Gisteren viel de afrekening van Eneco op de mat.
In de mediamarkt, waar we overstapten op Essent, werd ons verteld dat de boete van 125 euro die in rekening zou worden gebracht, door Essent betaalt werd. Die boete zou standaard maximaal 125 euro zijn. Dat is dan ook wat Essent vergoed.
Op de afrekening van Eneco blijkt de boete 2x 100, dus 200 euro te zijn. 100 euro boete voor contractbreuk voor wat betreft het gas en 100 euro boete voor wat betreft de contractbreuk voor elektriciteit. Daar schrok ik van en dacht dat we 75 euro ( 200 euro -125 euro) moesten inleveren van de cadeaubon.
Dus ik nam de map van Essent er nog eens bij en daar las ik dat de vergoeding max.125 euro per product is. Gelukkig! In dat geval is de boete dus wel gedekt, want de producten zijn gas en elektra en dat is dus maximaal 2 x 125 = 250 euro aan vergoeding.
Wel las ik dat de vergoedingen pas aan het einde van het eerste jaar, bij de eindafrekening verrekend worden. Dat betekent dat je dus gedurende het jaar 200 euro uit hebt staan. Op zich ook wel logisch van Essent, maar dat was me niet duidelijk of niet blijven hangen bij de uitleg toen we bij Mediamarkt stonden.
Op het verbruik zouden we 168 euro van Eneco terugkrijgen, maar door de boete van 200 euro die we aan Eneco moeten betalen, moeten we voor het eerst 27 euro bijbetalen. Dat is natuurlijk te overzien, maar dus wel anders dan we dachten. Maar pijn voelen we er niet van door het bedrag dat we terugkregen door ons zuinige verbruik.
Moeten we nu echt wachten op die 200 euro tot het einde van 2015? Administratief gezien wel.
Maar we kunnen natuurlijk zelf ook het voorschot aanpassen dat we aan Essent betalen. We zouden het tijdelijk kunnen verlagen en we kunnen het zelfs aannemelijk maken omdat we 168 euro ( en dat op een half jaar, dus voor een jaar zou het meer zijn) terug hebben gekregen van Eneco op het verbruik. In dat opzicht hoeft het dus niet zoveel of eigenlijk niets uit te maken. Wel moet je een beetje creatief zijn dus, maar wat mij betreft geen probleem.
zondag 28 december 2014
zaterdag 27 december 2014
Wintersweer, de moestuin en visite.
Na twee heerlijke en gezellige feestdagen, was het vanochtend een geweldige verrassing dat er sneeuw was gevallen. Nog een dik pak plaksneeuw ook en het blijft de hele dag maar sneeuwen volgens buienradar. Na het ontbijt maakten we het pad naar de voordeur sneeuwvrij en maakten we vier sneeuwpoppen. Daarna waren we toch wel koud geworden en was het hoog tijd voor warme thee en chocolademelk.
We haalden nog wat boodschappen, zodat we voorlopig niet meer naar de winkel hoeven. Thuisgekomen, wilde ik de vaatwasser nog even aan doen en pakte ik het laatste vaatwasblokje. Dus even later weer heen voor vaatwasblokjes. Maar nu hebben we ook alles weer volledig op voorraad. Een zalige gedachte.
We lijken wel eekhoorntjes met onze gevulde kelderkast. De tank van de auto vol. Heerlijk! Manlief plaatste nog even de winterbanden onder mijn kleine autootje, zodat ik aankomende week ook wat prettiger kan rijden als hij voor zijn werk ( en met zijn auto) naar het buitenland is. Ik hoop dat hij terug is met Oud en Nieuw.
Ondertussen ben ik al wel weer bezig met de moestuin. Ik heb alle oude zaden weggegooid en heb op de sites van Zaadhandel Van der wal en van Vreeken gekeken voor nieuwe zaden. De planning en de verdeling voor aankomen jaar heb ik al aardig rond. Afgelopen jaar had ik ter aanvulling begin februari bij Lidl ook prima zaden gekocht, maar niet biologisch. En nu twijfel ik dus een beetje of ik niet gewoon even wacht met het bestellen van zaden tot de Lidl weer zaden heeft. Dilemma, dilemma.
