donderdag 12 mei 2016

We zijn verhuisd

Inmiddels zijn we verhuisd. Wonen we aan de andere kant van Nederland en heb ik een leuke baan. In de ochtend ga ik met de trein naar mijn werk. De kinderen gaan naar school en op de dagen dat ik werk komt er na schooltijd een hele lieve oppas de kinderen van school halen. Thuis kunnen de kinderen doen en laten wat ze gewend waren, maar slechts op een dag is dat echt zo: mijn roostervrije dag.

Hectisch, ja dat was het en dat is het. Wennen aan alles wat nieuw is en loslaten wat ooit zo vertrouwd was. Maar het is goed. Het werkt op de een of andere manier.

Verbazingwekkend hoe de kinderen eigenlijk feilloos de positieve dingen benoemen van de veranderingen. Niet om mij te pleasen, maar omdat dat hun blikveld is. En dat is mooi.

maandag 28 maart 2016

Step and stitch

Op zich een prima weekend. Dat Paasweekend. Vandaag, Tweede Paasdag zouden we gaan brunchen bij een bevriende moeder met haar kids. Ruim een uur voor vertrek wilden de kinderen nog even gaan steppen. Het was droog en buitenspelen is altijd een goed plan, dus ze vertrokken naar het pleintje waar ze vrij kunnen steppen. Na een halfuur kwam zoonlief huilend terug. Zijn jas en broek onder het bloed. Kin open. Het asfalt op het pleintje was gladder geweest dan gedacht en ineens had hij het asfalt van dichtbij mogen bekijken. Ik troostte en depte de wond. Die toch wat groter en dieper was dan ik dacht. De randen waren scherp, dit was duidelijk een gevalletje "we moeten even naar de dokter". En dus belde ik de huisartsenpost. Anderhalf uur later konden we terecht. Ik bracht dochterlief alvast met de zelfgemaakte cakejes naar de vriendin en reed met zoonlief door.
Het bleek een lastig stukje kin te zijn en lijmen was geen optie. Het werden hechtingen.
Een klein uur later zaten we aan de brunch/lunch bij vriendin en was zoonlief nog steeds onder de indruk van het gebeurde. Na even spelen ging het verder steeds beter. Later die middag gingen we nog even een rondje in het bos doen zodat de kinderen hun energie nog even konden laten gaan. We sloten af met friet en worstjes bij vriendin thuis.
Nu liggen de kinderen uitgeteld in bed. Morgen begint de drukke week weer, maar keert ook een bepaalde rust weer terug. Feestdagen en zomertijd zorgen toch altijd voor onrust.

zondag 27 maart 2016

A trip down memory lane

Hoewel ik al jaren blog, heb ik aan de zijlijn gestaan bij andere sociale media. Niet echt een muurbloempje, want voelde me daar prima bij. Twitter vond ik leuk. Op een gegeven moment toch op FB. Instagram is toch niet helemaal voor mij. En nu het leven een andere wending heeft ook maar op LinkedIn, is wel handig. Het leuke van LinkedIn is toch wel dat ik een aantal mensen had gelinked en dat iedereen toch wel weer vrienden / kennissen of collega's heeft die ik ook ken. En mensen die je al lang kent hebben vaak ook connecties met mensen die je kent van heel heel heeeeel vroeger.
Voor ik het wist kreeg ik verwijzingen van mensen die ik echt al heel lang niet had gezien en (sorry) soms zelfs een beetje vergeten was. Maar wat leuk om daar een persoonlijk berichtje van te krijgen. En te zien hoe een ieders leven is verlopen. Een soort reünie van je afgelopen leven: a trip down memory lane

zaterdag 26 maart 2016

Pasen!

Pasen is dit jaar zo heel anders dan andere jaren. De mensen die een tijdje meelezen weten inmiddels wat ik bedoel. Ik ga in elk geval niet bij de pakken neer zitten met de kinderen.
Donderdag was de viering op school. Vrijdag had zoonlief een feestje en ging ik met dochterlief op pad. En vandaag was het even rust. Vanmiddag lekker met de kids en de hond op pad geweest naar landgoed Lievensberg. Het landgoed dat er mooi uitziet, maar helaas verpest wordt door de snelweg die er parallel aan loopt.






