Zwemdiploma B

Afgelopen zondag stond in het teken van het behalen van het zwemdiploma (B) van zoonlief. Die dinsdag ervoor had hij te horen gekregen dat hij mee mocht doen. Wat was hij trots!

De dagen tot aan het diplomazwemmen merkte ik dat de spanning opliep. Zondagochtend was ons ventje al vroeg wakker, hij had er zin in! Gelukkig kwam manlief even later op tijd thuis van zijn werk om mee te gaan naar het diplomazwemmen. De opa's en oma's had ik niet meer op tijd kunnen mobiliseren, want de ene helft was ziek en de andere helft had (werk)afspraken staan. Jammer, maar dat heb je als alles op zo'n korte termijn is.

Het afzwemmen voor het A-diploma liep uit en daarom moesten we wachten en begon het zwemmen voor B wat later. Wachten duurt lang, maar dan helemaal! Allemaal jongens en meisjes die gespannen waren! Een drukte van belang in de hal van het zwembad met alle familie erbij.

Maar dan ineens was het zover dat we naar de kleedhokjes mochten en van daaruit verder naar het zwembad mochten. Even later stonden er 36 gespannen kinderkoppies aan de rand te wachten op de instructies. Toen de kop er eenmaal af was, zag je de gezichtjes ontspannen. Het ging goed! En op het laatst werden er steeds meer grapjes gemaakt. Iedereen was uiteindelijk geslaagd en natuurlijk ook trots!

 

 

Hoewel we verder geen familie mee hadden, had zoonlief thuis niets te klagen over de aandacht via telefoon, Facebook en e-mail. Het was echt een feestje, met taart erbij. En zo hoort het natuurlijk ook.

De spanning was er helemaal af en vanochtend stond zoonlief al op tijd naast ons bed, hij had zin om naar school te gaan (zoals vrijwel bijna altijd), om het goede nieuws te delen!



Toppunt

Vandaag was werkelijk een geweldige dag: zon, zon en nog eens zon! Lekker genieten met z'n allen van het mooie weer. De kinderen speelden op school ook extra lang buiten. Rode wangen van de pret.

Mijn kleine autootje wordt al vrij snel gloeiend heet. Heerlijk in de winter, maar vandaag was het wat te warm op de terugweg van school. Dus: alle ramen open. Twee blije kinderen. Zoonlief: ": Mam, kijk, zo hebben we net een cabrio". Nou, als dat geen positieve kijk op het leven is!

Helaas was de pret van korte duur. Momenteel worden de akkers in de omgeving heftig gespoten of moet ik zeggen bespoten. Ik reed er langs en het benam  me in elk geval de adem. Dochterlief kucht zich ook weer een ongeluk. Denk je net lekker gezond 'buiten' te wonen....Je ziet meer dan andere jaren van die gele velden. Toevallig (?) ook weer veel dode bijen in de tuin.

Gelukkig valt het in onze tuin mee met de giflucht van de akkers. Maar als ik met de hond door het dorp loop is het echt wel schokkend dat mensen bij tuinieren denken dat ze de hele boel plat moeten spuiten tussen de gewenste planten in. De stoep wordt her en der afgenomen met een naar chloor-ruikend goedje. Lekker milieuonvriendelijk en slecht voor je gezondheid: zonder beschermende handschoenen of mondkapje. En dat terwijl nu de grond best droog is en het onkruid zo hup uit de tuin geplukt kan worden. Nog los van het milieu, kost het in elkaar zetten van de hele gifspuit-set voor een 8 m2 tuin meer tijd dan je even bukken voor dat plukje groen. Bovendien is het dan meteen netjes en zit je niet dagen achtereen naar een steeds geler plukje gras tussen je tegels te kijken. Maar er zijn wel meer dingen die ik nooit zal snappen...

