dinsdag 19 mei 2015

De wenkbrauwen van Bert

Na dagen schuren, bewerken en schilderen van de meubels die mogen veranderen, was het vandaag de dag dat ik een afspraak had bij de schoonheidsspecialiste. Ik ga altijd met gemengde gevoelens heen. Aan de ene kant is het heerlijk om verzorgd te worden in plaats van te verzorgen. En het resultaat is ook telkens geweldig. Het nadeel is dat er nogal wat geplukt wordt en zo en met een gevoelige huid betekent dat, dat ik een tijdje met een hoofd als een boei rondloop.
Niet erg, maar toch...

Mijn schoonheidsspecialiste is een Arabische mevrouw, een echte schat. De meeste van haar klanten zijn gekleurd en ze zucht elke keer over mijn zielige witte huid. Daar moet nodig zon op, vindt ze telkens. Ook begint ze elke keer na het epileren van mijn wenkbrauwen over verf, over dat ze veel beter uitkomen met verf. Dat de vorm benadrukt wordt en mijn bruine ogen beter zouden uitkomen.Steeds wimpelde ik dat af. De hele behandeling wordt er niet goedkoper of duurder van, maar met mijn blonde haar, bruine ogen en hele blanke huid leek het me geen goed idee. Wel geef ik ze zelf soms meer kleur met een heel lichtbruin wenkbrauwpotlood en dat vind ik eigenlijk wel prima.

Ik weet eigenlijk zelf niet zo goed waarom, maar om de een of andere reden hoorde ik mezelf vandaag wel instemmen met het verfplan. Ze vertelde dat ze nu ook prachtige bruine verf had die absoluut perfect zou passen. Misschien was het dat woord "bruin" dat het verven ineens aantrekkelijk maakte, ik weet het niet. Maar na de behandeling keek ik in de spiegel en het enige dat ik dacht was "Help, ik heb de wenkbrauwen van Bert!". Het was niet de borstelige vorm van Bert, noch een monobrauw. Maar wel eh...errug donker. Niks geen overgang van mijn  blonde hoofdhaar naar mijn donkerbruine ogen. Gewoon pikzwart. Ja, niet zo zwart als die van haar, dus het was kennelijk wel de bruine kleur. Maar echt gewoon helemaal verkeerd.

Afbeeldingsresultaat voor wenkbrauwen van bert en ernie

Ik wist gewoon niet wat ik moest zeggen - slik-. De schoonheidsspecialiste zag mijn schrik en zei meteen dat ze meer klanten had met blond haar die eerst ook enorm schrokken, maar na een paar dagen heus tevreden waren als de kleur wat weggevaagd was. Want dat ging heus gebeuren.

Toen ik in de auto naar huis ging, kon ik het niet laten om steeds naar die vreemde wenkbrauw te kijken die ik kon zien in een van mijn autospiegels. Die wenkbrauw die gewoon niet van mij kon zijn. Prachtig van vorm, absoluut.

Thuis heb ik meteen een proefflaconnetje met gezichtsreiniger opgezocht. De wenkbrauwen meteen goed en grondig ermee ingesmeerd. En dit een tig aantal keren herhaald tot ik het idee had dat het wel ietsjepietsje beter was geworden. Ik besloot dan ook maar goed mascara te gaan gebruiken om het een en ander te matchen. Voor de rest ook maar make-up opgedaan zoals ik doe als er wat te vieren valt. Godzijdank was ik op tijd klaar om de kinderen op te halen. Ik had niet (meer) het idee dat ik voor schut liep, maar het voelde toch echt heel vreemd om zo opgedoft met mijn praktische jas (zo'n moederjas met vele zakken) aan het hek van het schoolplein te wachten.

De kinderen riepen gelukkig pas thuis iets over mijn opgedofte uiterlijk. Nu maar hopen dat morgen alles weer helemaal oké is, want om nu dagen rond te lopen alsof ik naar een feestje ga......

zondag 17 mei 2015

Projectje woonkamer

Nou laat dat "je" maar weg bij projectje. De woonkamer "an sich" is prima, helemaal up to date. Netjes in de lak, frisse lichte kleuren. Maar onze meubelen....dat is ehm...een ander verhaal.
Een ratje toe aan meubelen. Een eiken kast via Marktplaats. Een grenen hangoortafel, gekregen van vrienden. Daaraan eiken stoelen van vroeger, van bij mijn ouders thuis. En twee grijze trip-trap kinderstoelen. Een Ikea ladenblok als tv-kast. Een koloniale ronde bijzettafel (teak) en een rechthoekige salontafel (grenen) met lades.

