maandag 24 februari 2020

Stijging woonlasten

De gemeente waarin we wonen is blut, nagenoeg failliet. In het begin van februari kondigde men een algehele uitgavenstop af. Het spaargeld bleek ook nagenoeg op te zijn en men wil niet onder curatele van de provincie gaan vallen. Het schijnt dat onze gemeente enorm te lijden heeft onder de regelgeving van de Wmo.

De afgelopen dagen verschenen er berichten in de media dat de gemeentelijke lasten op veel plaatsen fors omhoog zouden gaan. Discussies of de regering hier geen maatregelen tegen zou kunnen nemen werden weggewoven door de minister. Op dit moment was er nog geen noodzaak. Ik was dus benieuwd wat de stijging binnen mijn gemeente zou worden.

Ik hoefde niet lang te wachten. Vanochtend verscheen het bericht van de gemeente in mijn digitale berichtenbox van de overheid. Vorig jaar waren de lasten 569,25 euro. Dit jaar word ik voor 707,70 euro aangeslagen voor de OZB, afvalstoffenheffing en rioolheffing bij elkaar. Een stijging van ruim 24 procent. Dat vind ik toch best fors. Mijn salaris is helaas niet navenant gestegen en ik denk dat ik daar niet de enige in ben in deze woonplaats.

Nu weet ik niet of de stijging van de woonlasten in de media berekend worden op basis van dezelfde woningwaarde. Maar als de woningnood binnen je gemeente groot is ( zoals hier in de startersklasse waar ik tot behoor) en je gemeente daardoor ineens je huis een stukje hoger inschat, worden je lasten dus ook een stuk hoger. Maar ruim 24 procent meer lasten is toch echt wel veel. En dan hebben we straks de waterschapslasten nog.

Je hebt er niets aan. Als je je huis verkoopt moet je toch weer iets nieuws wat ook in waarde is gestegen. Of in onze omgeving meer woningen in de juiste klasse worden gebouwd is nog maar de vraag. Het meeste geld wordt verdiend aan de vrije kavels en dat zijn niet de starterswoningen.
Ik ben benieuwd waar het allemaal toe gaat leiden.

vrijdag 7 februari 2020

Zonnepanelen (Doe -het-zelf)

Een paar straten verderop, bij de huurhuizen, zijn er veel huizen die zonnepanelen hebben. In de wijk waar ik woon hebben slechts enkele mensen zonnepanelen. Dat zorgt ervoor dat er regelmatig folders in de brievenbus komen met informatie over zonnepanelen. Zeker nu er binnen de gemeente een mogelijkheid is om een duurzaamheidslening aan te gaan. Je kunt dan voor een relatief lage rente een lening krijgen om je huis te verduurzamen.

De achtertuinen van het rijtje huizen waar we wonen zijn omsloten door de garages en schuren die schuin op de percelen gebouwd zijn. Dat geeft een veilig gevoel. Een ander voordeel is dat de schuur en de garage aan elkaar zitten en je dus een aanzienlijk oppervlak hebt om bijvoorbeeld zonnepanelen te plaatsen. Er zijn daar geen belemmeringen om de hele dag de zon te vangen.

Van meet af aan heeft me dat geïntrigeerd, want waarom zou je ingewikkeld de panelen op je schuine pannendak (laten) plaatsen als het relatief eenvoudig is om panelen op een plat dak te (laten) plaatsen?


Een half jaar geleden lag er "ineens" iets bij mijn buurvrouw op het dak van haar garage en schuur. Ik dacht eerst dat zij misschien ervoor gekozen had om een lichtkoepel te plaatsen omdat zij de garage gebruikt als opslag voor haar bedrijf. Maar het bleken zonnepanelen te zijn, geplaatst door een lokaal bedrijf, waarbij de zijkanten zijn afgedicht. De buurvrouw was zo aardig om de offerte met verschillende opties mee te geven, zodat ik voor mezelf kon berekenen wat het voor mij zou kosten. 



