zaterdag 13 februari 2016

Zelf een "nieuwe" look maken....

Omdat ik niet buitenshuis werk en het leven van één inkomen prima kan, maar je dan wel wat meer moet oppassen, kocht ik voor mezelf niet echt meer dure kleding. Niet nodig, maar toch is het fijn om in iets te lopen waar je helemaal blij van wordt, toch? Dat betekent zoeken en keuzes maken.

De afgelopen maanden had ik daar niet zo heel veel zin in, in keuzes maken. Maar ik viel af en de broeken moesten steeds een maatje kleiner. Met topjes enz. vind ik dat makkelijker, die gaan langer mee, maar op een gegeven moment is dat ook geen kijk meer. Dus rondgekeken, nog veel uitverkoop, maar allemaal winters spul. Prima, want het is nog koud, maar ik werd er niet blij van. Mijn ogen gingen naar de nieuwe collecties met watertinten, lentetinten. De prijzen zaten er even niet in met onze ontwikkelingen.

Toen ik gisteren bij mijn vriendin in Breda op visite was, werd daar een pakket bezorgd. Van een kledingmerk. Ze had voor haar werk (en voor de leuk, duh) een hele nieuwe outfit besteld. Ze opende de doos en alle kledingstukken waren zorgvuldig in van dat dunne papier gevouwen. Chique! En alle kledingstukken hadden een andere kleur en print. En waren vervaardigd van een ander materiaal, maar werkelijk prachtig! Ik vroeg me af hoe ze dat zo mooi bij elkaar gekozen had. Want wat een match! Het bleek "gewoon" een complete outfit te zijn die je dan vanaf een plaatje kunt bestellen. Al die tinten en materialen had ze anders zelf niet bij elkaar gezocht, ik ook niet denk ik, maar het geheel werd heel harmonieus en heel vrolijk. De vriendin zag eruit om door een ringetje te halen!

Ze legde uit dat het merk elke zoveel weken ene nieuwe lijn uitbrengt die dan ook echt pas vanaf de aangegeven datum te koop is, maar dat de aankomende lijnen/collecties nu al wel in het tijdschriftje staan. Er zijn pagina's met impressies, maar ook waar dames naast elkaar staan. Zo zie je ook hoe kledingstukken telkens met andere kledingstukken matchen. En... onder in de doos lag nog zo'n tijdschriftje en dat mocht ik hebben, ze had 'm immers al. Ik vergaapte mij aan de frisse kleuren en de mogelijkheden. En aan het feit dat ik nu in maat 38 pas :-)

Afgelopen week werd ik bij de logeerpartij bij mijn vader en zijn vrouw ook al aangetrokken door dat blauwe. Ik had daar bij de Action ( notabene) een heel leuk vest gekocht in een verpakking en eenmaal bij mijn vader had ik het ook meteen gepast. Het zat geweldig, maar op de een of andere manier kon ik er niets mee. Het deed me niets. Het kwam denk ik door de donkere broek en door het donkere effen shirt dat ik eronder droeg.  Saai! En daarom had ik het vest ( 6,99 euro, jaja) weer teruggebracht. Ik kon niet direct verzinnen wat ik er dan onder moest doen en wat ik al had was geen match.

Toen ik gisteravond alleen op de bank zat, pakte ik de tassen die ik van de vriendin meegekregen had erbij. Bij ons is dat vaak een soort ruilhandel. Er zaten leuke dingen in voor de kinderen, een stapel tijdschriften (zalig!) en ook die folder/het tijdschrift van dat kledingmerk. En ja, ik ging meteen even kijken in de folder en werd nog steeds getrokken door de waterkleuren en de originaliteit van de getoonde samenstellingen. Dat vest van de Action kwam weer in beeld. Ik zag nu hoe ik het leuk kon dragen met verschillende kledingstukken.

En vanochtend toen de kinderen op atletiek zaten, reed ik ondertussen even langs de Action hier. Ja! Ze hadden het blauwe vest en ook nog in mijn maat. Het geld dat ik van de Action bij mijn vader cash terug had gekregen werd nu weer aan hetzelfde uitgegeven. Nog heel even het centrum in voor een drukke top in blauw-aqua en een leuke triangel-sjaal met rode kwastjes, anders dan uit het foldertje, maar ergens hetzelfde....he-le-maal geslaagd. Nee, niet origineel als in "zelf bedacht" of "van hetzelfde merk" maar wel zelf bij elkaar gezocht aan de hand van een plaatje in dezelfde stijl. De stijl ( of "the look" wat je wilt) die ik me voor ogen had om mezelf een beetje op te frissen.