Hoe dat zo'n ratjetoe geworden is, komt denk ik omdat we van een groot huis kleiner zijn gaan wonen. De grote bijpassende meubelen pasten niet echt meer (veel te groot) en langzamerhand is dus alles weggegeven en vervangen voor gekregen en marktplaats. Vooral met het idee dat als het huis af is ( zoals nu) dat we dan nieuwe meubelen zouden gaan kopen. Want tijdens een verbouwing is er weinig geld en vaak kun je beter wachten tot het eindresultaat.

We hebben het afgelopen jaar al wel het een en ander bezocht om eens te kijken wat we dan willen. Van grote woonboulevards tot leuke kleine woonwinkeltjes. Maar als je dan je goede geld ergens aan wilt besteden dan vinden we wel dat we ergens helemaal weg van moeten zijn en dat is gewoon niet gelukt. Meestal vinden we het te duur voor wat je krijgt. En misschien zijn we gewoon wel tevreden met wat we hebben. Manlief wilde op het laatst niet meer mee naar wat hij "Middeleeuwse grijze grotten" noemde. Van die woonwinkels die wel helemaal in de grijze stemming zijn :-)

Maar een tijdje geleden lieten we ons huis taxeren door een makelaar. Daarover schreef ik al eerder. Hoewel  de geschatte waarde van ons huis niet heel erg tegenviel, na alle inspanningen, werd er terloops wel een paar opmerkingen gemaakt over ons woonkamer-interieur. Dat mochten we het -ooit- willen verkopen, het wel meehelpt als de inrichting ook up-to date is. Met andere woorden: jullie hebben oude meuk aan meubelen. Manlief en ik hebben er nog heel erg om gelachen, maar we werden dus wel gewezen op iets dat bij ons op de achtergrond gekomen was.

Kort daarna kwam ik zoonlief ophalen van een speelafspraak. De jongens moesten nog wat opruimen en ik stond met de moeder te praten in de woonkamer. Die was nog voor een groot gedeelte leeg, want ze hadden net de vloer laten opknappen. Die was eerder heel donker en nu prachtig geschuurd en gebeitst in een lichtere kleur. De meubels herkende ik van voorheen, maar nu waren ze niet koloniaal en donker meer. Ze waren geschuurd, voorzien van krijtverf of wax. En prachtig geworden, zoals je in van die hippe woonwinkeltjes ziet. Heel erg leuk gedaan! En hoewel het een hoop schuurwerk was geweest, was het aanbrengen van de krijtverf enorm meegevallen. Ze was zo enthousiast (terecht) dat ik er zelf haast zin in kreeg. Op haar advies stond ik een aantal dagen later zelf in dat betreffende woonwinkeltje waar zij de verf hadden gekocht. Ik werd heel erg aardig geholpen en ben onder de indruk van wat je met krijtverf kunt doen. En met de afwerkingen van schuurwerk en wax. Het idee dat het niet van die vieze verf is die nog weken giftig in je huis te ruiken is, is ook erg aantrekkelijk.

Ik wilde wel kleurenstalen meenemen, maar die kostten tien euro. Wat het misschien wel waard is, maar ik wilde eerst van manlief weten of hij de betreffende serie kleuren wat vond. Anders bestaat de kans dat je precies de verkeerde serie stalen koopt. Zodra hij terug zou zijn uit het buitenland zou ik met hem langs het winkeltje gaan. Bovendien wilde ik het eerst op een meubelstuk proberen wat niet direct in de woonkamer zou gaan staan.

Toen de kinderen op bed lagen zocht ik op internet naar het merk van de krijtverf en naar andere merken krijtverf. Prachtig wat je er allemaal mee kunt doen. Een pot van 750 ml kost ongeveer 33 euro en het schijnt goed te dekken. Maar allemaal toch net iets te spannend naar mijn smaak om meteen onze kast te behandelen. Dus kocht ik de volgende dag samen met de kinderen bij de kringloop twee kleine tafeltjes, van die oma-bijzet-tafeltjes. De proefobjecten waren samen de helft goedkoper dan een serie verfstalen :-). Je kunt van allerlei merken krijtverf ook proefpotjes kopen en uitproberen, dat wilde ik samen met manlief gaan doen als hij weer terug zou uit het buitenland.