Ik vond het niet duur, maar het was niet zo goedkoop dat ik er voor viel. Mede door alle andere dingen die ik nog in en om het huis moet/ wil laten doen. Ik heb toen besloten om voor de bodemisolatie te gaan als verduurzaming, ook vanwege het prijskaartje. Wat me tegen staat bij de aanschaf  van zonnepanelen is dat de terugverdientijd met mijn verbruik nog best tegenvalt. Ook de berichten die ik her en der las over kwaliteit en tegenvallende opbrengsten in Kwh weer houden me er van.

Toch houd ik de markt in de gaten. Er zijn nu verschillende aanbieders op de markt die 6 panelen + transformer aanbieden voor rond de 1200 euro als doe-het-zelf pakket. Dat houd me beslist bezig. Zeker als je de filmpjes ziet, is het een kwestie van een bouwpakket in elkaar zetten en goede voorbereiding. Ik zou dan bijvoorbeeld eerst het dak / de dakbedekking goed moeten laten checken.
Voorlopig durf ik het nog niet aan.

















zondag 2 februari 2020

Dwingelderveld

Ondanks het druilerige donkere weer trokken we er toch even op uit.
De hele dag binnen zitten is ook niet goed. En mits je je goed kleedt, is het ook heerlijk.
Er bestaat geen slecht weer zeggen ze dan. Het was prachtig en heerlijk rustig.
Er vlogen zelfs alweer ganzen over.



Grauw, maar wat een uitzicht!



Faunavondst noemen we dit.


Ik krijg het plaatje niet goed, maar de schapen lagen er mooi bij.



Thuis weer lekker aan de warme chocolademelk met slagroom.

Op de koffie komen

Vorig jaar tijdens het Pinksterweekend werd ik geconfronteerd met mijn sluimerende koffieverslaving. Ik wist natuurlijk heus wel dat ik die had, maar verbeeldde me nog dat ik ook heus nog wel zonder kon. In dat Pinksterweekend ging ik samen met mijn broer en zijn gezin naar een camping in de omgeving van het Overijsselse Hardenberg. Ik ben geen echte Kampeerder zoals wij dat vroeger van huis uit waren, maar samen met mijn broer op de camping staan leek ons zo leuk voor de kinderen. En dat was het ook. Het was eens schot in de roos. En ik bofte enorm met mijn broer, want hij had voor ons een tent en toen de kids en ik aankwamen hadden ze ( in de verzengende hitte!) de tent al voor ons opgezet. We hadden heerlijke dagen samen, mede door het goede weer.

In de ochtenden werd er gezamenlijk ontbeten en bleek de koffie cafeïnevrij te zijn. Ik werd gewoon niet wakker, voelde me zwaar in mijn hoofd en wist eerst niet goed waar het aan lag. Ik had genoeg water gedronken. Het waren toch echt de afkickverschijnselen van de koffie. Dat "loste ik op" door een oploskoffie met cafeïne te drinken. Toen was het nare gevoel weg. Maar dat heeft me uiteraard wel aan het denken gezet.

Na dat weekend kwam ik op kantoor en realiseerde ik me dat ik meer koffie dronk dan ik me realiseerde. Thuis geniet ik van mijn koffie, maar op kantoor eigenlijk niet. Waarom zou ik het dan drinken? Het is dan gewoontekoffie, maar het voegt niets toe. Ik ging over op meer thee en realiseerde me ook waarom ik de koffie dronk, ik vind de thee niet lekker. De kopjes zijn te klein voor de hoeveelheid thee in het zakje en het water komt niet warm genoeg uit het apparaat. Mijn eigen theebeker meenemen is niet volgens de afspraken en bovendien kan ik die niet meenemen naar elke afspraak die ik heb. Sinds die tijd ben ik over op heet water naast mijn koffie in de ochtend. Thuis geniet ik wel van allerlei heerlijke theesoorten, als dan niet met verse ingrediënten (heksenthee noemen we dat).

Ik ben inmiddels af van de gewoontekoffie. Als ik nu koffie aangeboden krijg en ik realiseer me dat ik daar best trek in heb, kijk ik eerst naar het apparaat. Is het koffie die ik echt lekker vind? Of is het gewoontekoffie? Heb ik het er voor over en hoe laat is het? Die laatste vraag is ook niet geheel onbelangrijk ;). Bijna altijd vraag ik om heet water en dat bevalt prima. In het begin kijken mensen wat vreemd, maar eenmaal gewend wordt het verzoek zonder opmerking geaccepteerd.