Thermoskan met thee mee en de koekjestrommel. Terwijl de kinderen met een frisbee aan het spelen waren, steentjes zochten, molshopen platstampten en hommels bekeken, genoot ik in het zonnetje op een bankje. Het was niet een langdurig uitje, maar wel een die me warm aan deed.

Morgen hebben we een rustig dagje. Aanvankelijk allerlei plannen, maar omdat de energie even te wensen overlaat blijven we lekker thuis en verzinnen we morgen wel waar we zin in hebben.
Ik had nog vrienden uitgenodigd om langs te komen voor het eten, maar dat ging hen niet lukken.

Maandag komt er een vriendin met haar kinderen langs. En voor je het weet is het straks alweer voorbij. Stilte voor de storm?

woensdag 17 februari 2016

Knipknip

Gisteren schudde ik de sierkussens van de bank op. Onder een van de kussentjes lag een plukje haar. Niet een plukje, maar een behoorlijke pluk. Ik had de avond er voor op dat kussentje gelegen met mijn hoofd en het was mijn haarkleur, dus ik schrok.
Maar het was te recht allemaal. Ik pakte de pluk, liep er mee naar dochter die in alle staten ontkende. Ik nam haar hoofd tussen mijn handen en keek nog eens goed. Nou dat duurde niet lang. Dochterlief begon te huilen. En ik ook.
Ze had aan het bureau geknutseld, geknipt en geplakt en er was telkens die vervelende pluk haar die voor haar ogen ging. Dat kwam omdat ze het knipje uit had gedaan dat ze op haar tekening had willen plakken, maar wat van mij niet mocht. Heel stom vond ze dat. En die pluk die bleef maar voor haar ogen. Dus toen had ze die pluk even afgeknipt. Tot een halve centimeter boven de hoofdhuid. Precies in het midden bij haar voorhoofd. Dusss....

vrijdag 12 februari 2016

Bananen afdekken

Toen ik vanochtend bij een goede vriendin aankwam, zag ik dat de top van de tros bananen op haar fruitschaal met een stuk aluminiumfolie afgedekt was. Ik vroeg haar waarom dat was en ze vertelde me dat ze via Facebook op het idee was gekomen. Als je de top van de tros afdekt, worden de bananen minder snel bruin. Ze deed dat nu al een geruime tijd en het schijnt toch echt te werken. Bananen schijnen vanaf de aanhechting bruin te worden en als je dat afdekt droogt het daarvandaan minder uit. Kijk weer wat geleerd, dat ga ik de volgende keer ook doen!

dinsdag 2 februari 2016

Carnavalsziekte

De kinderen slapen slecht. Zijn overdag wat moe en dochterlief begint tegen een verkoudheid aan te hangen. Afgelopen maandag werd zij wakker met de mededeling dat zij denkt dat ze deze week ziek gaat worden. "Voel je je niet lekker dan?" vroeg ik. Het antwoord "Dat niet, maar ik denk dat ik me later deze week wel niet lekker voel" deed me glimlachen. Zoonlief verheugt zich op alles van Carnaval en dochterlief zou het liefst deze week thuis blijven.

Het is weer Carnavalstijd. De school is versierd. Er wordt per klas geknutseld voor de Carnavalsoptocht van vrijdag. De kinderen mogen dan verkleed naar school. Zoonlief mocht vandaag met zijn klas een kijkje nemen bij een bouwclub. Hij kwam helemaal enthousiast terug en zou het liefst vandaag al verkleed naar school gaan. Dat had ook te maken met zijn outfit.