Eenmaal thuis las ik op internet dat Action ook een soort verf heeft ( Home deco) dat in kleine flesjes van 250ml verkocht wordt. Het heeft hetzelfde effect als krijtverf, ook geurloos en kost maar 1,99 euro. Drie van die flesjes is net zoveel als één pot krijtverf. Dat is dus 6 euro tegen 33 euro voor "echte" krijtverf.

Het prijsverschil is erg groot en daarmee voor mij het proberen waard. Ik kocht dus een paar flesjes en probeerde "Clay" uit op het eerste proeftafeltje dat ik helemaal kaal geschuurd had ( inderdaad wat een werk!) en daarna ontvet had. Toen manlief thuiskwam van zijn werk was hij erg onder de indruk. Hij vond het matte, natuurlijke effect en de kleur ook heel mooi passen bij het interieur.
Omdat er op internet ook gesuggereerd werd dat je het tafeltje niet helemaal kaal hoefde te schuren, schilderde ik het kleinste tafeltje nadat ik het wel goed, maar wel licht opgeschuurd had en ontvet had. Het verschil? Het dekte net niet helemaal lekker, omdat het tafeltje echt donker was. Dus dat tafeltje moest nog een keer, maar daarna was het net zo mooi als het tafeltje dat ik wel helemaal kaal geschuurd had. Goed om te weten dus....

We probeerden ook "Graphite" maar dat is naar onze smaak te donker. Een mengsel van 1 deel "Clay"en 1 deel "Graphite"gaf ook een prachtig effect. Dat mengen is niet moeilijk, maar als je een groot object gaat doen, moet je wel in één keer de hele hoeveelheid aanmaken om kleurverschil tegen te gaan.

Omdat in de woonwinkel ook gewerkt werd met wax als afwerking, ben ik van plan om die te kopen en uit te proberen op de proeftafeltjes. Net als de schuureffecten enz.
De aankomende dagen ga ik dus hard aan de slag! Foto's volgen nog :-)
Lekker bezig...

maandag 11 mei 2015

Flip de beer

Op schooltv is er een programma dat heet "Flip de beer", het gaat over een knuffelbeer die telkens bij iemand anders komt logeren. In de klas van dochterlief circuleert ook een dergelijke logeerbeer. Na het weekend komt de beer weer terug in de klas en wordt het verslag dat door de ouders is gemaakt in de klas voorgelezen.Op die manier kunnen kinderen bij een ander meekijken en kan het betreffende kind iets van thuis laten zien.

Vlak voor de meivakantie kregen wij Flip mee naar huis. Dochterlief was helemaal blij, zij mocht nu - eindelijk- ook Flip mee. Helemaal prima natuurlijk. Ik had me toen alleen nog niet gerealiseerd dat dat dan voor ruim twee weken zou zijn.

De hele vakantie werd de beer overal naartoe gezeuld, wat soms best een beetje stressvol was. Je moet er toch niet aan denken dat je 'm kwijtraakt! Dat de beer tussen de spaken van de fiets komt, meegekleurd wordt bij het knutselen. Of dat onze puberende mini-hond er ineens een leuke prooi in ziet!

De meivakantie duurde dit jaar geen drie, maar twee weken. Toch bleek dit nog best een lange periode te zijn: Koningsdag, de zwemlessen, de wandeltochten in het bos, bezoeken aan de speeltuin,een weekend logeren bij opa en oma, bezoek aan Antwerpen, verjaardag manlief, Moederdag....Je maakt wat mee als beer!

Gisteravond hing ik na een druk weekend uitgeteld op de bank om tot de ontdekking te komen dat ik het verslag nog moest maken omdat de beer de volgende dag (vandaag dus) toch echt weer mee naar school moest.

Dus niks luieren, maar aan de slag met de foto's, de printer, een verhaal maken etc.!
En dat ging lekker soepel: eerst was het papier op, gelukkig hadden we nog gekleurd knutselpapier. Vervolgens bleek de toner van de printer op te zijn, gelukkig hadden we er nog een op voorraad. Daarna kon ik niet van die plastic insteekhoesjes vinden (ook op)...Kortom het werd nog een hele bevalling. Maarrrrr.... het is gelukt!

