zaterdag 4 april 2020

Soep met een broodje

Om het allemaal wat leuker te maken en ter afleiding richtten we ons de afgelopen weken wat meer op het avondeten. Het is leuk en gezellig om samen te koken en om weer eens echt tijd te hebben of te maken voor de gerechten. We maakten ook allerlei andere dingen zoals yoghurt, brood etc.
Ook tijdens de lunch probeer ik steeds voldoende variatie aan te brengen.

Maar...... ik moet eerlijk zeggen, hoe leuk het ook is en klinkt, na 2 weken neemt het enthousiasme wat af. Woensdagmiddag maakten we voor de lunch nog met veel plezier en smaak quesedilla's. En aan het einde van de middag had ik alles klaargezet voor een heerlijke zoete aardappelsoep met broodjes met zelfgemaakte tonijnsalade. Niet ingewikkeld, wel heel veel snijwerk en daarom prima om met meerdere mensen te maken. Toen ik de kinderen vroeg om te helpen, hadden beide kinderen het te druk. Ook prima natuurlijk. Dus maakte ik in mijn eentje alle ingrediënten zoals de zoete aardappelen, de wortelen, de uitjes en de teentjes knoflook schoon en hakte alles in kleine stukken. Daarna grilde ik de paprika's en ontdeed ze van hun vel. Zoals verwacht was het alles bij elkaar een aardig karweitje en ik voelde mijn vingers daarna goed. Het een en anders werd aangebakken in de pan en stond na het afblussen een tijdje door te pruttelen totdat het klaar was om gepureerd te worden en er kruidenzout en chiliepeper toegevoegd kon worden. Daarnaast bestreek ik de afbakbroodjes met een kruidenmengsel en een beetje olie en bakte ik de broodjes af. Ondertussen maakte ik de heerlijke tonijnsalade als beleg. Kortom ik hakte, bakte en kookte alsof het mijn lieve lust was. Ik was door het hakken, bakken en prakken iets later dan gepland klaar, maar wat aten we alles met smaak op! Tot zover missie geslaagd, zullen we maar zeggen.

In deze periode heb ik naast vele telefoongesprekken ook best veel overleggen vanuit huis via Zoom en Teams. De kinderen vinden dit heel interessant, daarom leek het me voor de kinderen leuk als ze in plaats van een belmoment een soort vergadering zouden hebben met hun vader. Daarom overlegde ik kort met hun vader dat ik een meeting zou inplannen en dat de kinderen vanaf een eigen privéplekje deel zouden nemen aan de vergadering. Dochter achter mijn laptop in de woonkamer en zoonlief op zijn Chromebook op zijn kamer.

Omdat we later klaar waren met eten, lieten we de vaat op het aanrecht staan en moest ineens in een spurt "de meeting" aangemaakt worden en de boel zo geïnstalleerd worden dat ze ook elk echt een eigen plekje hadden waar ze privé konden "vergaderen". Aan de hoge giechel van dochterlief kon ik horen dat ze het allemaal spannend en leuk vond.

Geheel op tijd begon de vergadering met hun vader en moest ik zoonlief nog even op weg helpen.
Daarna verdween ik zelf in de keuken om de vaatwasser uit- en in te ruimen en verder op te ruimen. Ik bracht het serviesgoed naar de woonkamer en hoorde terloops de vraag aan de kinderen wat ze hadden gegeten. Het antwoord was "Oh soep en een broodje"....... Dussssssss. En vervolgens "En tussen de middag ook een broodje"....Wat?!

Na alle tijd en moeite die ik in het eten had gestoken, werd mijn werk afgedaan alsof ik geen enkele zorg aan het eten had besteed en achteloos een blik Unoxsoep had opengetrokken en een klef broodje uit een zak van 10 had geserveerd!!!! Een honderdste van een seconde was mijn moederego gekrenkt....in de keuken moest ik vreselijk lachen en onderdrukte ik een proest.
Mooi hoe zo'n kinderkoppie dan werkt en alles terug kan brengen tot de essentie.
Ze hadden voor honderd procent gelijk,  want we aten soep met een broodje en tussen de middag hadden we ook een broodje gegeten.



woensdag 1 april 2020

Hotel het huis

Alles gaat gewoon door. Het bericht dat we tot en met 28 april zo blijven leven, kwam niet als een verrassing. Ondanks dat iedereen de dodentallen en de ic-opnames kan volgen, zaten we in Nederland toch massaal te wachten op de woorden van de regering. Bijzonder vind ik dat, misschien hoopten we dat er toch ander nieuws kwam. We maken er gewoon het beste van. Een soort all-inclusive-hotel, maar dan thuis. En met school en werk.