Een paar weken geleden was ik met dochterlief bij de Action vlakbij het zwembad waar zij even later zwemles zou hebben.Ze hadden er onesies, van die huispakken, in de aanbieding. En toevallig net twee van de minions in de maten van zoonlief en dochterlief. Hoewel ze een jaar schelen, zijn ze even groot en worden ze vaak voor tweeling aangezien. Ik overlegde met dochterlief of dit wat was voor carnaval. Het megamindy-pak en het cowboypak waren nu echt te klein geworden, maar zijn heel wat jaren meegegaan. Dochterlief zag zo'n knuffellig pak wel zitten en ik was al lang blij dat ze iets zag waar ze gek op leek te zijn en wat niet duur was.

Na de zwemles hadden we behoorlijk haast, want ik had me vergist in de tijd en we moesten zoonlief nog ophalen bij een vriendje. Dochterlief moest kennelijk tijdens de zwemles al plassen, maar had het opgehouden. Omdat ze het zo lang had opgehouden was ze vergeten dat ze eigenlijk zo nodig moest plassen. Precies toen ze haar kleren weer aan had, hield ze het niet meer. Haar jurk, haar hemd, haar legging, haar sokken en haar schoenen: drijf nat. Maar gelukkig wel warm, zoals ze zelf opmerkte :-)
Nu weten we waar het woord zeiknat vandaan komt. Aargh!

Ik dacht na over hoe ik haar in de auto mee kreeg zonder dat de bekleding van de auto en de autostoel ook nat werden, ik had verder geen reservekleding mee. Ze is al jaren zindelijk. En ja, ineens ging het lampje branden: de onesiepakken. Ik liet dochterlief achter in het omkleedhokje en haalde een van de pakken uit de auto. In het kleedhokje ging het kind poedelnaakt in het pak, geen mens die er iets van zag! En dochterlief was lekker warm.

Al giechelend gingen we in de auto en toen we bij het huis van het vriendje van zoonlief aankwamen, sprak ik af dat het misschien toch handig was als ze even in de auto bleef. Ik wachtte bij de voordeur tot zoonlief zijn schoenen en zijn jas aanhad en op het moment dat de deur van de auto open ging gilde dochterlief "Kijk, ik zit in mijn blote kont in dit minionpak!". De moeder van het vriendje kwam niet meer bij van het lachen. Zoonlief keek me vragend aan", alsof hij wilde zeggen "Wat hebben jullie nu weer gedaan!". Toen hij in de gaten kreeg dat we voor hem ook zo'n pak hadden, trok hij het meteen (over zijn kleren) aan en zo kwam het dat ik met twee blije kinders thuiskwam die het alleen over "banana"en "pappel"konden hebben en helemaal dubbel lagen van het lachen. Tranen rolden over hun wangen.

Vanochtend begon dochterlief weer over vrijdag. Dat ze toch echt niet fit genoeg was om vrijdag mee te lopen in de optocht. Dus opperde ik dat ze maar beter fit kon blijven, omdat ze anders haar minion-pak niet aankon. Ze keek me vervolgens bedenkelijk, maar ook met twinkels in haar ogen aan en vroeg "Zal ik dan weer in mijn blote kont in dat pak gaan?"......

maandag 1 februari 2016

Franse appeltaart

Vorig weekend was een vriendin langsgekomen en die had een heerlijk klein appeltaartje meegenomen van de bakker. Zo groot en zo plat als een ronde boterkoek, een plaatje om te zien. Een zogenaamde open appeltaart oftewel een Franse appeltaart. We hebben er van gesmuld!

Omdat zoonlief over een tijdje jarig is en ik ook wel eens wat anders wil maken, besloot ik op zoek te gaan naar een recept dat in de buurt kwam van de Franse appeltaart die we hadden verorberd. Ik kwam uit bij 24kitchen en vond een goed ( en goed kloppend) recept.

Omdat de taart niet hoog wordt ( wel redelijk groot in ons geval) en je relatief weinig ingrediënten nodig hebt is de taart niet heel machtig of te zoet en ook nog eens heel voordelig. En redelijk voordelig voor de lijn ook.

De taart bestaat uit drie delen: de bodem, de compotevulling en de dunne schijfjes die dakpansgewijs in een rozet bovenop gedrapeerd worden ( lees in de dunne laag compote gedrukt worden).