Dinsdag komt vriendinnetje met haar gezin op visite. Sinds ze naar Noorwegen zijn vertrokken, is het wel wat stiller hier. Dus super leuk om ze dinsdag weer te zien. De kinderen tellen de dagen af naar de zomervakantie, omdat we dan naar Noorwegen gaan. Voorlopig dus nog even goed oefenen op dat Noors!
Fijn weekend!
We haalden nog wat boodschappen, zodat we voorlopig niet meer naar de winkel hoeven. Thuisgekomen, wilde ik de vaatwasser nog even aan doen en pakte ik het laatste vaatwasblokje. Dus even later weer heen voor vaatwasblokjes. Maar nu hebben we ook alles weer volledig op voorraad. Een zalige gedachte.
We lijken wel eekhoorntjes met onze gevulde kelderkast. De tank van de auto vol. Heerlijk! Manlief plaatste nog even de winterbanden onder mijn kleine autootje, zodat ik aankomende week ook wat prettiger kan rijden als hij voor zijn werk ( en met zijn auto) naar het buitenland is. Ik hoop dat hij terug is met Oud en Nieuw.
Ondertussen ben ik al wel weer bezig met de moestuin. Ik heb alle oude zaden weggegooid en heb op de sites van Zaadhandel Van der wal en van Vreeken gekeken voor nieuwe zaden. De planning en de verdeling voor aankomen jaar heb ik al aardig rond. Afgelopen jaar had ik ter aanvulling begin februari bij Lidl ook prima zaden gekocht, maar niet biologisch. En nu twijfel ik dus een beetje of ik niet gewoon even wacht met het bestellen van zaden tot de Lidl weer zaden heeft. Dilemma, dilemma.
Dinsdag komt vriendinnetje met haar gezin op visite. Sinds ze naar Noorwegen zijn vertrokken, is het wel wat stiller hier. Dus super leuk om ze dinsdag weer te zien. De kinderen tellen de dagen af naar de zomervakantie, omdat we dan naar Noorwegen gaan. Voorlopig dus nog even goed oefenen op dat Noors!
Fijn weekend!
dinsdag 23 december 2014
Geen stress met Kerst en Turks koken in 2015.
Eerste Kerstdag vieren we jaarlijks Kerst met de familie. Tweede Kerstdag vieren we het met vrienden. Bij wie het gevierd wordt rouleert zowel Eerste als Tweede Kerstdag.
We vinden het heel leuk om bij een ander op visite te gaan, maar Kerst bij ons thuis is ook heel leuk. Dit jaar komt het toevallig zo uit dat beide Kerstdagen bij ons gevierd worden. Dat heeft een voordeel, we hoeven er zelf niet op uit te trekken. Maar je moet dan dus wel wat verzinnen met voorschotelen enzo.
Eerste Kerstdag komt mijn familie brunchen. Heel gezellig en eigenlijk ook helemaal niet ingewikkeld. Gewoon soep vooraf en dan broodjes met allerlei lekkere belegjes enzo. Dat kan niet mis gaan, tenzij alle broodjes in de oven verbranden. Maar heej, dan hebben we de soep en het verse beleg nog ;-0. En lekkere zelfgemaakte salades, yum.
Tweede Kerstdag hebben we wel een Kerstdiner. We hadden aanvankelijk bedacht om te gaan gourmetten of bakplaten, maar hoe dichter de Kerst in zicht kwam hoe meer onze voorkeur uitging naar een gewoon diner. Ik denk dat het ook komt omdat we steeds minder vleeseters zijn geworden. Je kunt ook vegetarisch of met vis gourmetten, ik weet het. Maar op de een of andere manier dachten we eerder aan een gewoon diner. En dat wordt het dus. Soep vooraf, een mooi hoofdgerecht en een klein toetje na. Prima toch? En eigenlijk ook niet heel druk, als je het maar voor jezelf eenvoudig houdt.