Ik heb me voorgenomen om de aankomende maanden vaker na te denken over sets en niet steeds te blijven hangen in saaie effen enkele dingen. Het is niet dat ik veel koop, maar als het toch nodig is, dan dus even met een andere blik! Dankjewel duur kledingmerk met je prachtige luxe folder!

vrijdag 12 februari 2016

Bananen afdekken

Toen ik vanochtend bij een goede vriendin aankwam, zag ik dat de top van de tros bananen op haar fruitschaal met een stuk aluminiumfolie afgedekt was. Ik vroeg haar waarom dat was en ze vertelde me dat ze via Facebook op het idee was gekomen. Als je de top van de tros afdekt, worden de bananen minder snel bruin. Ze deed dat nu al een geruime tijd en het schijnt toch echt te werken. Bananen schijnen vanaf de aanhechting bruin te worden en als je dat afdekt droogt het daarvandaan minder uit. Kijk weer wat geleerd, dat ga ik de volgende keer ook doen!

dinsdag 2 februari 2016

Carnavalsziekte

De kinderen slapen slecht. Zijn overdag wat moe en dochterlief begint tegen een verkoudheid aan te hangen. Afgelopen maandag werd zij wakker met de mededeling dat zij denkt dat ze deze week ziek gaat worden. "Voel je je niet lekker dan?" vroeg ik. Het antwoord "Dat niet, maar ik denk dat ik me later deze week wel niet lekker voel" deed me glimlachen. Zoonlief verheugt zich op alles van Carnaval en dochterlief zou het liefst deze week thuis blijven.

Het is weer Carnavalstijd. De school is versierd. Er wordt per klas geknutseld voor de Carnavalsoptocht van vrijdag. De kinderen mogen dan verkleed naar school. Zoonlief mocht vandaag met zijn klas een kijkje nemen bij een bouwclub. Hij kwam helemaal enthousiast terug en zou het liefst vandaag al verkleed naar school gaan. Dat had ook te maken met zijn outfit.

Een paar weken geleden was ik met dochterlief bij de Action vlakbij het zwembad waar zij even later zwemles zou hebben.Ze hadden er onesies, van die huispakken, in de aanbieding. En toevallig net twee van de minions in de maten van zoonlief en dochterlief. Hoewel ze een jaar schelen, zijn ze even groot en worden ze vaak voor tweeling aangezien. Ik overlegde met dochterlief of dit wat was voor carnaval. Het megamindy-pak en het cowboypak waren nu echt te klein geworden, maar zijn heel wat jaren meegegaan. Dochterlief zag zo'n knuffellig pak wel zitten en ik was al lang blij dat ze iets zag waar ze gek op leek te zijn en wat niet duur was.

Na de zwemles hadden we behoorlijk haast, want ik had me vergist in de tijd en we moesten zoonlief nog ophalen bij een vriendje. Dochterlief moest kennelijk tijdens de zwemles al plassen, maar had het opgehouden. Omdat ze het zo lang had opgehouden was ze vergeten dat ze eigenlijk zo nodig moest plassen. Precies toen ze haar kleren weer aan had, hield ze het niet meer. Haar jurk, haar hemd, haar legging, haar sokken en haar schoenen: drijf nat. Maar gelukkig wel warm, zoals ze zelf opmerkte :-)
Nu weten we waar het woord zeiknat vandaan komt. Aargh!

Ik dacht na over hoe ik haar in de auto mee kreeg zonder dat de bekleding van de auto en de autostoel ook nat werden, ik had verder geen reservekleding mee. Ze is al jaren zindelijk. En ja, ineens ging het lampje branden: de onesiepakken. Ik liet dochterlief achter in het omkleedhokje en haalde een van de pakken uit de auto. In het kleedhokje ging het kind poedelnaakt in het pak, geen mens die er iets van zag! En dochterlief was lekker warm.

Al giechelend gingen we in de auto en toen we bij het huis van het vriendje van zoonlief aankwamen, sprak ik af dat het misschien toch handig was als ze even in de auto bleef. Ik wachtte bij de voordeur tot zoonlief zijn schoenen en zijn jas aanhad en op het moment dat de deur van de auto open ging gilde dochterlief "Kijk, ik zit in mijn blote kont in dit minionpak!". De moeder van het vriendje kwam niet meer bij van het lachen. Zoonlief keek me vragend aan", alsof hij wilde zeggen "Wat hebben jullie nu weer gedaan!". Toen hij in de gaten kreeg dat we voor hem ook zo'n pak hadden, trok hij het meteen (over zijn kleren) aan en zo kwam het dat ik met twee blije kinders thuiskwam die het alleen over "banana"en "pappel"konden hebben en helemaal dubbel lagen van het lachen. Tranen rolden over hun wangen.