Thuis heb ik inmiddels twee soorten koffie. Met en zonder cafeïne. Dat is niet alleen voor mijzelf, maar ook voor bezoek dat doordat ze keuze hebben steeds vaker voor cafeïnevrij kiest. Ik heb niet het idee dat het komt omdat ze denken dat ik cafeïnevrij drink, het is voor mij geen extra moeite. Het komt ook voor dat ik thee drink en het bezoek cafeïnevrije koffie.

Ik vind het altijd interessant hoe gewoontes er in kunnen sluipen, maar ook hoe je ze weer kunt veranderen.


woensdag 29 januari 2020

Kookinspiratie onder de €1,50 pp.

Met vlagen zoek ik kookinspiratie. Soms eten we tijden uit dezelfde selectie gerechten en dan ineens wil je wel eens wat anders. Dan lijken de recepten die je hebt niet meer te voldoen. Vorig jaar heb ik een tijdje veel interesse gehad in de kookpakketten bij de diverse winkels. Dat beviel prima ter afwisseling, maar op een gegeven moment heb je ook dat wel een beetje gehad.

Ik zocht tussen de kookboeken op de bovenste plank en kwam erachter dat ik boeken heb uitgeleend en niet meer weet aan wie. Soms gebeurt dat. Jaren geleden ( 2010 schat ik zo in) kocht ik het kliekjeskookboek van Lydia Tuinman en het stond er niet meer bij. Er staan goedkope gerechten in met ingrediënten uit het seizoen, de restjes van ingrediënten uit een andere maaltijd die je eindeloos kunt omtoveren tot een nieuw gerecht. Ik heb echt een tijd nagedacht aan wie ik het uitgeleend had, maar ik kwam er niet meer op.


Het boek "Lekker koken onder € 1,50" van de zelfde schrijfster werd bekend doordat het door de familie Froger werd gebruikt in een reality soap "Effe geen cent te makken". Het was toen onwijs populair. En laatst lag het bij de kringloop. Het was niet goedkoop, want de kringloop is hier in mijn woonplaats van de stevige prijzen. Toch kocht ik het omdat het me ook wel weer praktisch leek en de recepten me aanspraken. Even weer wat andere ideetjes, ook al is het beslist anders dan het kliekjes kookboek. 

Inmiddels hebben we er een aantal gerechten uit gemaakt. Er staan een aantal goede vegetarische gerechten in, maar ook de rundergoulash is een aanrader. De niertjes in sherrysaus laat ik voor wat het is. De bedragen zijn niet altijd haalbaar, maar met veel enthousiasme aten we vorige week ook de runderstoof. Als je de runderstooflappen inderdaad zou gebruiken kom je nooit aan de aangegeven € 1,30  per persoon. Ik maakte deze met rundergehakt omdat ik die bio uit de aanbieding had meegenomen. Was ik nog steeds duurder uit, maar toch. Voorlopig weer een nieuwe vlaag aan inspiratie.

zaterdag 25 januari 2020

Het snijvlak

Mensen die al geruime tijd met je meelopen in je leven (en bij je passen, anders had je ze uit het oog verloren), nemen soms onverwacht en op schrijnende wijze afscheid van het leven. Het plotselinge verlies hakt erin. Wat blijft, zijn de herinneringen en hun dierbaren die ze achterlaten. Voor wie je er ook kunt proberen te zijn.

De afgelopen weken hadden we verder ook veel voor de kiezen. De school van dochterlief brandde half af, er was keuzestress in de vakken van oudste. En niet te vergeten ziekte van de kinderen, ziekte van de docenten (en geen vervangers), ziekte van de mensen die je tegen betaling helpen, ziekte van vrienden en bekenden met wie je afspraken had, ziekte van collega's. Het leek één en al afval en uitval :).

Naast dat het verlies van dierbaren een plekje moeten krijgen, betekende het een en ander iets in de gezinsorganisatie. De voorspelbaarheid en rust, die ik zo graag waarborg voor de kinderen, is dan minder goed te organiseren. Het is continue schakelen en jongleren met de aspecten tijd, geld en gevoel. En voor de rest gaan de gewone dagelijkse dingen ook door. Nog geen kabouter gespot die mijn huishouden overnam.