Omdat mijn vorm een beetje groter was dan wat daar gebruikt werd ( er werd 16 cm doorsnede gebruikt en die van mij is 24), maakten dochterlief en ik de taart met 1/3 meer aan ingrediënten. Dus 8 appels in plaats van 6, waarvan 4 gebruikt werden voor de compote en vier voor de bovenste laag. Dat kwam heel mooi uit. En het werd een echte hit. De compote gaf door de citroenrasp echt een fris zuur smaakje aan de taart.

Ik kan nu het recept hieronder weergeven, maar het is voor mij makkelijker om je door te verwijzen naar de Franse appeltaart van 24kitchen. Want daar vind je er ook nog een filmpje over...vond ik wel leuk om  te kijken.

Uiteraard vergaten we van enthousiasme een foto te maken van onze versie voordat we van de taart gingen snoepen! Maar hieronder dan toch een foto van de aangesneden taart:

 
 
Aanrader!

zondag 24 januari 2016

Behövd thermoskan van ikea




De afgelopen jaren hebben we hebben een aantal isoleer- of thermoskannen intrede gedaan in ons huis. Tegenwoordig is er veel RVS. De thermoskan die bij het koffiezetapparaat hoort dat ik in augustus voor mijn verjaardag kreeg is ook RVS. Dan blijft de koffie langer warm, maar eigenlijk net niet lang genoeg.

Op vakanties hadden we altijd heet water mee voor thee en oploskoffie. Vaak ook 'n RVS-kan. We zijn  er wel eens een vergeten mee terug te nemen van een picknickplaats. Of hij viel op de grond met alle gevolgen van dien, want een deuk en onherstelbaar geheel.

Maar op een gegeven moment kochten we een eenvoudige kan van Ikea, zoals het plaatje hierboven. We waren het zat om een dure kan te kopen en een van plastic met een glazen binnenkant zou het net zo lang doen als die van RVS.  Hij kost(te) maar 5,99 euro, maar wat blijft heet water daar lang warm in. Ik was het verschil vergeten, maar bij het ontrommelen de afgelopen weken kwamen we ook bij de kampeer- en vakantiespullen en toen kwam deze kan tevoorschijn.

Tegenwoordig ga ik vrij vroeg naar bed en gaat een pot thee mee naar boven. Omdat mijn nachtkasje bestaat uit een klein plankje, vond ik dat op de een of andere manier niet zo fijn. Vooral niet als de kinderen 's ochtends de slaapkamer binnenstormen. Je moet er niet aan denken dat de theepot met warme (!)of koude thee per ongeluk van het plankje valt!!! Ik besloot daarom de thermoskan van Ikea niet langer oor heet water te gebruiken, maar daar lekker kruidenthee's met gember enz. in te maken.

Omdat ik 's avonds regelmatig helemaal moe ben gebeurt het dus nog wel eens dat ik zonder een kopje thee al in slaap val. En .....'s ochtends is de thee die erin zat dus nog gloedje heet.
Mocht je dus een goede kan zoeken.....Behövd

Ik moet wel eerlijk bekennen dat de kan niet op mijn  nachtkastje staat omdat hij best hoog is. Maar een thermoskan op de grond is ook een fijn idee en hij lekt niet, mocht deze omvallen.

dinsdag 19 januari 2016

Tuttels

Hoewel het hier enorm mee valt met de kou en de sneeuw( nul, nul) klagen de kinderen steen en been over koude voeten, handen, wangen, neuzen en oren. De lucht is droog en maakt droog. De huid gaat zich anders gedragen.