In de week voor de Kerstvakantie was er op school ook al een feestweek. Ze vierden Kerst, maar ook dat de school 10 jaar bestond. De kinderen hadden toen in een van de workshops Turkse pizza gebakken en dat was in de smaak gevallen. Op de Kerstmarkt waar je de knutsels van je kinderen kon kopen voor het goede doel, kon je ook Turkse tapas/mezzes kopen. En thuis hebben we daar toen ook enorm van gesmuld. Het leek wel een beetje op een enkel recept van Vreni de Jong, van het kookboek "gezond en lekker eten".Afgelopen weekend nog eens op internet gezocht en toch maar eens gekeken bij de Turkse winkel, heet dat ook toko? Op de een of andere manier vind ik Toko meer passend voor een Aziatische winkel. Dat was nog best een klus, want veel dingen lijken op elkaar, maar zijn toch echt anders. De Turkse mevrouw van de winkel met peroxide haar zag me kijken en hielp heel goed en vriendelijk. Het smaakte goed en naar meer! Heel eenvoudige gerechten, niet te dure ingrediënten en veel smaak. Onze keuken ruikt helemaal naar de nieuwe maaksels.
Heel inspirerend ...leuke hobby voor het nieuwe jaar!
Iedereen een heel fijn nIeuwjaar gewenst!
We vinden het heel leuk om bij een ander op visite te gaan, maar Kerst bij ons thuis is ook heel leuk. Dit jaar komt het toevallig zo uit dat beide Kerstdagen bij ons gevierd worden. Dat heeft een voordeel, we hoeven er zelf niet op uit te trekken. Maar je moet dan dus wel wat verzinnen met voorschotelen enzo.
Eerste Kerstdag komt mijn familie brunchen. Heel gezellig en eigenlijk ook helemaal niet ingewikkeld. Gewoon soep vooraf en dan broodjes met allerlei lekkere belegjes enzo. Dat kan niet mis gaan, tenzij alle broodjes in de oven verbranden. Maar heej, dan hebben we de soep en het verse beleg nog ;-0. En lekkere zelfgemaakte salades, yum.
Tweede Kerstdag hebben we wel een Kerstdiner. We hadden aanvankelijk bedacht om te gaan gourmetten of bakplaten, maar hoe dichter de Kerst in zicht kwam hoe meer onze voorkeur uitging naar een gewoon diner. Ik denk dat het ook komt omdat we steeds minder vleeseters zijn geworden. Je kunt ook vegetarisch of met vis gourmetten, ik weet het. Maar op de een of andere manier dachten we eerder aan een gewoon diner. En dat wordt het dus. Soep vooraf, een mooi hoofdgerecht en een klein toetje na. Prima toch? En eigenlijk ook niet heel druk, als je het maar voor jezelf eenvoudig houdt.
In de week voor de Kerstvakantie was er op school ook al een feestweek. Ze vierden Kerst, maar ook dat de school 10 jaar bestond. De kinderen hadden toen in een van de workshops Turkse pizza gebakken en dat was in de smaak gevallen. Op de Kerstmarkt waar je de knutsels van je kinderen kon kopen voor het goede doel, kon je ook Turkse tapas/mezzes kopen. En thuis hebben we daar toen ook enorm van gesmuld. Het leek wel een beetje op een enkel recept van Vreni de Jong, van het kookboek "gezond en lekker eten".Afgelopen weekend nog eens op internet gezocht en toch maar eens gekeken bij de Turkse winkel, heet dat ook toko? Op de een of andere manier vind ik Toko meer passend voor een Aziatische winkel. Dat was nog best een klus, want veel dingen lijken op elkaar, maar zijn toch echt anders. De Turkse mevrouw van de winkel met peroxide haar zag me kijken en hielp heel goed en vriendelijk. Het smaakte goed en naar meer! Heel eenvoudige gerechten, niet te dure ingrediënten en veel smaak. Onze keuken ruikt helemaal naar de nieuwe maaksels.