Dat soort periodes zijn intensief en heb je niet in de hand. Wat je wel in de hand hebt, is hoe je er mee omspringt samen met de kinderen. De toverwoorden zijn dan alles "vertragen", "kleiner maken" en... "zegeningen tellen". Oftewel focussen op wat wel goed gaat en niet blijven hangen in alles wat minder goed lukt(e) maar hier wel ruimte voor proberen te gunnen. Er is genoeg om dankbaar voor te zijn en blij mee te zijn. Niet al het onverwachte is negatief.

Zo ging dochterlief dinsdagochtend mee naar mijn werk, er was geen vervanger op school. En omdat ik het niet geplooid kreeg verder, gooide ik de afspraken in mijn agenda om. Je kunt haar niet alleen laten zitten, wil ik ook niet. Verschillende mensen gaven aan dat ze blij waren met het verschuiven van de afspraken, ze zaten net zo. En zo zat dochterlief trots naast me op het werk te kleuren ( en was ik ook trots) en genoot ze van de kroket tijdens de lunch in de kantine. Qualitytime tijdens werktijd.

Een beetje onvoorspelbaarheid en anders dan anders is ook wel eens goed. Ook al zie je het soms niet direct, dingen komen samen bij het snijvlak. Het zet je creativiteit in beweging.


woensdag 22 januari 2020

Boek en kringloop.

Afgelopen week had ik een teamdag ergens op een mooie locatie.
De locatie oogde op afstand chique en was shabby-chique ingericht. Niet echt helemaal chique, niet helemaal schoon, niet helemaal vies, weinig echt helemaal heel. Met her en der abstracte kunst contrasterend aan de hoge plafonds met weelderige ornamenten en de halfvergane spiegels die boven de haarden in de vertrekken hingen. Tevens was het vergeven van allerlei andere hippe spullen die je ook kon kopen, mocht je erdoor geraakt zijn. "Zo'n hippe locatie met dooie bloemetjes", zo concludeerde een collega een dag later tijdens de lunch. En dat vond ik wel een mooie en treffende samenvatting.

Ik was te vroeg, want ik had de begeleider van de teamdag van het station opgepikt en je weet maar nooit met al die files. Samen hadden we onderweg gekletst en genoten van de opkomende zon. En van de bedauwde velden links en rechts van het kronkelweggetje dat ons naar de locatie leidde. Het rood dat door de kale bomen van het landgoed heen kwam had iets magisch. De weerspiegeling van dit alles in de gracht rond het pand was net zo indrukwekkend.

Het ontvangst was enthousiast ( ik begreep later dat het prijskaartje navenant was ;)) en na het zien van het koffieapparaat van een ware barista besloot ik te kiezen voor een echt goeie koffie ( verwennerij!). De kachel werd hoger gezet en nostalgische muziek werd opgezet. Galmend door de ruimtes nam de muziek me lieflijk mee naar vervlogen tijden.

In de hal stond inderdaad een grote bos verwelkt groen op gelig vlokkig water. En een grote kast met allerlei folders van de omgeving, visitekaartjes van galerieën, hotels, restaurants en theehuizen. Verder enkele zithoekachtige combinaties van sleetse meubels, grandeur van ooit (van de kringloop?) en muren in allerlei opvolgende tinten. Een hint Art Nouveau samengesmolten met de meubels van je oma. Inclusief bloemige wollen tapijten op de witte blauw geaderde marmeren vloeren. Lampen in de vorm van druiventrossen.

Ook was er een turquoise geschilderde kast (met van die glazen deurtjes die niet helemaal goed afgesteld zijn en daardoor niet goed aansluiten) met smoezelige greepjes, die diende als Bieb zoals je er tegenwoordig zovele hebt. Mooie initiatieven. Je mocht een boek lenen of ruilen. Mijn ogen gleden langs de kaften van de boeken. Lord of the Rings, Wolvenlus, Nicci French, Anna Enquist, Nijntje, Klein herbarium, Glutenvrij koken, Jill Mansel. Grappige combinaties.