De tulpen die ik overal in en rond de tuin heb gepland zijn werkelijk prachtig uitgekomen en aan het uitkomen. In de potten met de viooltjes erbij lijken het net boeketten. De moestuin begint nu ook wat te komen. Elke dag een half uurtje buiten iets doen, betekent aan het einde van de week dat je toch 3,5 uur in de tuin hebt gewerkt en wel een vrij weekend hebt. De tip voor alle mensen die roepen dat de tuin zoveel tijd opslokt in het weekend.

De hond genoot ook zichtbaar van het mooie weer. De afgelopen weken was het vaak nog te fris om buiten in de zon te genieten, maar -geen nood- schuift ze heel handig haar mandje (soort kussen) de hele kamer door naar een plek waar zon is en gaat dan languit in de zon liggen. Ze kan echt genieten van de zon. Ze heeft nog net geen bikini aan.

Omdat ze nog een jonge hond is en klein van stuk, is het goed oppassen. In ons dorp mag er maar 30 gereden worden, maar dikwijls wordt hier keihard gereden. De hond luistert best goed, maar uit nieuwsgierigheid schoot ze vandaag zo door de heg om bij buurkinderen te kijken die voor aan het spelen waren. Onze kinderen helemaal in paniek, want die waren achter aan het spelen en zagen de hond zo door de heg schieten en verdwijnen. Daar moeten we dus echt nog wat op verzinnen!

Maar we genieten volop van en met de hond. Het lijkt wel een beetje of de hond de lente in haar hoofd heeft. Of zijn het puberhormonen? Ze wisselt momenteel tanden ("Mam, de hond valt uitelkaar!"), knabbelt daarom overal op en haalt kattenkwaad uit voor tien. Helaas voor haar werd ze vanavond ook meteen bestraft. Het toppunt van zieligheid: een ondeugende hond die een wasabi-crackertje van tafel pikt terwijl ik even naar de wc ben. Jankend liep ze door de kamer. Tranen in haar ogen. Leg dan maar uit dat ze beter even water kan drinken. Dat zal ze dus niet zo snel weer doen, denk ik.

Morgen gaan we er lekker op uit. Een eind wandelen doet iedereen hier goed. Ook zoonlief die stijf uitstaat van de spanning omdat hij zondag mag afzwemmen voor zijn B-diploma. Afgelopen dinsdag bleek ineens dat hij toch mee mocht met de eerstvolgende afzwemronde. Zo snel! Dat overviel zoonlief wel. Maar wat was hij trots! Ik ben vooral blij dat het niet ( zoals bij diploma A) over 4 weken is en we lang moeten wachten. Want bij het A-diploma hadden we 4 weken een stresskip ( of is het in dit geval stresshaan) in huis. Spannend weekend dus!
Eigenlijk dus allemaal toppunten afgelopen week (op de giflucht na)!

Fijn weekend!

Drukke schema's

Het lijkt bij ons wel of we steeds chaotischer leven om de ballen in de lucht te houden. Dat heeft niet in de minste plaats te maken met het werk van manlief, waar meestal werkelijk geen pijl op te trekken valt. Maar ook met het feit dat we ver bij onze familie vandaan wonen.

Zo had ik vorig jaar samen met mijn nicht besloten om op 2e Paasdag een soort familiemiddag op te zetten. Nadat tien jaar geleden binnen een zeer kort tijdsbestek drie familieleden kwamen te overlijden ( oma, oom en mijn moeder) hebben we elkaar verder nooit meer compleet gezien. Leuk!
En voor ik het wist was het al zover. Vooralsnog zou dit ook prima in zijn werk gaan wat het werk van manlief betreft. Omdat mijn oudste broer graag een keertje de filmpjes van vroeger wilde bekijken, hadden we vooraf met mijn vader en broers en aanhang een soort filmuurtje gepland.

Een paar dagen voordat het Pasen werd, bleek manlief op 2e Paasdag naar Noorwegen te moeten voor zijn werk dat de dag erna zou beginnen. Hij kon wel regelen dat hij de allerlaatste vlucht zou nemen, maar hoe we het verder zouden regelen was even puzzelen. Ik wilde namelijk niet uren met vermoeide kinderen in de trein zitten en bovendien moesten de kinderen de volgende dag naar school. Dus mocht het geheel niet te laat worden.