Heel inspirerend ...leuke hobby voor het nieuwe jaar!
Iedereen een heel fijn nIeuwjaar gewenst!
maandag 22 december 2014
Iets met water.... ( aanrader)
Ik heb iets met water. Misschien wel vooral omdat mijn man in de scheepvaart zit :-)
Maar zonder gekheid, water is hier wel een puntje van aandacht.
In de zomer drink ik namelijk gemakkelijk voldoende water. Maar in de winter dènk ik vooral dat ik voldoende water drink, maar als ik eerlijk ben, drink ik dan alleen 's ochtends vroeg en bij de maaltijden water. Voor de rest drink ik voornamelijk koffie, diksap en thee. En tot nog toe kwam ik meestal niet echt aan de hoeveelheid vocht die ik zou willen drinken.
Het is alweer even geleden dat ik een doos met leuke cadeautjes van cadeau-cadeau.nl thuisbezorgd kreeg en ik gebruik nu elk ding wat erin zat. Waaronder de tapi drinkfontein.
Het is een soort blauwe dop die je om het uiteinde van je kraan klemt. Je kunt de kraan nu nog steeds normaal gebruiken, maar als je wat wilt drinken knijp je in het uiteinde en heb je een drinkfontein via het andere gat dat omhoog gericht staat. Het werkt echt! Je hoeft nu geen glas te pakken ( scheelt weer afwas) en zo neem je gauw een slok direct uit de kraan zonder raar onder de kraan te hangen. Zodra ik de blauwe dop zie, neem ik ook echt meteen een slok. Een soort reminder is het ding ook nog dus! En de kinderen vinden het ook geinig, want ze kunnen het ook zelf, zo'n fontein knijpen en drinken. Ook handig als je gaat tandenpoetsen. De drinkfontein past op elke kraan mits deze als uiteinde een recht ( mag gebogen )stuk heeft van 6 cm. En dat zijn nogal wat kranen. Ik vind het een superleuk klein cadeautje ( voor 3,95 euro) en ik snap dat het ding verschillende prijzen heeft gewonnen. Wat mij betreft dus een aanrader!
Maar zonder gekheid, water is hier wel een puntje van aandacht.
In de zomer drink ik namelijk gemakkelijk voldoende water. Maar in de winter dènk ik vooral dat ik voldoende water drink, maar als ik eerlijk ben, drink ik dan alleen 's ochtends vroeg en bij de maaltijden water. Voor de rest drink ik voornamelijk koffie, diksap en thee. En tot nog toe kwam ik meestal niet echt aan de hoeveelheid vocht die ik zou willen drinken.
Het is alweer even geleden dat ik een doos met leuke cadeautjes van cadeau-cadeau.nl thuisbezorgd kreeg en ik gebruik nu elk ding wat erin zat. Waaronder de tapi drinkfontein.
Het is een soort blauwe dop die je om het uiteinde van je kraan klemt. Je kunt de kraan nu nog steeds normaal gebruiken, maar als je wat wilt drinken knijp je in het uiteinde en heb je een drinkfontein via het andere gat dat omhoog gericht staat. Het werkt echt! Je hoeft nu geen glas te pakken ( scheelt weer afwas) en zo neem je gauw een slok direct uit de kraan zonder raar onder de kraan te hangen. Zodra ik de blauwe dop zie, neem ik ook echt meteen een slok. Een soort reminder is het ding ook nog dus! En de kinderen vinden het ook geinig, want ze kunnen het ook zelf, zo'n fontein knijpen en drinken. Ook handig als je gaat tandenpoetsen. De drinkfontein past op elke kraan mits deze als uiteinde een recht ( mag gebogen )stuk heeft van 6 cm. En dat zijn nogal wat kranen. Ik vind het een superleuk klein cadeautje ( voor 3,95 euro) en ik snap dat het ding verschillende prijzen heeft gewonnen. Wat mij betreft dus een aanrader!
zaterdag 20 december 2014
Overstappen en nieuwe tv
Voor onze zorgverzekering zijn we intern overgestapt, dat wil zeggen: we zaten bij Energiek ( onderdeel Sallandverzekeringen) en via independer is het opgezegd en zijn we weer aangemeld. Ik kreeg namelijk 7% korting en via independer 8,5% korting.