Vanochtend hadden we een blije dochter die het verslag schaterend goedkeurde. En even later was daar een zo niet nog blijere moeder, namelijk toen de Flip de beer weer veilig en met alle attributen op school was.....

donderdag 23 april 2015

Ja: Re-sack!!!

Ooh! Ze stonden al een tijdje op mijn verlanglijstje: echte stevige zakken van biologisch katoen voor groente en fruit. Niet van die waszakjes die net niet echt handig/stevig genoeg zijn of iets door mijzelf gefröbeld, maar gewoon goede zakjes en netjes van biologisch katoen in handige maten. 
En wat denk je? Vlak voor de Paasdagen werd ik super verwend met dit leuke cadeau dat ingepakt en wel werd opgestuurd!:
 
 
 

 
Daar werd ik natuurlijk enorm blij van, maar waar het me natuurlijk om gaat: zijn die zakken nu echt zo handig en stevig als ze beloven en als ik altijd dacht? Ik was super benieuwd!
 
Ik nam de netjes (38 cm hoog, 30 cm breed) meteen in gebruik voor de losse groenten en fruit.
En jawel, de groenteboer nam ze van me aan en wilde er meteen alles erover weten. Die had nog nooit van dit soort zakjes gezien (met het gewicht van de zak erop) en bekeek ze de eerste keer nauwkeurig. Checkte het gewicht van de netten, zette de weegschaal in op het gewicht van de netten en deed de appels en sinaasappelen in de netten. Ik rekende dus ook echt alleen het fruit af en betaalde niet voor het gewicht van de zakken.
 

 
Toen ik na die eerste keer weg wilde gaan, werd ik nog even aangehouden door een mevrouw die nieuwsgierig was geworden. Ze deed boodschappen met een mand, maar dit leek haar duidelijk ook wel wat. Ik durf te wedden dat ze inmiddels ook een kijkje heeft genomen op de site, haha. Het is leuk om mensen enthousiast te zien over iets waar je zelf ook blij mee bent.

 
 
Ook testte ik de voile zak (38 cm hoog, 28 cm breed) voor het brood. De verkoopster bij de bakkerswinkel vond het de eerste keer reuze interessant, ik zag een kleine aarzeling, maar ze schoof de zak moeiteloos over het gesneden brood heen. Het brood blijft eigenlijk prima in de zak, de korst blijft lekker knapperig.
 
Inmiddels heb ik nu de zak en de netten dus een paar weken in gebruik en ik moet zeggen dat het me stiekem wel heel erg goed bevalt. Ik denk zelfs dat ik manlief gewoon een tip ga geven voor Moederdag :-), want ik vind het ook een mooie prijs, zie cadeau-cadeau.nl
 
De bakker en de groenteboer zijn inmiddels ook helemaal gewend. Geen gedoe mee gehad, niets! En omdat ik ze na gebruik meteen weer in de zijvak van mijn leren schoudertas doe, gebruik ik ze ook prima voor andere aankopen.
 
Ik was de zakken wel regelmatig mee in de witte was en ze blijven de vorm en stevigheid behouden en ....ze zijn goed schoon te wassen. De netten zijn echt stevig, vertonen ook geen halen of iets dergelijks. En hoewel op de verpakking stond dat ze in de was iets zouden krimpen, heb ik daar maar weinig van gemerkt.
 
Je merkt dat mijn enthousiasme er vanaf spat, maar het lijkt me een goed plan om de review over een paar weken nog eens aan te vullen.Want de zakken horen langer mee te gaan dan die paar weken dat ik ze nu gebruik natuurlijk! De terugkoppeling volgt dus nog. Ik ben zelf namelijk ook erg benieuwd hoe ze er dan uitzien (foto) en of het nog bevalt. Ik heb een positief vermoeden...
 
Dit weekend gaan we naar Antwerpen en ik popel om ze te gaan gebruiken in de leuke verpakkingsvrije winkel!
 
 

woensdag 22 april 2015

Weekend

 We hadden een vrij weekend, zonder verplichtingen en planningen. Zaterdag besloten we tijdens het ontbijt dat het leuk was om een rondrit te maken. Eerst bij oma op bezoek en dan via de toeristische route terug. Wat in zou houden dat we een kijkje zouden nemen op het strand bij Ouddorp. We belden oma en die was maar wat blij met spontaan bezoek. Anderhalf uur later zaten we bij haar aan de koffie en kletsten we bij. Aan het einde van de ochtend gingen we via de supermarkt (voor vers brood voor een soort picknick) richting strand. Onze hond was nog nooit op het strand geweest en ze vond het geweldig. Beetje rondrennen, gaten graven en super loom in  het zand liggen. Het was ondanks dat het heerlijk weer was, heel erg rustig. Misschien wel omdat de voorspellingen niet zo bijzonder goed waren, maar het echt heel mooi weer was. Genieten!
 
