied rond de nek) en het schijnt snel te kunnen gaan. En als een ander het zo aanbrengt en er uitgebreid ervaring mee heeft, wie ben ik om dan te zeggen dat het niet zo is.  Ik heb nog nooit luizen of neten in het echt gezien. Ik was blij dat ze het meteen meldde, want zo kon het meteen aangepakt worden. En dat ik dat ging doen was duidelijk, ik kreeg al jeuk toen ik er naar keek!

Nadat ik met de kinderen thuis kwam, zijn we meteen op pad gegaan voor shampoo en wasmiddel dat een dergelijke plaag kon bedwingen. Eerst heb ik met de stofkam de zwarte dingetjes bij zoonlief uit zijn haar verwijderd, wat gemakkelijker ging dan ik dacht ( afgaand op de verhalen). Ook de haren van manlief, dochterlief en ondergetekende werden bekeken, maar gelukkig waren die haren schoon. Iedereen werd in de speciale shampoo gezet, geen enkel risico werd genomen. Maar wat een lucht...!

Op advies van de winkel ( ze waren erg behulpzaam) hebben manlief en ik alles in het hele huis gewassen en gedaan met dat anti-luizenspul. De leuke plannen die we voor zondag hadden moesten wijken. Ik was blij dat ik die week daarvoor nog een opruimrondje ( zoveel mogelijk ons huis uit), want dat scheelde een hoop gedoe ( het was ook nodig). Zondagmiddag waren we gelukkig klaar met de grote klus. Van dekbedden, dekbedhoezen, de hoezen van het bankstel, kleding, jassen, verkleedkleren, knuffels....tot de gordijnen waar zoonlief zich vaak achter verstopt, alles is gewassen met wasmiddel met het antiluizen-spul erbij in. En hoe blij ben je dan met een droger!

Ook had ik de school middels een e-mail op de hoogte gebracht, net als het vriendje van school waar hij de dag ervoor nog had gespeeld. Maar daar vonden ze niets in het haar van hun zoon. Ik wilde niet dat ons gezin een haard was van een luizenprobleem.

Gisteravond zat ik op de bank en zag dat op de houten servieskast nog de roze cowboyhoed van dochterlief lag. Zoonlief had dezelfde hoed in zwart. Ik bedacht me dat we die nog moesten wassen en toen ik de roze hoed, gemaakt van een soort fluweel/ chenille ( ja wat is het eigenlijk),  in handen had kwamen er een soort haartjes/ dingetjes af. Precies dezelfde als ik in het haar van zoonlief had gevonden....maar dan felroze.

Zoonlief had afgelopen week de zwarte cowboyhoed op gehad vanwege de Kinderboekenweek met het thema "feest!". Dochterlief wilde eerst wel en later niet als cowgirl, maar als vlinder/fee/prinses en zo was de roze hoed op de kast beland.

Het kwartje viel bij mij.

Het nazoeken op internet was een openbaring. Want witte dingetjes zoals neten hebben we niet gezien. En dode neten zijn kennelijk iets groter en heel anders dan die rare kleine dingetjes die wij vonden.

Vandaag op school werd ik na mijn verhaal medelijdend door de docenten aangekeken.
Ik ben vooral heel erg opgelucht en niet boos of zo op de moeder die het aankaartte. Omdat het in het weekend was, had ik ook niet één van de luizenmoeders kunnen vragen mee te kijken. Ik was blind afgegaan op wat er was gezegd en daar heb ik ook weer van geleerd.

Vandaag valt er door de actie van afgelopen weekend ook weinig anders te doen in huis dan nog even de laatste was in de kasten opruimen, waardoor ik nu zeeën van tijd heb om voor het eerst aan de slag te gaan met de haaknaalden en het katoen dat ik vorige week aanschafte.

Elk nadeel heeft een voordeel. Een beetje zuur is soms het wel.