Nu de winkels hier gesloten zijn (en we daar ook niet willen zijn) en de kinderen wel gewoon groeien, hebben we afgelopen week online geshopt. Omdat de kinderen steeds dezelfde merken, winkels aanhouden, weten we ook een beetje hoe iets valt. Dat scheelt een slok op een borrel. Alles werd keurig op tijd bezorgd en met twee pubers valt of staat soms alles met de bui waarin zij zich bevinden.

Het passen van de kleding werd vanwege de verkeerde bui helaas wel een dingetje. Ik maak er dan gewoon voor mezelf iets lolligs van. Het werd een voorstelling met de titel “Demonstratie van een heel zwaar puberleven” met de subtitel “Alles in het leven is stom”. De acteurs trokken de (notabene!) door hen zelf uitgekozen kleding aan alsof ze van lood waren. Of vies waren. Heel beeldend en (bijna) geloofwaardig!

Wat doe je aan zo'n bui? Ik besloot zelf ook zo'n demonstratie te geven en trakteerde daarna zelfs op nog een demonstratie met een weergave van zoals het ook kan. Breeduit lachend en met de borsten pront naar voren in een modellenpose alsof we een catwalk hadden. De kinderen rolden van het lachen bijna over de vloer. Het was geslaagd.

Uiteindelijk viel het dus reuze mee en hoefde er alleen maar een zomerjurk terug omdat een schouderbandje verkeerd genaaid was.

Missie geslaagd.

donderdag 26 maart 2020

Fit?

Tijdens de voorjaarsvakantie (die wij nog steeds krokusvakantie noemen) genoten de kinderen en ondergetekende van een last-minute. En een lieve vriendin ging gezellig mee. We waren er aan toe en we bewogen meer dan anders. Na twee dagen voelden we onze spieren van het lopen/ slenteren, zwemmen. Dat doe je als je ergens anders bent toch meer dan thuis.

Vriendin en ik besloten dat na de vakantie wekelijks voort te zetten. Elke week ruim een uur lopen dat moet toch vol te houden zijn. Ik voelde me zoveel energieker dat ik bedacht dat dit voor mij de start was om echt meer te gaan bewegen. Ik besprak dat met een andere vriendin en zij gaf aan dat ze van plan was om lid te worden van een bepaalde sportschool met oranje logo, maar dat het gezelliger is om met iemand te doen. Die iemand, dat werd ik.

De slechtste timing om lid te worden van een sportschool is toch wel de week voordat er maatregelen worden genomen ten aanzien van het c-virus. En raad eens? Dat was precies wat vriendin en ik deden. De eerste week sportten we twee keer. Een keer samen en een keer los van elkaar.
Op die manier had ik samen met het wandelen ( dat we in een echt rap tempo doen) drie bewegingsmomenten meer in de week met voldoende ruimte tussen de momenten om te herstellen.
De week erna ging alles op slot. De reden is uiterst ernstig en verdrietig, maar we moesten er ook wel een beetje om lachen dat onze timing om dat bewegen zo op te pakken zo slecht was.

En nu? Ja nu is het afwachten tot de rust in den lande is wedergekeerd. De wandeling met de ene vriendin wordt nog steeds gedaan op gepaste afstand. Sporten op de sportschool met de andere vriendin zit er even niet in.

Elke avond maak ik nu zelf een hele grote ronde met de hond en ik doe mijn dagelijkse oefeningen.
Uiteindelijk valt dit alles in het niet bij het verschrikkelijke nieuws dat dagelijks ons huis binnenstroomt en ook zo dichtbij is. Mijn hart gaat uit naar de mensen die zo ernstig getroffen worden en de naasten. Ik hoop dat dit gauw voorbij is.

zondag 22 maart 2020

Het verloop

De dagen kabbelen voort. We houden ons zoveel mogelijk aan de oproep tot sociale isolatie en ook zoveel mogelijk aan onze eigen gebruiken volgens de normale weken. Hoewel ik normaal de kinderen nog wel eens meeneem om boodschappen te doen, laat ik dat nu achterwege. Dinsdag haalde ik (net als de rest van Nederland) in mijn eentje een werkpakket op van de school van mijn dochter (10) voor de 3 weken dat de school dicht zal blijven. Zoon (12) gaat naar de middelbare school en krijgt alles via de gebruikelijke software binnen.