Ik besloot het boek "Handboek Midlife" eruit te pakken. Ik las de eerste pagina's voordat andere collega's binnenkwamen en besloot het boek mee naar huis te nemen. In de zomer breng ik een ander boek terug, zo nam ik me voor.

De afgelopen dagen heb ik steeds een stukje uit het boek gelezen. Hilarisch hoe je zelf en andere veertigers dan inderdaad voorspelbaar en totaal niet bijzonder bent. Een kind van je tijd, een kuddedier. De lichte midlife klachten tot de zware midlifecrisis vol ontevredenheid met een afschuw ten aanzien van een saai leven (het globale bestaan van een normaal mens met verantwoordelijkheden) werden op de hak genomen. Ik heb stiekem genoten van dit lichtvoetige, satirische en bovenal populistische boek dat ik zelf nooit gekocht of geleend zou hebben bij de bieb. Het kwam op mijn pad.

Morgen verdwijnt het in de ruilboekenkast bij de klantenservice van de lokale Albert Heijn en komt het weer op andermans pad. Wieweet is daar bij Albert Heijn dan weer iets anders wat ik weer mee naar huis kan nemen.


zaterdag 11 januari 2020

Minder gas

In een van mijn vorige berichten gaf ik aan dat ik het moeilijk vond om te bepalen of de bodemisolatie nu ook echt leidt tot minder energieverbruik. Niet alle dagen zijn hetzelfde, de winters zijn niet goed te vergelijken etc.

Daar reageerde iemand op met de tip om de meterstand van gas bij te houden op de site van "minder gas". Er zijn overigens ook andere sites. Nieuwsgierig als ik ben ging ik daar op kijken. Er wordt gebruik gemaakt van berekeningen aan de hand van graaddagen. Dus of het buiten kouder of warmer is dan de beoogde temperatuur in je huis. Is het lager, dan stook je, is het hoger dan stook je niet.
Kort samengevat.

Ik moest wel even bekijken hoe alles werkte. De meterstanden en data die ik nog had voerde ik gelijk in. Dat doen andere mensen met hetzelfde type woning ook en zo kun je met elkaar vergelijken of je veel of weinig verbruikt en of jouw huis goed geïsoleerd is.

Kennelijk stookten we de afgelopen periode 12 m3 minder dan het gemiddelde van de andere mensen met dezelfde soort woning en gezinssamenstelling. Dat zegt dan nog niet heel veel over of wij zelf minder stoken ten opzichte van de periode zonder bodemisolatie.

Een fijne gedachte is het overigens wel dat we minder stoken dan gemiddeld. en doordat je het bijhoudt, ben je ook bewuster aan het stoken. Dat zal vast helpen.

Los daarvan ben ik nog steeds een blij ei als het gaat om de bodemisolatie. Elke keer als ik de meterkast open merk ik dat ik even snif of het muf en vochtig ruikt. Om tot de conclusie te komen dat het echt kurkdroog is en het neutraal ruikt. Dat idee heb ik in het gehele huis. De trapkast, de wc beneden, die niet echt zwaar vochtproblemen hadden, maar wel vochtiger waren dan ze nu zijn. Alles is echt droger. Ook heb ik het idee dat de was sneller droogt als ik die in huis ophang. Dat maakt echt blij. Je kunt er maar last van hebben ;)

maandag 6 januari 2020

Winterbanden

Ik was dit jaar veel te laat met het onder mijn auto laten zetten van de winterbanden. Ik ben daar zelf debet aan, want ik had dat gewoon moeten regelen. Maar het ontschoot me steeds door allerlei andere zaken rond de auto.

Zo werd ik aangereden op de A28. Vlakbij Staphorst werd er ingevoegd en schoof ik een baantje op om ruimte te maken. Maar op die baan werd een paar keer plots heel hard geremd. Niet echt fijn en na de derde remactie scheelde het ondanks mijn alertheid een haartje met mijn voorganger. De mevrouw achter mij was iets minder alert en zij tikte mij aan. Ik schoof door, maar mijn voorganger trok net weer op en ik raakte zelf niemand.Hoewel ik prima verzekerd ben, kost het toch nog best wat gedoe en geregel voordat alles weer gerepareerd was.