We besloten dat we 's ochtends met 2 auto's naar het Station zouden rijden, waar ik mijn autootje achter zou laten. Vervolgens zouden we in de auto van manlief naar het noorden van het land rijden om daar de filmochtend en het merendeel van de familiemiddag bij te wonen. Daarna zouden we met zijn allen in de auto naar Rotterdam gaan waar manlief ons ( de kinderen en ik) bij het Station zou droppen en hijzelf naar Schiphol zou rijden. Ik kon dan met de kinderen een betrekkelijk korte reis maken ( korter dan vanaf Schiphol) naar het zuiden des lands. Om op het station van Bergen op Zoom samen met de kinderen in de auto te stappen om slechts een kwartiertje na bedtijd van de kinderen thuis te komen, wat toch te overzien was. Volg je het nog? ( Ja, we denken in mogelijkheden :-))

In die week vooraf kreeg ik van NS het bericht dat het avondretour in April tijdelijk terug was. Voor 5 euro kon je via de spoorwinkel zo'n kaartje bemachtigen. Vanaf 18.30 uur kon je daar gebruik van maken. Hoewel ik geen retour nodig had, leek het mij wel de goedkoopste oplossing om van Rotterdam naar Bergen op Zoom te geraken. Het enkeltje zou mij dan maar 5 euro kosten (in plaats van 12,50 euro, dus 7,50 korting) en de retourreis hoefde ik niet te maken. Voor de kinderen kon ik een railrunnerkaartje aanschaffen van 2,50 euro. Maar helaas, de actie was nog maar net begonnen of de kaartjes waren uitverkocht. Kennelijk hadden meer mensen mijn plan opgevat en was het succes te groot zodat òf de kaartjes echt op waren, òf de NS de stekker eruit heeft getrokken vanwege teveel verlies. Ik kan me voorstellen dat je met het avondretour ook een hele lange enkele reis kunt maken en dit dus nog meer scheelt.

Het plan dat we uitgedokterd hadden voor 2e Paasdag liep tot onze eigen opluchting gesmeerd, al was het natuurlijk wel een lange en drukke dag. Maar gezellig was het zeker ook! We genoten van de filmochtend, het weerzien van de familie en we kwamen volgens schema thuis. Manlief kwam volgens schema op het vliegveld aan. De kinderen kregen genoeg bedrust om uitgerust op school te komen....Maar toch....deze week maar even rustig aan! Ik merk toch dat al die drukte de dagen erna zijn weerslag heeft. Dus naast alle vaste afspraken zoals zwemlessen, logopedie enz. maar even niet teveel doen.

Kruidkoek(en) bakken

We gaan dit weekend veel op pad. Dan is het fijn om iets lekkers mee te nemen. We kozen voor kruidkoek. En ik wilde er meteen een aantal maken, want je kunt ze prima invriezen. Of nog leuker: weggeven.

Nodig voor de 3 mooie koeken:1kg zelfrijzend bakmeel, 1 liter karnemelk, 1 pot stroop, 300 gram (basterd)suiker, 4 grote koffielepels koekkruiden. Boter (gesmolten) om in te vetten en 3 bakblikken.

Mijn moeder gebruikte vroeger bruine basterdsuiker, maar die had ik niet in huis. Met witte gaat het ook prima, maar dan is het resultaat wat lichter.

Verwarm de oven voor op 170 graden C.

Doe het bakmeel, de basterdsuiker, de koekkruiden in de kom en meng het doorelkaar. Doe bovenop de stroop en roer door terwijl je telkens wat karnemelk toevoegt. Omdat ik zonder mixer werk, is dit op het laatst wel een zwaar klusje. Als het goed gemengd is, binnen  10 minuten in de ingevette bakblikken doen en in de oven plaatsen.