Omdat ons energiecontract met Eneco dit jaar afliep en ik het aanbod van Eneco voor de aankomende 3 jaar goed genoeg vond in vergelijking tot andere maatschappijen, heb ik toen ( ik meen in juni) weer getekend voor 3 jaar. Het ging snel en simpel. Misschien iets te snel en iets te simpel denk ik nu achteraf.
Afgelopen week stonden manlief en ik in de mediamarkt om ons te oriënteren wat televisies betreft. Onze 10 jaar oude Philips liet ons steeds vaker in de steek en hoewel we niet veel tv kijken is het wel fijn als je een documentaire af kunt kijken zonder lange zwarte of ruizige periodes met en zonder geluid. Om maar te zwijgen over de kinderen die boos worden omdat "kerst met Linus" niet zichtbaar is. We moesten ons wel echt even ergens overheen zetten. Manlief en ik vinden winkels als de Mediamarkt werkelijk een verschrikking. Maar om een beetje gevoel te krijgen bij wat er nu te koop is, wilden we wel weer eens een voet binnen zo'n een-en-al-prikkel-en geluid-winkel wagen. We hadden al wel op internet gekeken, maar konden geen voorstelling maken van alle opties en formaten. Ook niet met een meetlint erbij. En wat is het verschil in megahertz ( 400 of 600 zie je dat verschil?) en hoe smart is zo'n smart-tv enzo. En voegt ambilight zoveel toe?
Eenmaal in de winkel werden we zoals verwacht overweldigd door alle prikkels. Overal flitst, knippert er wat en maakt er iets geluid. De afdeling met tv's was ook niet te missen. Ze waren groot, groter, grootst die tv's. Omdat ik niet zo'n grote tv wilde en wel een super zuinige en manlief geen zilverkleurige omlijsting wilde, werd de keuze in het grote aantal tv's gelukkig al wat beperkt. We lieten ons uitgebreid informeren en het formaat waar we eigenlijk wel voor vielen was een van de meest verkochte modellen...voor op de kleine slaapkamer, aldus de verkoper. Daar moesten we natuurlijk wel om lachen, want ik moet er niet aan denken dat er een op de slaapkamer zou komen te staan.
Uiteraard wilden we er nog een paar nachtjes over slapen. De verkoper leek er begrip voor te hebben, maar attendeerde ons nog wel even op de aanwezigheid van een stand van Essent. Wie over ging stappen naar Essent kreeg twee cadeaukaarten van 112,5 euro, dus 225 euro in totaal. En alles zou geregeld worden. Ook de boete zou overgenomen worden. Het was eigenlijk te goed, het kon niet waar zijn. Dus we checkten bij de stand de tarieven van Essent met onze huidige tarieven ( lang leve de telefoon waarmee je je e-mails met het verbruiksoverzicht kunt lezen) en het scheelde inderdaad ietsje pietsje, maar dus ook die 225 euro. Ik heb wel vier keer gevraagd of we verder geen boete enzo zouden hoeven te betalen en of ik echt, echt, echt niets hoefde te regelen verder. We besloten er uiteindelijk voor te gaan. De cadeaukaarten zijn drie jaar geldig, dus ook al werd het geen tv, dan zou het aan iets anders dat aan vervanging toe is besteed kunnen worden.
Inmiddels hebben we diverse mails van Essent ontvangen en schijnen we echt te zijn aangemeld. Van Eneco hebben we nog niets gehoord. En ja de elektriciteit en het gas doen het nog gewoon :-).
Op de site van Essent kun je inderdaad lezen dat je cadeaukaarten krijgt van de mediamarkt bij een 3-jarig contract. De cadeaukaarten hebben dan echter "maar" een waarde van 170 euro. Het loont dus om echt zelf naar Mediamarkt te gaan.