Afgelopen vrijdag ging ik zelf naar de Arabische schoonheidsspecialiste. Het is niet zo een van de crèmes en andere middelen. Ik ga er alleen heen om het overtollige gezichtshaar met touw te laten verwijderen. Het touw scrubt ook meteen je huid en de huid gaat open staan, dus je moet het dan goed voeden.  Dat mag dan met je eigen spullen en thuis, want de mevrouw doet dus niet aan de rest. Dat scheelt enorm in de prijs en het voelt nog steeds als een ( soms een beetje pijnlijk) verwenmomentje. Ik besloot er thuis dan maar een algeheel beautymoment van te maken.
Ik knapte er enorm van op en besloot het vaker in te lassen. De kinderen zagen later mijn spullen op het aanrecht staan en ja...."Mogen we ook een voetenbadje?". Dus jogamat op de vloer, twee bakjes water erop en de kids op de poef er voor. TV aan. Handjes bij het voetenbakje in. En nadien lekker insmeren met olie en lotionnetjes.



Je begrijpt het al, de dagen erna werd er steeds geklaagd over koude voeten en werd geopperd dat een voetenbadje enz. wel zou helpen. Tuttels dat zijn het!

zondag 17 januari 2016

Haha! Pasta!

Elk weekend met de kinderen koken was mijn voornemen voor dit jaar en ik moet zeggen : het lukt me aardig om me/ons daar aan te houden.

Vandaag besloten de kinderen en ik om verse pasta te maken. Het was even geleden, maar eigenlijk is het zo makkelijk! En ze vinden het heel leuk om het te maken. Want dat draaien aan de pastamachine is een grote hit!



We gebruikten Italiaanse bloem van het type ‘00’. Per 100 gr bloem voeg je 1 ei en 1 eetlepel olijfolie toe. 300 gr bloem is ruimschoots genoeg voor 4 personen.
Alle ingrediënten doe je in een kom en je start met kneden. Als het een beetje een geheel vormt in de kom haal je het eruit en kneed je het gedurende 10 minuten verder met de handen. Het is belangrijk dat je de bloem de tijd geeft om de eieren en de olijfolie op te nemen.
Daarna wikkel je het deeg in plasticfolie of je doet het in een pedaalemmerzakje zodat het niet uitdroogt. Dan laat je het een nacht of een dag in de koelkast rusten.
Daarna haal je het deeg uit de koelkast en rol het een beetje plat met een deegrol en je haalt het dan door de pastamachine.

Je begint met de ‘dikste’ stand en haalt het deeg er herhaaldelijk door tot en met de ‘dunste’ stand die je wenst. De machine die wij hebben kan tot vloeipapier dun, maar dat hoeft wat mij betreft niet  Maarrrr.... sla geen standen over tot de gewenste stand, anders loop je het risico dat het deeg scheurt. Zorg ervoor dat de pastalapjes mooi glad en egaal zijn. Dat betekent dat bloem, ei en olijfolie één geworden zijn.

Dan kies je de vorm van de pasta die je in gedachten had. In ons geval tagliatelle. Lapjes pasta door de vorm draaien en daar is de tagliatelle. En die werd heeeeeel lang! Extra feest later op onze borden.

De pasta koken we vanavond in gezouten water en de pasta is vrijwel onmiddellijk gaar, het is dus een kwestie van alleen opkoken.

Je kunt de zelfgemaakte pasta ook drogen. Hang de pasta over een schone stok, bijvoorbeeld een bezemsteel in een droge ruimte. De bewaartijd van verse pasta is 2 à 3 dagen. De bewaartijd van gedroogde verse pasta ongeveer 2 weken. Eerlijk gezegd bewaar ik het zelden, gaat het meteen op. Of ik bewaar het deeg voor de volgende dag. Zoveel werk is dat draaien ook niet en dan neemt de pasta geen ruimte in.

Eh ja, de saus...meestal heel simpel. Vandaag maken we het van worst en tomatenblokjes, knoflook  en wat peper, zout en oregano. Want dat hadden we nog in huis.







 


vrijdag 15 januari 2016

( Niet zo) Slimme meters

Vandaag kregen we bericht van Eneco dat we binnenkort de jaarnota krijgen. Dat is fijn, want ik was wel benieuwd. Ik pakte de papieren er nog eens bij want we waren van Eneco naar Essent gegaan en weer terug naar Eneco. Dit heeft ons financieel voordeel gegeven, want als het goed is krijgen we een korting van 150 euro op de jaarnota. Nog los van alle andere bedragen die we hebben gehad.

