maandag 15 september 2014

Sinterklaasinkopen bij Kruidvat

Vanochtend wilde ik sokken halen bij Zeeman, maar die bleek om 13.00 uur open te gaan. Daarnaast zit een Kruidvat en het bord met "2e halve prijs, op speelgoed" werd net buiten gezet.
Twee weken geleden zei ik nog tegen manlief dat dit het eerste jaar wordt waarbij het lastig is om vooraf wat voor Sinterklaas te kopen. De wensen van de kinderen zijn specifieker en duurder. En we waren nog niets tegengekomen dat kon voldoen aan de vermoedelijke vraag.
Nu met die actie, leek het een mooi moment om een s te kijken. En je raad het al, ik ben keurig geslaagd. Er was Playmobil en Hotwheels voor zoonlief ( van 6)met korting en nu met extra korting. Het Playmobil was exact wat zoonlief afgelopen zomer in een winkel in Duitsland aangewezen had, maar waarvoor hij niet genoeg vakantiegeld had. Het was maar goed ook want nu was het 75% goedkoper.
Ik stuurde even later een foto van de aankopen naar manlief die ook echt enthousiast was.
's Middags haalde ik voor dochterlief ( van 5)nog iets van Barbies en Zoobles bij een ander filiaal, want het aanbod verschilt.
Toch leuk om  zo aan het einde van de dag eens te kijken wat het zou kosten als je het bij Bart Smit, Intertoys of via Bol.com gekost zou hebben. Ik schrok me te pletter!
Aanrader dus om, mits je weet wat je kind zou willen hebben, toch even te gaan kijken bij Kruidvat.

zondag 14 september 2014

De loop der dingen

Vorig weekend gingen we dus naar Antwerpen om bij de nieuwe opleiding te kijken. De kinderen vonden het maar raar hoor, zo'n school. Waar was het digiboard en wie is dan je juf of meneer? Na enig uitleg van het fenomeen afstandsonderwijs en huiswerk opsturen per e-mail en met een programma, viel het kwartje... of eigenlijk niet, maar zagen ze genoeg andere dingen die veel leuker waren. We struinden nog even verder in Antwerpen en genoten van de winkeltjes. Dat struinen ging vanzelf, want parkeren kun je meestal niet direct voor de deur van waar je moet zijn. En de school zit midden in het centrum, dus ruim zes straten verder stond onze auto geparkeerd.

Robuust, de zero waste supermarkt zag er zeer interessant uit. Voor mij een adresje om weer naar terug te gaan. De kinderen waren tegen die tijd al wat moe, dus de eerstvolgende keer dat ik weer alleen in Antwerpen ben ga ik weer terug en zal ik er uitgebreider op ingaan.

Afgelopen week hebben we veel gedaan. De studie kwam per post binnen en ik kon eraan beginnen. Ik mocht vol aan de bak op de tussenschoolse opvang.  Ik hielp mee met een bezoek van de school aan een museum. En de kinderen hadden speelafspraken en kinderfeestjes. En ondertussen probeerden manlief en ik nog wat te klussen en deden we weer een ronde tuinwerk ( het gras was veel te lang!). Ook moest het as van mijn schoonvader opgehaald worden ( emotioneel moment). Daarnaast had manlief gewoon zijn werk natuurlijk en deed ik nog iets dat op het huishouden doen leek. We hielden alle ballen in de lucht.

Klussen aan het huis was altijd al wel leuk ( nou ja, niet alle fases...maar wel het verder komen en bereiken), maar nu alle klussen op het eind lopen zie je ( eindelijk) het eindresultaat. De klussen zitten nu vooral in het -voor de zoveelste keer- schilderen van kozijnen, muren plafonds, richeltjes en dingetjes. Zodat het goed in de verf zit en het echt "af"" is. Plinten schilderen en/ of nieuwe plaatsen. En deze week heb ik voor het laatst getegeld ( voegen moet nog als het goed uitgehard is).
Ik kan niet wachten tot dat echt, echt, echt klaar is. Dan hebben we in drie jaar tijd zo'n beetje alles in onze handen gehad en aangepakt.