Vanochtend begon dochterlief weer over vrijdag. Dat ze toch echt niet fit genoeg was om vrijdag mee te lopen in de optocht. Dus opperde ik dat ze maar beter fit kon blijven, omdat ze anders haar minion-pak niet aankon. Ze keek me vervolgens bedenkelijk, maar ook met twinkels in haar ogen aan en vroeg "Zal ik dan weer in mijn blote kont in dat pak gaan?"......

maandag 1 februari 2016

Franse appeltaart

Vorig weekend was een vriendin langsgekomen en die had een heerlijk klein appeltaartje meegenomen van de bakker. Zo groot en zo plat als een ronde boterkoek, een plaatje om te zien. Een zogenaamde open appeltaart oftewel een Franse appeltaart. We hebben er van gesmuld!

Omdat zoonlief over een tijdje jarig is en ik ook wel eens wat anders wil maken, besloot ik op zoek te gaan naar een recept dat in de buurt kwam van de Franse appeltaart die we hadden verorberd. Ik kwam uit bij 24kitchen en vond een goed ( en goed kloppend) recept.

Omdat de taart niet hoog wordt ( wel redelijk groot in ons geval) en je relatief weinig ingrediënten nodig hebt is de taart niet heel machtig of te zoet en ook nog eens heel voordelig. En redelijk voordelig voor de lijn ook.

De taart bestaat uit drie delen: de bodem, de compotevulling en de dunne schijfjes die dakpansgewijs in een rozet bovenop gedrapeerd worden ( lees in de dunne laag compote gedrukt worden).

Omdat mijn vorm een beetje groter was dan wat daar gebruikt werd ( er werd 16 cm doorsnede gebruikt en die van mij is 24), maakten dochterlief en ik de taart met 1/3 meer aan ingrediënten. Dus 8 appels in plaats van 6, waarvan 4 gebruikt werden voor de compote en vier voor de bovenste laag. Dat kwam heel mooi uit. En het werd een echte hit. De compote gaf door de citroenrasp echt een fris zuur smaakje aan de taart.

Ik kan nu het recept hieronder weergeven, maar het is voor mij makkelijker om je door te verwijzen naar de Franse appeltaart van 24kitchen. Want daar vind je er ook nog een filmpje over...vond ik wel leuk om  te kijken.

Uiteraard vergaten we van enthousiasme een foto te maken van onze versie voordat we van de taart gingen snoepen! Maar hieronder dan toch een foto van de aangesneden taart:

 
 
Aanrader!

zondag 24 januari 2016

Behövd thermoskan van ikea




De afgelopen jaren hebben we hebben een aantal isoleer- of thermoskannen intrede gedaan in ons huis. Tegenwoordig is er veel RVS. De thermoskan die bij het koffiezetapparaat hoort dat ik in augustus voor mijn verjaardag kreeg is ook RVS. Dan blijft de koffie langer warm, maar eigenlijk net niet lang genoeg.

Op vakanties hadden we altijd heet water mee voor thee en oploskoffie. Vaak ook 'n RVS-kan. We zijn  er wel eens een vergeten mee terug te nemen van een picknickplaats. Of hij viel op de grond met alle gevolgen van dien, want een deuk en onherstelbaar geheel.

Maar op een gegeven moment kochten we een eenvoudige kan van Ikea, zoals het plaatje hierboven. We waren het zat om een dure kan te kopen en een van plastic met een glazen binnenkant zou het net zo lang doen als die van RVS.  Hij kost(te) maar 5,99 euro, maar wat blijft heet water daar lang warm in. Ik was het verschil vergeten, maar bij het ontrommelen de afgelopen weken kwamen we ook bij de kampeer- en vakantiespullen en toen kwam deze kan tevoorschijn.

Tegenwoordig ga ik vrij vroeg naar bed en gaat een pot thee mee naar boven. Omdat mijn nachtkasje bestaat uit een klein plankje, vond ik dat op de een of andere manier niet zo fijn. Vooral niet als de kinderen 's ochtends de slaapkamer binnenstormen. Je moet er niet aan denken dat de theepot met warme (!)of koude thee per ongeluk van het plankje valt!!! Ik besloot daarom de thermoskan van Ikea niet langer oor heet water te gebruiken, maar daar lekker kruidenthee's met gember enz. in te maken.