 

Terwijl ik het deeg maakte, hielp dochterlief met het invetten. Een heel serieus klusje.

 

We verdeelden het mengsel over de  bakblikken. 2 cakevormen van glas en 1 broodbakblik.

Hup, in de oven voor ongeveer 55 minuten op 170 graden. Ze zijn gaar als je een saté-prikker er in prikt en deze er droog/schoon uithaalt.

 

En zie hier het resultaat.

 

Goed gelukt en het testteam hier vraagt naar meer :-0

 

Als het tijdens het bakken iets te hard gaat, zet dan de oven op 160 graden C. De kosten voor de koeken hangen natuurlijk af van welke producten je kiest. Het werkt prima met de goedkope producten uit het onderste schap. Maar ook met luxere producten. Wanneer ik kies voor biologisch kies ik liever voor (spelt)bloem en bakmeel apart in plaats van zelfrijzend bakmeel.

Ook lekker met gewelde rozijnen, stukjes appel, een zakje studentenhaver of een andere notenmix erdoor.

 

Eetsmakelijk!

De moestuin

Mijn voorzaaisels staan buiten. Of beter gezegd stonden buiten. De oude tuintafel heb ik sinds de boomtafel af is in gebruik als oppottafel of zoiets. Ik had er in ieder geval flink voorgezaaid en ik zag mijn plantjes mooi opkomen. Omdat het altijd zo staat dat er geen wind bij komt, is het eigenlijk ideaal. Vanaf de eetkamertafel kijk ik zo naar de plantjes. Helaas was de wind gisteren en vannacht fors en leek het wel van alle kanten te komen. Vanochtend lagen de bakjes omgekeerd naast de tafel. Dat wordt dus opnieuw voorzaaien...

Het weekend, afgelopen week en volgende week

Wat doe je in een regenachtig weekend?  Mwa, niet veel buiten. Maar genoeg te doen.
De kinderen hadden wat spullen nodig, manlief en ik ook. Dus we gingen zaterdagochtend naar Rotterdam, waar we meestal goed en leuk slagen. Ik ben een beetje afgestapt van dingen voor onszelf en voor de kinderen kopen via internet. De kinderen vinden het nu ook leuk om zelf uit te kiezen, materialen te voelen. Ik merkte dat ik iets niet terugstuurde als het te groot was, onder het motto dat ze er wel in zouden groeien, maar daar koop je het niet voor.

Het viel reuze mee met de drukte, lekker dat overdekt winkelen en we waren binnen twee uur prima geslaagd. Twee blije kids met nieuwe schoenen met mooie pasvorm, goed materiaal. Voor zoonlief leuke shirts ( hij kreeg een twinkel in zijn ogen van blijdschap). En dochterlief die het super vervelend vindt dat ze met Pasen pas haar nieuwe spullen aan mag. Een opvoedkundig puntje :-)
Die middag deden we niet veel anders in huis dan kwartetten met de kinderen en een beetje aanrommelen in huis. De was, niet te vergeten. En heel, heel vaak de hond uitlaten, buitenshuis uiteraard. Want ze wilde met dat vieze weer er niet uit, fakete soms een plas bij de heg om maar weer naar huis te mogen. Om thuis voor de deur te staan piepen met een volle blaas.

Vanochtend waren we op de een of andere manier een beetje ontregelt. Ik had niet het gevoel dat het kwam omdat de tijd aangepast is naar de zomertijd. De wind gierde de hele dag om het huis.
We rommelden verder in huis. Ik deed wat voorbereidingen voor 2e Paasdag. Samen met mijn nicht hebben we een soort familiemiddag georganiseerd. Sinds het overlijden van mijn oom, mijn oma en mijn eigen moeder binnen 9 weken in 2004 is de familie eigenlijk niet echt meer in zijn geheel samen geweest. De ooms en tantes zien elkaar allemaal nog wel, maar niet meer zo compleet met neven en nichten zoals vroeger op de verjaardagen van opa en oma. Vorig jaar maakte ik een Facebook-account aan om met vriendinnetje V. contact te houden die naar Noorwegen is geëmigreerd. Kort daarop kreeg ik via Facebook dus contact met mijn nicht en dat was en is toch wel heel leuk. En zo ontstond het idee om zo'n dag te organiseren. We prikten 2e Paasdag als datum, verstuurden uitnodigingen naar iedereen en volgende week is het dan zover. Ik ben heel benieuwd!