Veel mensen weten wel of hun huis onder water staat. Wij hebben geen idee wat dat aangaat. De gemeente heeft de WOZ-waarde en daarmee de OZB verlaagd, maar heeft nog nooit binnen gekeken. En omdat we van de buitenboel alleen het noodzakelijke aangepakt hebben en daar deze maand mee verder gaan is het tot nog toe ook minder zichtbaar geweest.
We zijn van een oud huis met inrichting uit de jaren 50 (waar nog nooit wat aan is gedaan, dus geen cv etc. en waar altijd sigaren in gerookt zijn) naar een fris huis met alle moderniteiten gegaan. Dat is op zichzelf al waarde vermeerderend, maar vangt dat de forse algehele waardedaling van de huizen in deze regio op? En komt de waarde overeen met de hypotheek, ook al heb je het vele klussen uit het lopende geld ( salaris) betaald? Huizen in de omgeving zijn zo verschillend dat bij een vergelijking met de huizen in ons dorp op Funda, je met goed fatsoen geen goede vergelijking kunt maken.

Toevallig werd vorige maand een van de weinige huizen in ons dorp dat enigszins op ons huis lijkt al vrij snel na het te koop zetten verkocht. Dat geeft een beeld van de waarde, maar je weet het niet zeker. Je weet ook niet waarvoor het echt verkocht is. We zijn daarom voornemens om, als we het idee hebben dat het klaar is ( dus ook na het buitenschilderwerk), een taxatie te laten verrichten. We hebben geen plannen tot verkoop, maar dan weet je tenminste hoe je erbij zit met je hypotheek en ook of we aanvullende maatregelen moeten nemen. Zoals extra aflossingen, hogere levensverzekeringen enz. Dat extra aflossen is natuurlijk sowieso een goede zet.

Dat het klussen ten einde loopt, blijkt ook wel uit de kosten die we hebben aan het klussen. Hoewel verf en aanverwante benodigdheden duur zijn, is het natuurlijk niet zo duur als de basisdingen zoals een nieuwe keuken, badkamer ( = doucheruimte), toilet, parket, dakisolatie etc. Maar....vele kleine fröbeldingetjes maken ook een grote. En met de opgroeiende kinderen kwam het ook goed uit dat de kluskosten minder geworden zijn.

In het verleden, toen we hier net woonden, kwam nog wel eens alles tegelijk. In de maanden dat we èn klusbenodigdheden moesten kopen èn er mensen ingehuurd moesten worden èn de kinderen gegroeid waren èn er zaken in huis kapot gingen (van stereo, computer, wasmachine tot staafmixer), telden we wel eens de dagen naar het salaris, de voorlopige teruggave van de Belastingdienst, het vakantiegeld of gewoon de kinderbijslag. Dat tellen komt nu niet zo meer voor, er is meer lucht. En dat was en is ook wenselijk.

dinsdag 2 september 2014

Leuk zero-waste initiatief in Antwerpen!

Aankomend weekend zijn er veel open dagen van opleidingen. Omdat ik wat vakken wil volgen in Antwerpen ga ik daar eens kijken bij een van de "inkijkdagen" zoals open dagen daar heten.
Toevallig kreeg ik vandaag een bericht van One World waar in vermeld werd dat er afgelopen weekend een verpakkingsvrije supermarkt is geopend in Antwerpen.
Robuust heet de winkel en ik ben natuurlijk razend benieuwd naar zowel de open dag van de opleiding als naar de supermarkt. In de supermarkt is alles niet alleen verpakkingsvrij ( dus moet je zelf je postjes en zakjes meenemen) maar ook biologisch en er zijn veel seizoensgebonden producten. Ik heb besloten om eerst te kijken en misschien neem ik voor de zekerheid wat zakjes mee....
De site van de winkel zelf: www.berobuust.com
De winkel is gevestigd aan de Reyndersstraat.
Verslag volgt......

Refuse, reduce, reuse....then recycle!
 

maandag 1 september 2014

Vermoeidheid

Na een druk weekend met verjaardagen ( waaronder die van mezelf) en een logeerpartij, was het gisteren een mooi moment om op tijd naar bed te gaan. De kinderen waren er ook echt aan toe na alle drukte. Maar o jee, zoonlief werd ziek wakker en ik heb de helft van de nacht met hem doorgebracht. Op de wc, naast zijn bed op de grond en in de woonkamer op de bank met een emmer naast de bank. Maar er kwam niets uit en ik denk dat het de drukte is geweest die hij niet zo goed kan verwerken. Hij kan het allemaal niet filteren en een plaatsje geven. Gelukkig was hij weer wat rustiger tegen de ochtend. Maar het was na weinig nachtrust geen goed idee om hem naar school te laten gaan.
Dus bracht ik dochterlief wel naar school en hing ik samen met zoonlief de hele ochtend op de bank, hazenslaapjes te doen. Toen het tijd was om dochterlief van school te halen voor de lunch, was zoonlief gelukkig alweer zo opgeknapt dat hij 's middags wel weer naar school ging. Maar toen wilde juist dochterlief niet meer naar school, ze was moe.