 
Hierboven een blije en gravende hond. Betrapt!

 
De kinderen die "sneeuwengeltjes" gingen maken in het zand. Ik zei nog dat het dan zandengeltjes waren, maar dat was niet zo. Want zandengeltjes maak je met emmers, net als zandkastelen.

 
Na een halfuur kwam er een grote auto het strand opgereden. Mensen  met "crew" op hun jas sprongen uit de auto en zetten in een mum van tijd een stuk van het strand af. Even later kwam een andere auto het strand opgereden en toen zagen we wat de bedoeling was: er werd een zeehond teruggezet! We hadden het al vaak gezien op televisie, maar nog nooit in het echt. Opgetogen kwamen we dichterbij. En daar ging Sial de zeehond de vrijheid tegemoet!


 
We dronken nog wat in de strandtent en gingen toen weer op huis aan. Onderweg kwamen we op het idee om nog even bij vrienden te gaan kijken, waar we zo'n beetje ( kleine omweg) langs het huis reden. Ze waren thuis, in de tuin aan het werk. We kletsten bij, bewonderden de tuin, dronken wat en gingen toen echt op huis aan. Het was al met al best een druk dagje geworden, maar ook leuk om zo een beetje "vrij" rond te zwerven.
 
Zondag deden we rustig aan, rommelden wat in en rond het huis en brachten aan het einde van de dag nog een bezoek aan het bos. Een mooie afsluiting van het weekend dat eigenlijk een beetje tekort was voor ons gevoel. Gelukkig is het vrijdag alweer vakantie voor de kinderen.
 
De dagen vliegen voorbij!
 

maandag 13 april 2015

Zwemdiploma B

Afgelopen zondag stond in het teken van het behalen van het zwemdiploma (B) van zoonlief. Die dinsdag ervoor had hij te horen gekregen dat hij mee mocht doen. Wat was hij trots!

De dagen tot aan het diplomazwemmen merkte ik dat de spanning opliep. Zondagochtend was ons ventje al vroeg wakker, hij had er zin in! Gelukkig kwam manlief even later op tijd thuis van zijn werk om mee te gaan naar het diplomazwemmen. De opa's en oma's had ik niet meer op tijd kunnen mobiliseren, want de ene helft was ziek en de andere helft had (werk)afspraken staan. Jammer, maar dat heb je als alles op zo'n korte termijn is.

Het afzwemmen voor het A-diploma liep uit en daarom moesten we wachten en begon het zwemmen voor B wat later. Wachten duurt lang, maar dan helemaal! Allemaal jongens en meisjes die gespannen waren! Een drukte van belang in de hal van het zwembad met alle familie erbij.

Maar dan ineens was het zover dat we naar de kleedhokjes mochten en van daaruit verder naar het zwembad mochten. Even later stonden er 36 gespannen kinderkoppies aan de rand te wachten op de instructies. Toen de kop er eenmaal af was, zag je de gezichtjes ontspannen. Het ging goed! En op het laatst werden er steeds meer grapjes gemaakt. Iedereen was uiteindelijk geslaagd en natuurlijk ook trots!
 
 
Hoewel we verder geen familie mee hadden, had zoonlief thuis niets te klagen over de aandacht via telefoon, Facebook en e-mail. Het was echt een feestje, met taart erbij. En zo hoort het natuurlijk ook.
De spanning was er helemaal af en vanochtend stond zoonlief al op tijd naast ons bed, hij had zin om naar school te gaan (zoals vrijwel bijna altijd), om het goede nieuws te delen!


vrijdag 10 april 2015

Toppunt

Vandaag was werkelijk een geweldige dag: zon, zon en nog eens zon! Lekker genieten met z'n allen van het mooie weer. De kinderen speelden op school ook extra lang buiten. Rode wangen van de pret.