Verder kwamen er vanuit de importeur steeds brieven dat uit voorzorg en op kosten van de importeur onderdelen vervangen mochten/ moesten worden. Maar als ik bij de dealer een afspraak wilde maken, dan kon dat niet ( had dat geen zin) omdat door de terugroepacties de onderdelen onvoldoende verkrijgbaar waren. En zo gebeurde het dat ik verschillende afspraken had en zowel de APK als de winterbanden vergeten werden.

Omdat de APK halverwege deze maand verloopt moest de auto dus tussendoor nog "even" naar de garage en zouden meteen de winterbanden eronder worden gezet. Afgelopen week zou ik de auto even wegbrengen en dan doorgaan naar mijn werk. Toen ik bij de auto aankwam bleek dat er vuurwerk op en onder mijn auto was gekomen. Dat avond ervoor heb ik forse knallen gehoord, maar ik heb geen moment gedacht aan mijn auto. Een beetje naïef zo bleek. De week ervoor werd hier wel een auto uit de straat gesleept waarvan de ruiten stuk waren gegaan door het vuurwerk dat door een groep jongeren dat door de wijk trok op de auto was gegooid.

Helaas werd ik gebeld dat de garage twee keer slecht nieuws had en 1 keer goed nieuws. Het slechte nieuws was dat het profiel van zowel mijn zomerbanden als ook van de winterbanden te weinig was. Het goede nieuws was dat het profiel van de winterbanden nog wel voldoende was om eronder te zetten, maar dan dus als zomerband fungeerde. Ik vroeg of het dan nog wel zin had om de winterbanden eronder te laten zetten. Het antwoord was een volle "ja", want dat profiel was voldoende voor de APK.

Nieuwe banden van hetzelfde merk bleken 107 euro per stuk te kosten, zonder montagekosten. Dat vond ik nogal een bedrag en ik besloot daar nog even over na te denken en de winterbanden onder de auto te laten zetten. Ondertussen zocht ik op internet waar ik bij mijn vorige auto banden had gekocht. Ik kon me niet voorstellen dat ik toen incl. het opzetten op een 500 euro was gekomen.

De winterbanden van deze auto had ik via Marktplaats gekocht. Dat was echt een koopje geweest. Maar nu vond ik niet nog zo'n aanbieding, dus dan maar voor nieuw. En de velgen had ik natuurlijk nog.

Ik vond verschillende aanbieders waarbij de band (en zelfs de verbeterde versie) werd aangeboden rond de 50 euro en waar je dan in uit een lijst een bedrijf de omgeving kon selecteren om de banden naartoe te laten sturen die dan de banden tegen een vaste prijs gaan monteren. Het prijsverschil was belachelijk groot. In totaal ben ik nu 188 euro kwijt voor 4 banden en 12,50 euro montagekosten per band. Dus voor een kleine 240 euro worden aankomende week goede banden gemonteerd.

Ergens had ik nog wel een beetje een spijtgevoel van de kosten van het laten monteren van de oude winterbanden. Maar dat gevoel verdween toen ik me bedacht dat de auto met de zomerbanden niet door de keuring zou zijn gekomen. En ik dan nog een afspraak en ook extra kosten had moeten maken.

Tegen de tijd dat de zomerbanden er weer onder moeten, ga ik ook weer via de website banden bestellen. Dat prijsverschil is echt veel te groot.

Een goed vriend van mij begon over all-seasonbanden. Dan zou ik geen gedoe meer hebben met overzetten. Dat klopt natuurlijk helemaal. Alleen wat kosten betreft maakt het volgens mij weinig uit omdat de slijtage nu over twee sets gaat en anders over één set. En dat soort banden zijn fors duurder. Om eerlijk te zijn vind ik gewone zomerbanden minder geluid maken ( bleek ook uit de tabellen die ik heb bekeken). En de winterbanden die ik heb gekozen maken ook minder geluid en liggen beter op de weg dan de gemiddelde all-seasonband. Voorlopig blijf ik dus gewoon hangen op dit zomer-winterbandensysteem. Al was het maar omdat ik de winterbanden al besteld heb :)

In Duistland zijn winterbanden verplicht. In Nederland niet, maar bij koude temperaturen merk je beslist het verschil tussen een zomer en een winterband.