Dit zijn dan van die dagen, dat ik blij ben dat ik geen betaalde baan heb, al was het ook weer jammer om  het vrijwilligerswerk op de TSO af te zeggen.
Straks kan ik ze weer ophalen en ik ben benieuwd hoe ze er dan allebei aan toe zijn.
Hoewel we de drukte wat doseerden zo na de eerste volle schoolweek, is het toch een spannende week geweest in het geheel. De aankomende week doen we dus nog maar een pas op de plaats.

woensdag 27 augustus 2014

Taxus inzamelen

In onze gemeente wordt tussen 15 juni en 31 augustus jong snoeisel van de taxushaag ingezameld voor de actie Vergoot De Hoop. Het snoeisel kun je zonder aarde, onkruid of ander bladafval gratis doneren bij de milieustraat van de gemeente. Maar je kunt het ook afgeven bij deelnemende hoveniers.

Omdat wij een behoorlijke taxushaag hebben en in ons dorp een van de deelnemende hoveniers gevestigd is, nam ik twee weken geleden contact op over het hoe en wat. Ik mocht de jonge twijgjes gewoon in vuilniszakken aanleveren en er werd erg enthousiast op mijn e-mail gereageerd.
Omdat het steeds regende was het eigenlijk nooit een goed moment om de heg te doen. Tot vorige week. Er was precies één dag vol zon èn het was niet te warm. En hoewel ik na het snoeien van de beukenhagen al best wat moe was in mijn armen, besloot ik dat het misschien vanwege het weer toch wel een verstandig idee was om meteen de taxushaag ook te snoeien. Anders zou het misschien te laat zijn om  ze in te leveren. De beukenhagen snoei ik met de hand, omdat je die open moet snoeien en dat kan niet met een elektrische heggenschaar. In het begin deed ik dat niet en toen kregen we een heuse wolluis-plaag in de heg. Hier heb je bij taxus nooit last van, en daarom snoei ik die haag wel met de elektrische heggenschaar. Terwijl ik de verlengkabel uitrolde, zag ik in de verte de betreffende hovenier aan de slag in iemands tuin. Ik vroeg daarom meteen of ze straks de vuilniszakken bij ons op konden komen halen en dat was geen probleem. Ik ging gauw aan de slag en even later stonden er vijf vuilniszakken vol twijgjes klaar om opgepikt te worden.

De taxushaag bevat de grondstof die nodig is voor de aanmaak van geneesmiddelen tegen kanker. Uit het jonge snoeisel van vijftig meter taxushaag ( we hebben ongeveer de helft) kan één chemotherapie gewonnen worden. Is toch een leuke gedachte dat er in onze tuin een halve chemotherapie gekweekt is.

Als je ook een taxushaag in je tuin hebt staan en je bent benieuwd of jouw gemeente ook deelneemt aan de actie kun je kijken op www.vergrootdehoop.nl. Daar vind je ook alle informatie over een eventuele snoeiservice en het aantal chemokuren dat inmiddels ingezameld is.

dinsdag 26 augustus 2014

Under pressure for no pressure

Sinds de aankoop van de snelkookpan ( koken onder druk) gaat er een wereld voor me open.
Mijn moeder had vroeger ook zo een die ze bejubelde, wat ik als kind niet zo begreep. Maar met het naderen van de herfst komt het verlangen naar stoofpotjes en verwarmende kost weer om de hoek kijken. In de andere jaren maakte ik een paar keer in de winter zo'n langdurige vleesstoofpot.  Op het fornuis of op zo'n klein petroleumstelletje buiten, urenlang dingen laten pruttelen. Dat is natuurlijk heerlijk en gezellig enzo, maar met zo'n snelkookpan leek het me altijd toch eenvoudiger en "zo gepiept".

Zo zag ik een tijd geleden een aflevering van de keuringsdienst van Waarde op tv en daar werd het fenomeen ossenstaartsoep uit een blik of pakje onder de loep genomen. Er was ( zoals verwacht) weinig ossenstaart in te vinden. Wel rundvlees of iets van geperst vlees dat daar voor door moest gaan. Ook werd er met een Vlaamse kok een heerlijk ossenstaartsoepje gemaakt van echt ossen...euh... koeienstaart. Ossenstaart oftewel een staart van een gecastreerde rund, dat is vrij zeldzaam. Maar koeienstaart daarentegen niet, maar wordt en masse geëxporteerd, omdat er hier geen vraag naar is.