Ik klikte op de link om in te loggen en alvast te kijken naar de stand van zaken. De vorige keren dat ik had gekeken hadden we steeds pech, want dan was er een storing. En eerst zag ik wel wat gegevens, maar ineens was het weg. En  jawel ook deze keer was er een storing met het uitlezen van de ( niet zo) slimme meter. Het bleef dus nog even een verrassing...

zondag 10 januari 2016

Koken met beperkte energie

Voor aankomende week heb ik besloten niet te ingewikkeld te doen wat koken aangaat. Afgelopen week hadden we toevallig een restje over en dat werd twee dagen later met smaak opgegeten. Ik heb daarom besloten voor de aankomende dagen een paar keer dubbel te koken. Voor zolang het me uitkomt. Op die manier kost het me minder energie en kost het ook minder gas en elektra, zonder dat we concessies doen op de kwaliteit of grijpen naar gemaksvoedsel.

Gisteren maakt ik samen met de kinderen maaltijdsoep. De kinderen vinden het heel leuk om wortels te schrapen en in kleine blokjes te snijden. En ook de andere groenten ( selderij, kool, ui etc) werden vol enthousiasme bewerkt. Beetje linzen erbij, wat tomaten in blokjes. Het werd erg lekker!

Vandaag aten we wraps, oké, dat is schoon opgegaan. Maar wraps vind ik op de een of andere manier niet echt onder koken/ kokkerellen vallen. Voor mij valt het onder gemaksvoedsel. Al is het wel een hele maaltijd en zijn de ingrediënten gezond.

Maandag wordt het dus gewoon weer de maaltijdsoep van zaterdag. Dan moet ik dinsdag weer iets koken wat dan ook donderdag mooi op het menu kan staan. Ik denk een stamppotje.
En woensdag kook ik iets dat ook vrijdag gegeten kan worden. Lekkere pastasaus denk ik, zodat alleen de pasta nog maar "vers" gemaakt hoeft te worden in 9-10 minuten. Saus opwarmen, piece of cake.  Op die manier eten we niet elke dag hetzelfde, maar beperk ik toch het uitgebreid koken een beetje.

donderdag 7 januari 2016

Doe (mij) maar lekker gewoon

De vakantie was heerlijk. We waren veel op pad naar familie en we logeerden op maar liefst drie adresjes. De kinderen hadden veel te vertellen op school. En toch...ik ben blij dat het weer gewoon "gewoon" is, voor zover dat kan in deze situatie.  We worstelen nog wel een beetje met het vroege opstaan. Het is niet dat we nog in hele diepe slaap liggen als we eruit moeten. Of dat we in de vakantie tot laat op de dag geslapen hebben. Maar het is precies een halfuurtje dat kennelijk blijft hangen.

Vanochtend ging ik naar de winkel alwaar ik voor de kinderen effen shirtjes haalde voor onder hun kleding. Gisteren had ik met zoonlief de nodige bovenkleding gekocht, maar shirtjes voor eronder wilde niet lukken. Bij de winkel aangekomen was het er doodstil. Ik was op een gegeven moment de enige in de winkel, samen met drie medewerkers. Dat is me nog nooit overkomen. De dames in de winkel waren ook een beetje verbaasd, maar zeiden dat het gisteren daarentegen bizar druk was geweest.

Vandaag ben ik ook maar weer begonnen met het maken van een moestuinplan. Omdat ik niet weet hoe lang we hier wonen, leek het me toch een goed plan de tuin te plannen en in te richten. Een goed gevulde moestuin kost me niets, want ik heb  nog zaden te over van vorig jaar. En  maakt het geheel misschien wel veel aantrekkelijker.