De week voordat de scholen dicht gingen was de computer die we voor een appel en een ei van vrienden konden overnemen klaar! De perfecte timing zo bleek nu, beter had niet gekund. De vrienden vervangen in hun bedrijf de pc's of zoals we gekscherend zeggen "het hele computerpark". Een van hen had eerder een computerhandel en die reviseerde voor ons een van de pc's voor zodat wij er nog plezier van kunnen hebben. Echt een gouden greep en de wens van dochterlief en zoonlief ging in vervulling. Zelf kochten we verder nog nieuw het beeldscherm, toetsenbord en een muis. Beide kids vinden ze het heel anders dan je tablet en/of Chromebook. En voor mij is het ontzettend fijn dat er net als anders niemand op mijn laptop hoeft, zodat ik zelf ook goed kan doorwerken.

Afgelopen week werkten we elke ochtend na een gezamenlijke opstart ieder aan ons eigen werk. Het gaf een mooi moment van rust. De "nieuwe" pc staat op de ruime kamer van zoonlief en daarom maakten de kinderen op die kamer hun huiswerk. In de praktijk betekent dit dat dochterlief met plezier achter de pc zit (Snappet) en zoonlief net als anders op zijn Chromebook werkt. Omdat mijn werkkamer nog lang ( lang, lang, lang) niet klaar is (en de klusjesman nu natuurlijk niet komt om te helpen om bepaalde noodzakelijkheden te doen), had ik zo toch beneden het rijk alleen om me te kunnen concentreren op stukken en berekeningen en voor bijvoorbeeld allerlei vormen van vergaderen/videobellen. In het begin merkte ik dat iedereen het een grappig item vond om te videobellen en het verbaasde me niet hoe snel ook dit gewoon en natuurlijk aanvoelt. Gewenning is een mooi iets.

Rond 10.15 en 14.30 uur drinken we in de woonkamer (of lekker buiten in de zon) koffie en thee, waarna we weer verder gaan. In de middag werk ik door en hebben de kinderen de vrijheid (mits het werk gedaan is) om te doen en laten wat ze willen. De Donald Duck wordt stukgelezen, de nieuwe spellen ( Ticket to ride, Rush hour) die zoonlief voor zijn verjaardag heeft gekregen worden uitgebreid uitgetest, maar ook de spelcomputer is vermaak. En met dit lekkere weer voel ik me een extra gezegend mens met een huis en een ruime tuin zodat er ook buiten gespeeld kan worden. Ik laat ze niet in de speeltuin spelen, omdat er anders nog steeds (hand)contact is, wat nu juist zo wordt afgeraden.

En waar zouden we zijn zonder WhatsApp. Vanuit mijn sociale kring maar vooral ook vanuit mijn team komen de hele dag gekke plaatjes over wc-rollen, filmpjes van mensen die gek worden van quarantaine en andere gekkigheid mijn huis binnen. Quizen om films of songs te raden uit een lijst met rijtjes emoticons. Maar ook mooie plaatjes van dingen waar men dankbaar voor is bereiken mij vanuit WhatsApp. Het leidt mooi af en zorgt dat het niet te stil wordt voor mij. Het zorgt voor een vorm van verbinding.

Naast mijn gewone werkmail stromen dagelijks ook de diverse nieuwsbrieven mijn mailbox binnen. Sommige bestaan uit zulke lappen tekst dat er bijna geen doorkomen aan is en de essentie van het verhaal wat te zoeken is. Als je wilt kan dat lezen een taak op zich zijn :). Toch zijn ze ook bemoedigend. Van het werk ontvang ik ze van diverse lagen in het management, maar ook van de sportschool, van de opvang, van de scholen van de kinderen, van winkelketens waar ik ooit iets heb besteld, gekocht of me in geschreven heb om de nieuwsbrief te ontvangen. Zelfs de dierenarts  waarschuwt maar liefst twee keer dat je bij het uitlaten van de hond afstand moet houden tot mede hondenbezitters en dat je nu alleen op afspraak naar het normale spreekuur mag komen.
De middenstand sluit kennelijk steeds meer de deuren en laat dit ook via mail weten. Ook grotere winkelketens als H&M, Ziengs, IKEA volgen.