Mijn lieve oma, de moeder van mijn moeder, was een echt goede kokkin en ik herinner me de heerlijkste ossenstaartsoep van vroeger bij het zien van de aflevering van de keuringsdienst van waarde. Ik dacht nog...als ik ooit een snelkookpan heb dan..... nou nu was/ is het dus zover.

Op verschillende sites heb ik recepten voor de snelkookpan bij elkaar gescharreld. Het grappige is dat je met relatief goedkope ingrediënten ( de goedkope onderdelen van de koe of een ander dier, ook biologisch) kunt koken. Ik noem dat "het vergeten vlees",  dus net als bij "vergeten groenten" zijn er heel veel onderdelen van de koe die tot smakelijke gerechten kunnen leiden, maar die vanwege de huidige vraag niet vaak meer in Nederland over de toonbank gaan.

Ik zocht eigenlijk alleen recepten op internet vanwege de kooktijden van de snelkookpan, die niet duidelijk in het bijgeleverde boekje vermeld waren. En niet zo zeer de recepten zelf, want voor de receptuur van de ossenstaartsoep ( en andere stoofgerechten) volg ik het liefst het recept uit het antroposofische kookboek "Gezond lekker eten" van Vreni de Jong en Irmela Kelling.  De recepten lijken het meest op die van mijn oma, lekker ouderwets of ouderwets lekker.
De combinatie tussen het goede recept en de snelkookpan is perfect. Want vergis je niet, zo'n staart  bijvoorbeeld moet normaliter heel lang trekken.

De lijst met benodigdheden voor ouderwetse recepten lijkt lang, maar je hebt geen gekke ingrediënten nodig ( alles groeit in de moestuin). Vorige week maakte ik de ossenstraatsoep en met succes. De soep ging schoon, heel schoon op. De kinderen wilden deze week wel weer zo'n lekkere soep! Verandering van spijs...

Ik heb me voorgenomen om eens per week een (vlees)stoofgerecht met de snelkookpan te maken.  Zo vaak eten we gewoon ook geen vlees. Deze week geen soep maar sudder- en stoofvlees, want dat leek me ook een leuke. Hoewel het super snel gaat met de snelkookpan, maak ik het gerecht een dag voordat we het op het menu hebben staan. Dan heeft de smaak verder kunnen rijpen en is het nog lekkerder.

Gisteren bereidde ik daarom het vlees voor vandaag terwijl ik ook kookte voor die avond. Vandaag heb ik dus ook echt een makkie omdat het dan vanavond een kwestie van opwarmen is. Omdat ik ruim heb gekookt gaat de helft in de vriezer en heb ik een andere keer ook een makkie. Dat is nou cooking under pressure for no pressure!

Manlief komt vanavond weer thuis vanuit het buitenlandse...het gaat er vast goed in!

maandag 25 augustus 2014

Een nieuw schooljaar, de eerste dag

Ook hier zijn de scholen weer begonnen. Vannacht was dochterlief erg onrustig en vanochtend stond zoonlief al vroeg aan mijn/ ons bed. Hij was er helemaal klaar voor en stond te stuiteren. Dochterlief sliep juist weer en was later niet vooruit te branden, ze leek wel geblokkeerd! Allebei reacties op de spanning. En hoewel we om half 7 opstonden, waren we (door treuzelende dochter) maar nèt aan op tijd op school.

Terwijl ik dochterlief naar haar klas bracht, stuurde ik zoonlief alvast naar zijn klas (groep 3). Zijn klaslokaal bevindt zich op de eerste verdieping. Voor de grote vakantie was hij daar al een aantal keren geweest om te wennen. Hij wist goed te vertellen dat ik dan later ook naar boven  moest komen en dan bij de trap naar links moest. Toen ik na de kus en knuffel bij dochterlief doorliep naar zoonlief, zat hij alleen nog niet in de klas. Hij had zelf ( ik denk van spanning en enthousiasme) de andere afslag genomen, bij de trap was hij naar rechts ( de andere links zeg maar) gegaan. Hij was daar de klas binnen gegaan en nadat hij geen bekenden zag, had hij zich bedacht. Hij werd door de juf van die klas naar de goede klas gebracht. Helemaal verstrooid! De juf en ik moesten hartelijk lachen om het verhaal.