Mijn kleine autootje wordt al vrij snel gloeiend heet. Heerlijk in de winter, maar vandaag was het wat te warm op de terugweg van school. Dus: alle ramen open. Twee blije kinderen. Zoonlief: ": Mam, kijk, zo hebben we net een cabrio". Nou, als dat geen positieve kijk op het leven is!

Helaas was de pret van korte duur. Momenteel worden de akkers in de omgeving heftig gespoten of moet ik zeggen bespoten. Ik reed er langs en het benam  me in elk geval de adem. Dochterlief kucht zich ook weer een ongeluk. Denk je net lekker gezond 'buiten' te wonen....Je ziet meer dan andere jaren van die gele velden. Toevallig (?) ook weer veel dode bijen in de tuin.

Gelukkig valt het in onze tuin mee met de giflucht van de akkers. Maar als ik met de hond door het dorp loop is het echt wel schokkend dat mensen bij tuinieren denken dat ze de hele boel plat moeten spuiten tussen de gewenste planten in. De stoep wordt her en der afgenomen met een naar chloor-ruikend goedje. Lekker milieuonvriendelijk en slecht voor je gezondheid: zonder beschermende handschoenen of mondkapje. En dat terwijl nu de grond best droog is en het onkruid zo hup uit de tuin geplukt kan worden. Nog los van het milieu, kost het in elkaar zetten van de hele gifspuit-set voor een 8 m2 tuin meer tijd dan je even bukken voor dat plukje groen. Bovendien is het dan meteen netjes en zit je niet dagen achtereen naar een steeds geler plukje gras tussen je tegels te kijken. Maar er zijn wel meer dingen die ik nooit zal snappen...

De tulpen die ik overal in en rond de tuin heb gepland zijn werkelijk prachtig uitgekomen en aan het uitkomen. In de potten met de viooltjes erbij lijken het net boeketten. De moestuin begint nu ook wat te komen. Elke dag een half uurtje buiten iets doen, betekent aan het einde van de week dat je toch 3,5 uur in de tuin hebt gewerkt en wel een vrij weekend hebt. De tip voor alle mensen die roepen dat de tuin zoveel tijd opslokt in het weekend.






De hond genoot ook zichtbaar van het mooie weer. De afgelopen weken was het vaak nog te fris om buiten in de zon te genieten, maar -geen nood- schuift ze heel handig haar mandje (soort kussen) de hele kamer door naar een plek waar zon is en gaat dan languit in de zon liggen. Ze kan echt genieten van de zon. Ze heeft nog net geen bikini aan.




Omdat ze nog een jonge hond is en klein van stuk, is het goed oppassen. In ons dorp mag er maar 30 gereden worden, maar dikwijls wordt hier keihard gereden. De hond luistert best goed, maar uit nieuwsgierigheid schoot ze vandaag zo door de heg om bij buurkinderen te kijken die voor aan het spelen waren. Onze kinderen helemaal in paniek, want die waren achter aan het spelen en zagen de hond zo door de heg schieten en verdwijnen. Daar moeten we dus echt nog wat op verzinnen!

Maar we genieten volop van en met de hond. Het lijkt wel een beetje of de hond de lente in haar hoofd heeft. Of zijn het puberhormonen? Ze wisselt momenteel tanden ("Mam, de hond valt uitelkaar!"), knabbelt daarom overal op en haalt kattenkwaad uit voor tien. Helaas voor haar werd ze vanavond ook meteen bestraft. Het toppunt van zieligheid: een ondeugende hond die een wasabi-crackertje van tafel pikt terwijl ik even naar de wc ben. Jankend liep ze door de kamer. Tranen in haar ogen. Leg dan maar uit dat ze beter even water kan drinken. Dat zal ze dus niet zo snel weer doen, denk ik.

Morgen gaan we er lekker op uit. Een eind wandelen doet iedereen hier goed. Ook zoonlief die stijf uitstaat van de spanning omdat hij zondag mag afzwemmen voor zijn B-diploma. Afgelopen dinsdag bleek ineens dat hij toch mee mocht met de eerstvolgende afzwemronde. Zo snel! Dat overviel zoonlief wel. Maar wat was hij trots! Ik ben vooral blij dat het niet ( zoals bij diploma A) over 4 weken is en we lang moeten wachten. Want bij het A-diploma hadden we 4 weken een stresskip ( of is het in dit geval stresshaan) in huis. Spannend weekend dus!
Eigenlijk dus allemaal toppunten afgelopen week (op de giflucht na)!

Fijn weekend!