Afgelopen week is er een makelaar geweest om ons huis te taxeren. Na alle berichten van waarde dalingen in de omgeving en verontrustende berichten van vrienden en kennissen van ons, durfden we het toch aan. Je kunt het maar beter weten. Wel, ons huis staat niet onder water. Dat wil zeggen de waarde van het huis is niet lager dan onze hypotheek. Investeringen die we hebben gedaan met ons (spaar)geld, vooral onze tijd en energie ( alles uitzoeken en heel veel zelf doen) hebben in die zin vruchten afgeworpen. Toch was/is het huis wel minder waard dan alles wat erin is gestopt. Is dat erg? Het is maar hoe je het bekijkt. Je hebt het huis om in te leven en dan is het fijn als het naar je zin is. Misschien hoop je toch stiekem dat er meer uit zou komen, iets meer in de buurt van de daadwerkelijke investering. Maar dat is toch hopen tegen beter weten in. De tijden zijn veranderd. We zijn blij met het feit dat we niet meer schulden hebben dan dat het huis waard is, dat zeker. Geen spannend financieel verhaal dus eigenlijk. We hebben ook niet, zoals veel van onze vrienden, ouders die ons financieel bijstaan met een jaarlijkse bijdrage of een vrije schenking ten behoeve van het huis in 2014.

Aankomende week staat natuurlijk toch in het teken van Pasen. Op school zijn allerlei activiteiten georganiseerd en de kinderen waren dit weekend ook al bezig met wat er komen gaat.
Eerste Paasdag vieren we gewoon thuis. Op vrijdag bakken we-net als elk weekend- samen wat lekkers voor de rest van het weekend. Maar dan nu iets in Paassfeer. Sinds afgelopen week staan er paaseitjes op tafel. Maar verder lijkt het Paasweekend-op de versiersels in huis na- waarschijnlijk op de andere weekenden. En maandag dus zoals genoemd het familiegebeuren. Ik heb er zin in! Fijne week!

"The Opposite of Loneliness"

Het voordeel van een veel reizende man is ( naast de bekende nadelen) dat hij in het buitenland vaak zeer voordelig de door mij begeerde boeken kan aanschaffen. Niet alleen goedkoper, maar ook boeken die hier nog niet uit zijn, niet in de bibliotheek verkrijgbaar zijn. En omdat ik het fijn vind om in het Engels te lezen, is het echt een heerlijk cadeau.
Nu deel ik hier niet vaak titels van  boeken, maar deze vind ik de moeite waard om het te vermelden: "The Opposite of Loneliness" van Marina Keegan. Via bijvoorbeeld bol.com verkrijgbaar.
Helaas dus nog geen Nederlandse vertaling, maar een paar weken geleden vernam ik op een Duits blog dat daar in Duitsland wel een vertaling uit is gebracht! Dus wie weet is het over geringe tijd ook hier in het Nederlands te verkrijgen voor de mensen die graag alleen in het Nederlands lezen.

Waarom je het moet lezen? Het is een geweldig, inspirerend essay. Het boek is een regelrecht pleidooi van Marina Keegan om iets te laten gebeuren in deze wereld. Haar dood, een paar dagen na het afstuderen geven haar woorden extra kracht.

Ik kan er een heel wollig verhaal van maken, maar iemand anders heeft het al heel mooi verwoord: Hier. Inspirerend!

"The Opposite of Loneliness is an assemblage of Marina's essays and stories that articulates the universal struggle we all face as we work out what we aspire to be and how we can harness our talents to make an impact on the world"