In de avond maak ik samen met de kinderen de dagelijkse grote wandeling met de hond. We lopen dan het rondje zo dat we langs mijn vaders appartement komen. Die komt dan samen met zijn vriendin naar buiten en zo hebben we onze eigen balkonscène. Ik hoop dat iedereen voldoende de sociale isolatie in acht neemt en een totale Lock down niet nodig hoeft te zijn. Zou jammer zijn als ook dit niet meer zou kunnen.

Ondertussen gaat alles ook door en is toch gewoon de lente begonnen. De tulpen staan mooi te zijn in de tuin en de vogels vliegen af en aan. Pimpelmeesjes, mussen en vinkjes. We boffen met het weer, als het donker weer zou zijn, zou dat zo zijn weerslag hebben op het gemoed van mensen. Nu is dat toch anders. Dagelijks heb ik de was in de ochtend gewassen en buiten opgehangen om te drogen in plaats van dat ik aan het begin van de avond ( na mijn werk) de machine liet draaien en de was op zolder te drogen hing. Ik heb in de avonden dus meer rust en de was ruikt zo lekker.

Ik ben van de dynamiek en geniet  als deelnemer en als toeschouwer) van het doorgronden van de dynamiek in (deel)groepen en mis daarom ook mijn werk en het sociale contact. Omdat er nu meer rust heerst in mijn huishouden (geen files, geen verplichtingen, geen gezeul, geen waslijst aan dingen die nog moeten) had ik zowaar in de avond ook tijd om tv te kijken en werd geraakt door Krabbé die als geen ander de dynamiek uit de tijd van Chagall over kan brengen en je meeneemt naar het elan van vervlogen tijden.

Vandaag maken dochterlief en ik mondkapjes/maskers naar het voorbeeld van Mous in Zeeland die patronen en een handleiding heeft vrijgegeven. Zij heeft een aanpassing gedaan op het model van Bernina (zie het blog van het naaimachine merk). We hebben het laken dat nog in de verpakking in mijn kast lag alvast in het juiste formaat handzame lapjes genipt en de patroondelen opgespeld. Of het zin heeft? Ik weet het niet. Mijn vader is er in elk geval blij mee als we ze straks in zijn brievenbus gaan doen bij de laatste ronde van de dag met het uitlaten van de hond.

vrijdag 20 maart 2020

De tuin/ het tuinseizoen

Je zou het gewoon vergeten nu alles in het teken staat van het C-virus, maar het tuinseizoen is begonnen. Eigenlijk komt het op het juiste moment nu alles verstilt. Mijn vader is alweer weer bezig om in zijn moestuin alles aan de kant te krijgen. De laatste preitjes gingen er deze week uit en ik heb 5 van die prachtexemplaren gekregen. Die gaan deze week in de pan. Met 5 preien kan ik een heerlijke preisoep, een klein stampotje ( met wortel en aardappelen) etc. maken

 Mijn tuin is nu zo ingericht dat deze het hele jaar weinig onderhoud kost en toch lekker groen is. Het is er momenteel superdruk met vogels. Pimpelmeesjes, mussen, twee merels en iedere ochtend twee eksters die voornamelijk als kippen in het bemoste gedeelte van het gras pikken.

Er liggen nog twee restpartijen stenen en die moeten nog opgeruimd worden. In de voortuin ligt een tray met goede stenen (reserve) en in de achtertuin een berg met geknipte stenen. De goede stenen bewaar ik, maar die moeten nog wel "even" uit mijn voortuin naar het kleine schuurtje verplaatst worden. De berg met geknipte en gebarsten stenen is rommel die afgevoerd moet worden. De vraag is nog even hoe. Misschien dat iemand nog belang bij puin heeft of iets dergelijks. Ik zie wel even.

De tegels die vanuit de voortuin moeten worden versjouwd zijn ontzettend zwaar. Ik wil me daar niet aan vertillen en dus ga ik de aankomende dagen elke dag 3 tegels doen. Alle beetjes bijelkaar zullen uiteindelijk leiden tot het gewenste resultaat. Een beetje "een kastje per dag" maar dan anders.

Ik heb wel weer wat zaden aangeschaft om in de tuin her en der toch wat uit te zaaien tussen "de gewone planten". Het blijft leuk en geeft voldoening om je eigen groenten te kweken. Vorig jaar hadden we zeker wel twintig maaltijden met peultjes, uit slechts enkel één zakje zaad van € 1,89.
Wie weet kunnen we in de toekomst nog wel echt een goede moestuin organiseren.

woensdag 18 maart 2020

Een bloemetje

Bij de jaarlijkse belastingaangifte ben ik altijd erg blij dat de digitale velden al voor je ingevuld zijn met de gegevens die ze binnen hebben gekregen bij de belastingdienst. Het scheelt een hoop werk en als je niet veel bijzonders hebt is de aangifte een fluitje van een cent.