En ja de tv is er ook gekomen. Daar kwamen we uiteindelijk toch eigenlijk voor naar de Mediamarkt. We hadden thuis nog goed gecheckt of het type echt wel voldeed aan onze wensen. Want we hopen er toch zeker weer 10 jaar mee te kunnen doen. We hadden alles, alles, alles nagekeken en besloten dat de aanbieding die we hadden gezien, beslist een goede aanbieding was. Al was de omlijsting (de rand en de achterkant) geen zwart zoals manlief eigenlijk wenste. Maar hij was niet groot en wel super zuinig, dusssss...We toogden weer die kant op en schoten de verkoper die ons eerder zo goed geholpen had aan om tot aanschaf over te gaan. Terwijl de verkoper iets ging regelen op de computer, zag manlief dat hetzelfde model wel met een zwarte omlijsting verkrijgbaar was, maar dan wel ook meteen een slag groter was. De verkoper checkte alles nog eens en kwam tot dezelfde conclusie. Het was inderdaad dezelfde, met dezelfde zuinigheid in energie, maar dan zwart en een maatje groter en -heel gek- precies 1 euro duurder. Omdat ik de kleur enzo niet zo belangrijk vind en manlief duidelijk enorm blij werd van zijn vondst, is het die dus geworden.
De kinderen waren thuis helemaal opgewonden. Manlief en ik moesten nog wel even wennen aan de scherpte van het beeld. Het is best shocking om sommige mensen zo scherp en duidelijk op tv te zien :-). De volgende ochtend waren de kinderen op tijd wakker om naar beneden te gaan om te kijken of de tv er nog wel was. Vooral onze kleine meid was bang dat hij weg zou zijn. Manlief en ik hebben er enorm om gelachen.
Nu is het dus afwachten wanneer we bericht krijgen van Eneco en of er niet toch een addertje onder het gras zit....
Omdat ons energiecontract met Eneco dit jaar afliep en ik het aanbod van Eneco voor de aankomende 3 jaar goed genoeg vond in vergelijking tot andere maatschappijen, heb ik toen ( ik meen in juni) weer getekend voor 3 jaar. Het ging snel en simpel. Misschien iets te snel en iets te simpel denk ik nu achteraf.
Afgelopen week stonden manlief en ik in de mediamarkt om ons te oriënteren wat televisies betreft. Onze 10 jaar oude Philips liet ons steeds vaker in de steek en hoewel we niet veel tv kijken is het wel fijn als je een documentaire af kunt kijken zonder lange zwarte of ruizige periodes met en zonder geluid. Om maar te zwijgen over de kinderen die boos worden omdat "kerst met Linus" niet zichtbaar is. We moesten ons wel echt even ergens overheen zetten. Manlief en ik vinden winkels als de Mediamarkt werkelijk een verschrikking. Maar om een beetje gevoel te krijgen bij wat er nu te koop is, wilden we wel weer eens een voet binnen zo'n een-en-al-prikkel-en geluid-winkel wagen. We hadden al wel op internet gekeken, maar konden geen voorstelling maken van alle opties en formaten. Ook niet met een meetlint erbij. En wat is het verschil in megahertz ( 400 of 600 zie je dat verschil?) en hoe smart is zo'n smart-tv enzo. En voegt ambilight zoveel toe?
Eenmaal in de winkel werden we zoals verwacht overweldigd door alle prikkels. Overal flitst, knippert er wat en maakt er iets geluid. De afdeling met tv's was ook niet te missen. Ze waren groot, groter, grootst die tv's. Omdat ik niet zo'n grote tv wilde en wel een super zuinige en manlief geen zilverkleurige omlijsting wilde, werd de keuze in het grote aantal tv's gelukkig al wat beperkt. We lieten ons uitgebreid informeren en het formaat waar we eigenlijk wel voor vielen was een van de meest verkochte modellen...voor op de kleine slaapkamer, aldus de verkoper. Daar moesten we natuurlijk wel om lachen, want ik moet er niet aan denken dat er een op de slaapkamer zou komen te staan.