Omdat ik 's avonds regelmatig helemaal moe ben gebeurt het dus nog wel eens dat ik zonder een kopje thee al in slaap val. En .....'s ochtends is de thee die erin zat dus nog gloedje heet.
Mocht je dus een goede kan zoeken.....Behövd

Ik moet wel eerlijk bekennen dat de kan niet op mijn  nachtkastje staat omdat hij best hoog is. Maar een thermoskan op de grond is ook een fijn idee en hij lekt niet, mocht deze omvallen.

dinsdag 19 januari 2016

Tuttels

Hoewel het hier enorm mee valt met de kou en de sneeuw( nul, nul) klagen de kinderen steen en been over koude voeten, handen, wangen, neuzen en oren. De lucht is droog en maakt droog. De huid gaat zich anders gedragen.

Afgelopen vrijdag ging ik zelf naar de Arabische schoonheidsspecialiste. Het is niet zo een van de crèmes en andere middelen. Ik ga er alleen heen om het overtollige gezichtshaar met touw te laten verwijderen. Het touw scrubt ook meteen je huid en de huid gaat open staan, dus je moet het dan goed voeden.  Dat mag dan met je eigen spullen en thuis, want de mevrouw doet dus niet aan de rest. Dat scheelt enorm in de prijs en het voelt nog steeds als een ( soms een beetje pijnlijk) verwenmomentje. Ik besloot er thuis dan maar een algeheel beautymoment van te maken.
Ik knapte er enorm van op en besloot het vaker in te lassen. De kinderen zagen later mijn spullen op het aanrecht staan en ja...."Mogen we ook een voetenbadje?". Dus jogamat op de vloer, twee bakjes water erop en de kids op de poef er voor. TV aan. Handjes bij het voetenbakje in. En nadien lekker insmeren met olie en lotionnetjes.



Je begrijpt het al, de dagen erna werd er steeds geklaagd over koude voeten en werd geopperd dat een voetenbadje enz. wel zou helpen. Tuttels dat zijn het!

zondag 17 januari 2016

Haha! Pasta!

Elk weekend met de kinderen koken was mijn voornemen voor dit jaar en ik moet zeggen : het lukt me aardig om me/ons daar aan te houden.

Vandaag besloten de kinderen en ik om verse pasta te maken. Het was even geleden, maar eigenlijk is het zo makkelijk! En ze vinden het heel leuk om het te maken. Want dat draaien aan de pastamachine is een grote hit!



We gebruikten Italiaanse bloem van het type ‘00’. Per 100 gr bloem voeg je 1 ei en 1 eetlepel olijfolie toe. 300 gr bloem is ruimschoots genoeg voor 4 personen.
Alle ingrediënten doe je in een kom en je start met kneden. Als het een beetje een geheel vormt in de kom haal je het eruit en kneed je het gedurende 10 minuten verder met de handen. Het is belangrijk dat je de bloem de tijd geeft om de eieren en de olijfolie op te nemen.
Daarna wikkel je het deeg in plasticfolie of je doet het in een pedaalemmerzakje zodat het niet uitdroogt. Dan laat je het een nacht of een dag in de koelkast rusten.
Daarna haal je het deeg uit de koelkast en rol het een beetje plat met een deegrol en je haalt het dan door de pastamachine.

Je begint met de ‘dikste’ stand en haalt het deeg er herhaaldelijk door tot en met de ‘dunste’ stand die je wenst. De machine die wij hebben kan tot vloeipapier dun, maar dat hoeft wat mij betreft niet  Maarrrr.... sla geen standen over tot de gewenste stand, anders loop je het risico dat het deeg scheurt. Zorg ervoor dat de pastalapjes mooi glad en egaal zijn. Dat betekent dat bloem, ei en olijfolie één geworden zijn.

Dan kies je de vorm van de pasta die je in gedachten had. In ons geval tagliatelle. Lapjes pasta door de vorm draaien en daar is de tagliatelle. En die werd heeeeeel lang! Extra feest later op onze borden.

De pasta koken we vanavond in gezouten water en de pasta is vrijwel onmiddellijk gaar, het is dus een kwestie van alleen opkoken.

Je kunt de zelfgemaakte pasta ook drogen. Hang de pasta over een schone stok, bijvoorbeeld een bezemsteel in een droge ruimte. De bewaartijd van verse pasta is 2 à 3 dagen. De bewaartijd van gedroogde verse pasta ongeveer 2 weken. Eerlijk gezegd bewaar ik het zelden, gaat het meteen op. Of ik bewaar het deeg voor de volgende dag. Zoveel werk is dat draaien ook niet en dan neemt de pasta geen ruimte in.

Eh ja, de saus...meestal heel simpel. Vandaag maken we het van worst en tomatenblokjes, knoflook  en wat peper, zout en oregano. Want dat hadden we nog in huis.