Nu waren de afgelopen 5 jaren niet heel standaard bij mij. In 2016 was de scheiding, ging ik weer betaald aan de slag. In 2017 ging het eigendom van het huis waar we als gezin gewoond hadden over op de andere partij. In 2018 kocht ik zelf een fijn huis. De recentelijke belastingaangifte over 2019 was dus de eerste aangifte waarbij niets bijzonders speelde.

In al die jaren waren de hypotheekdelen van het oude gezinshuis nog steeds zichtbaar. Omdat ik geen definitieve berichten over 2016-2018 had ontvangen als gevolg van de achterstanden bij de belastingdienst ging ik er steeds vanuit dat het daar aan lag dat het vooraf ingevulde formulier niet correct was ingevuld. Telkens deletete ik die delen uit het formulier.

In middels heb ik het afgelopen jaar de definitieve aanslagen gehad over alle jaren ervoor. Ik dacht daarom dat de hypotheekdelen in de aangifte over 2019 niet meer te zien zouden zijn. Dat was niet het geval en ik vond het slordig van de belastingdienst. 

Mijn oudste broer gaf aan dat de Belastingdienst elk jaar de recentste gegevens importeert en dat er dus iets mis is met de gegevens die door de hypotheeknemer verstrekt worden. Hij raadde aan dit met terugwerkende kracht te laten corrigeren omdat het gewoon niet correct is en je niet weet wat dit op wat voor manier dan ook gevolgen kon hebben.

Ik nam daarom contact op met de hypotheeknemer, die uiteindelijk vroeg om een mail te sturen met zoveel mogelijk gegevens. Ik kreeg een mail terug dat ik binnen een beperkt aantal dagen antwoord zou krijgen. Dat gebeurde niet.

Om eerlijk te zijn was ik het allemaal een beetje vergeten door alle commotie rond het C-virus en was zelfs een beetje verbaasd toen ik werd gebeld. Ik kreeg een uiterst vriendelijk meneer aan de telefoon die zijn excuses aanbood en ook aangaf dat ze nu al bezig waren met de correctie. Ik was blij dat te horen. Hij wilde nog even mijn adres checken.
Vandaag werd een kleurrijke bos bloemen bezorgd met een kaartje van de hypotheeknemer.
Ik ben helemaal perplex door deze actie. Ontzettend attent. 









vrijdag 13 maart 2020

De bijzondere waan van de dag

Sinds gisteren is Nederland nog verder op slot gegaan. Geen handen schudden blijkt toch onvoldoende te zijn en inmiddels is bekend geworden dat het C-virus toch ook zonder symptomen overdraagbaar is.

De aankomende periode werken dus een record aantal mensen vanuit huis, iets voor het Quinnes book of records. Terwijl hogere scholen, universiteiten, musea etc. dicht blijven en alle evenementen, ook kerkdiensten, afgelast worden, wordt er verwacht dat je met een gerust hart wel je kinderen naar de lagere en middelbare school laat gaan.

Gisteren was het onvoorstelbaar druk in de supermarkt. Ik weet zeker dat we met meer dan honderd mensen waren, ik denk zelfs misschien wel ruim twee keer zoveel. Alle houdbare spullen verdwenen.Wie vandaag komt heeft de "pech" dat alleen het verse spul verkrijgbaar is. Wat een armoede:)

Vandaag begint het verwijderen van het plakband van de honderdborden op de snelwegen en zullen de bordjes 120 en 130 overdag niet meer geldig zijn.

Bijna lege vliegtuigen vliegen nog steeds rond omdat ze anders hun licentie verliezen om vanaf en naar het vliegveld te mogen vliegen. Binnen Europa zijn we toch niet krachtig genoeg om daar met z'n allen noodafspraken over te maken.

Boerengezinnen zijn aan het nadenken over de regeling om te stoppen nu de regering geld vrij heeft gemaakt om een heel aantal uit te kopen.

Volgens mij is het de meest ideale periode om in te stappen in de wereld van de beleggingen. Want als de beurs sinds 1987 niet zoveel verlies heeft geleden, kan het alleen maar beter gaan.

Het is een gekke tijd.