dinsdag 5 januari 2016

Winkelen in eigen winkel

Hoewel in het noorden van Nederland iedereen binnen moet blijven, is het hier nog 8 graden. En het is droog! Ik kan me voorstellen dat er een hoop mensen erg blij zijn met een gevulde voorraadkast.
Hoewel het hier niet noodzakelijk is vanwege het weer, ben ik ook nu erg blij met de voorraad in de kelderkast. Ik hoef maar heel weinig te kopen zoals vers fruit en wat groente. En de rest maken we zoveel mogelijk op. Beetje kruiden uit de tuin enzo.
Dat zorgt soms wel voor grappige combinaties die de kinderen gek genoeg helemaal niet raar vinden. Ik laat ze zelf een beetje kiezen en meedenken en dan voeg ik er een aanvulling mijnerzijds aan toe. Meestal zijn dat groenten, wat een verrassing.

Dochterlief zit in een periode met veel kinderfeestjes. Ik ben heel blij met de cadeautjeskast. En die was eerlijk gezegd ook wel heel erg goed gevuld. Want in de periode rond de feestdagen liep ik tegen leuke dingen aan. Morgen heeft ons moppie dus een feestje en ze heeft zorgvuldig een paar kleinigheidjes uitgekozen. Samen hebben we die leuk in gepakt met strikken en al. Helemaal blij.

maandag 4 januari 2016

Kinderbijslag

Meestal denk ik drie weken voordat de kinderbijslag gestort wordt "Oh, het valt wel mee met wat ze nog nodig hebben. Het gaat nog wel" en dan volgt altijd nog een groeispurt. Ineens zijn alle schoenen te klein, jurken te kort, pyjama's te krap, sokken te droog etc.
Het lijkt wel of ze de groei op de kinderbijslag afstemmen. Wel handig natuurlijk.
Fijn dat het nu uitverkoop is, dat ook. Al is het nu nog veel grijs en zwart in de winkels. Helemaal blij werd ik van de vrolijke lentekleuren die ook weer in de winkels worden gehangen. Ik koop dus nog niet teveel. Iemand nog leuke tips?

zondag 3 januari 2016

Opruimen met je kinderen

De kamers van de kinderen vullen zich ongemerkt met prullaria tot ze overvol zijn. Het gaat niet eens om zoveel speelgoed, maar wel met knutsels, vindsels zoals veren, steentjes en ook met werkjes van school. Eens in de zoveel tijd mest ik dat dan uit. Meestal juist als ze er niet zijn, want ze lijken wel aan elk onbenullig ding gehecht te zijn. En als dat eenmaal begint kunnen ze niets loslaten.

Toch ben ik nu steeds meer bezig om hen erbij te betrekken. Meestal haal ik dan toch eerst het gros weg en dan later doe ik het met hen nog dunnetjes over. Als het dan niet werkt is er tenminste toch een hoop gedaan :-)

Wat wel werkt is het schoonmaken met hen zonder dat er iets weggaat.
Zoonlief vindt sorteren heel leuk. Dochterlief niet, die heeft dat geduld niet zo. Zij is weer van het afnemen met een doek.

Het helpt om het in gedeeltes te doen. Dus" Laten we vandaag de kast doen!" werkt wel in plaats van meteen de hele kamer.

En een beloning in het vooruitzicht stellen verhoogd de vreugde ook. Dat hoeft niet iets heel bijzonders te zijn. Vaak laat ik ze zelf kiezen uit een paar opties. Soms komen ze zelf met iets, ook prima natuurlijk.

Doe jij ook de grote/kleine schoonmaak met je kinderen samen?

Afbeeldingsresultaat voor opruimen


zaterdag 2 januari 2016

Van start

Als na de feestdagen een weekend valt, blijf je toch een beetje in de feestdagen hangen. Zowel met Kerst als met de jaarwisseling zijn het dan wel bijzondere weekenden vind ik. Vandaag ruimen we de Kerstspullen weer op en gaan we weer aan de slag. De afgelopen weken zijn er wat zaken blijven liggen en die ga ik weer oppakken. Ik wil de keuken een grote beurt geven. En ik merkte bij terugkomst dat het huis toch weer een beetje dichtgeslibd is. Ik hoop dat ik energie genoeg heb om het op te pakken.