Toen ik later weer in de auto zat en naar huis ging, had ik nog net even tijd om de was op te vouwen, de ontbijtboel goed op te ruimen, de vaatwasser uit  en in te ruimen en een stofzuiger door de woonkamer te laten vliegen. Ongeveer een uur later zat ik alweer in de auto voor de eerste vergadering van dit schooljaar van de tussenschoolse opvang. We konden tijdens de vergadering aangeven op welke groep we wilden staan en aan de hand daarvan werd een verdeling overlegd en gemaakt. Stond ik vorig jaar nog op een hele grote groep van de klassen 1/2, dit jaar ben ik ingedeeld voor klas/groep 4. In die leeftijd heb ik ze zelf niet, omdat dochterlief in groep 2 zit en zoonlief in groep 3.
Groep 4 is  heel veel kleiner in aantal en naar verluid zouden de kinderen zelfstandiger, maar ook mondiger en uitdagender zijn. Toch een beetje een uitdaging!

Even later werd de verdeling in de praktijk gebracht en ik was dus erg benieuwd hoe het zou lopen. Eerst gingen de kinderen een half uur buiten spelen en daarna was er nog een half uur om te eten, voordat de school weer zou beginnen. Bij de kennismaking op het plein probeerde ik me goed te concentreren op welke naam bij welk gezicht hoorde. Terwijl de kinderen met andere groepen op het plein speelden, probeerde ik de kinderen weer langs te gaan om te kijken of ik de namen nog wist. Ik maakte met iedereen van "mijn" groep een praatje en toen we naar binnen gingen om te lunchen, lukte het me aardig om iedereen uit elkaar te houden. Hoewel twee of drie kinderen in dat kleine half uur binnen toch eens keek waar de grens lag, moet ik eerlijk zeggen dat het wel een slok op een borrel scheelt wat drukte betreft. Vorig jaar was ik regelmatig heel erg moe na de tussenschoolse opvang en dat viel nu wel mee. En dat terwijl de kinderen uitgelaten en gespannen zijn zo aan het begin van het schooljaar. Ik denk dat het verschil ook zit in het geluid. Omdat het eigenlijk de vrije tijd is van de kinderen, mogen ze uiteraard ook uitgebreid kwebbelen en zo tijdens het eten, mits ze een beetje door blijven eten. Maar of er 36 kinderen kwebbelen of "maar" 16, dat scheelt enorm in het geluidsvolume en ook in de energie kan ik je vertellen.

Vanochtend bleek bij  het vouwen van de was, dat een paar van mijn eigen vesten verder verschoten waren dan me lief was. De beste vesten, wat kwaliteit betreft, kwamen niet bij C&A, V&D, De Bijenkorf of H&M weg, maar gewoon bij Kruidvat.  De vesten van zachte katoen dragen heerlijk en blijven dus echt mooi. Een aantal had ik zelf de vorige keer wat opgeleukt met een siersteek langs de rand of een applicatie, zoals een bloem of een paar kraaltjes ( idee gepikt van vesten die ik bij De Bijenkorf had gezien, dat dan weer wel :-) )
Dus na de tussenschoolse opvang had ik nog genoeg energie en nam ik een kijkje bij Kruidvat. En jawel, de vesten waren er ook dit jaar weer. Met bijpassende topjes en shirts zodat je een soort twinset kunt samenstellen. Voor 7,99 euro voor een vest en een top van 2,99 ben je voor nog geen 11 euro weer helemaal netjes. Meestal kies ik overigens twee tops of shirts per vest uit, zodat ik twee dagen hetzelfde vest draag met een andere top of shirt eronder.
Dus eigenlijk ben ik dan met dat extra shirt weer voor 14 euro helemaal klaar.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik drie van dergelijke sets heb aangeschaft en me nu al verheug op het "eigen" maken van de vesten en shirts. Dat opleuken van de vesten vind ik ook echt iets voor de herfstachtige avonden, als ik toch meestal ( net als nu) alleen thuis ben omdat manlief in het buitenland werkt.

Nadat ik blij met mijn kledingvangst thuiskwam, at ik nog wat ( tijdens de tso kan ik zelf niet lunchen) en kon ik alweer naar school om de kinderen te halen. In de auto hadden ze hele verhalen, het was allemaal enorm meegevallen en de juffen waren aardig. Zoonlief had kennelijk nog een map nodig ( stond niet op de lijst die we hadden gekregen) en dus gingen we die nog even halen bij de Action. Toen we daarvan thuiskwamen gingen de kinderen spelen en ging ik aan de slag met het avondeten.
Zo'n dag vliegt toch ook voorbij!

Morgen komt manlief weer even thuis uit den vreemde en zijn we 's avonds weer allemaal samen aan de eettafel. De kinderen en ik kijken daar naar uit! Zeker na de vakantie is het altijd weer een beetje wennen als hij een tijd van huis is.