Uiteraard wilden we er nog een paar nachtjes over slapen. De verkoper leek er begrip voor te hebben, maar attendeerde ons nog wel even op de aanwezigheid van een stand van Essent. Wie over ging stappen naar Essent kreeg twee cadeaukaarten van 112,5 euro, dus 225 euro in totaal. En alles zou geregeld worden. Ook de boete zou overgenomen worden. Het was eigenlijk te goed, het kon niet waar zijn. Dus we checkten bij de stand de tarieven van Essent met onze huidige tarieven ( lang leve de telefoon waarmee je je e-mails met het verbruiksoverzicht kunt lezen) en het scheelde inderdaad ietsje pietsje, maar dus ook die 225 euro. Ik heb wel vier keer gevraagd of we verder geen boete enzo zouden hoeven te betalen en of ik echt, echt, echt niets hoefde te regelen verder. We besloten er uiteindelijk voor te gaan. De cadeaukaarten zijn drie jaar geldig, dus ook al werd het geen tv, dan zou het aan iets anders dat aan vervanging toe is besteed kunnen worden.
Inmiddels hebben we diverse mails van Essent ontvangen en schijnen we echt te zijn aangemeld. Van Eneco hebben we nog niets gehoord. En ja de elektriciteit en het gas doen het nog gewoon :-).
Op de site van Essent kun je inderdaad lezen dat je cadeaukaarten krijgt van de mediamarkt bij een 3-jarig contract. De cadeaukaarten hebben dan echter "maar" een waarde van 170 euro. Het loont dus om echt zelf naar Mediamarkt te gaan.
En ja de tv is er ook gekomen. Daar kwamen we uiteindelijk toch eigenlijk voor naar de Mediamarkt. We hadden thuis nog goed gecheckt of het type echt wel voldeed aan onze wensen. Want we hopen er toch zeker weer 10 jaar mee te kunnen doen. We hadden alles, alles, alles nagekeken en besloten dat de aanbieding die we hadden gezien, beslist een goede aanbieding was. Al was de omlijsting (de rand en de achterkant) geen zwart zoals manlief eigenlijk wenste. Maar hij was niet groot en wel super zuinig, dusssss...We toogden weer die kant op en schoten de verkoper die ons eerder zo goed geholpen had aan om tot aanschaf over te gaan. Terwijl de verkoper iets ging regelen op de computer, zag manlief dat hetzelfde model wel met een zwarte omlijsting verkrijgbaar was, maar dan wel ook meteen een slag groter was. De verkoper checkte alles nog eens en kwam tot dezelfde conclusie. Het was inderdaad dezelfde, met dezelfde zuinigheid in energie, maar dan zwart en een maatje groter en -heel gek- precies 1 euro duurder. Omdat ik de kleur enzo niet zo belangrijk vind en manlief duidelijk enorm blij werd van zijn vondst, is het die dus geworden.
De kinderen waren thuis helemaal opgewonden. Manlief en ik moesten nog wel even wennen aan de scherpte van het beeld. Het is best shocking om sommige mensen zo scherp en duidelijk op tv te zien :-). De volgende ochtend waren de kinderen op tijd wakker om naar beneden te gaan om te kijken of de tv er nog wel was. Vooral onze kleine meid was bang dat hij weg zou zijn. Manlief en ik hebben er enorm om gelachen.
Nu is het dus afwachten wanneer we bericht krijgen van Eneco en of er niet toch een addertje onder het gras zit....
zondag 7 december 2014
Sinterklaasavond, "The day after" en kerstboodschappen
Sinterklaas blijft een leuke traditie. Vrijdag kwam eerst Sint op school en 's avonds was het pakjesavond. Dan komen nu al enkele jaren ook vrienden bij ons, zodat Sinterklaas dan minder adresjes heeft om pakjes af te leveren. Hij hoeft immers daar niet meer naar toe en kan het bij ons afleveren. Vooral omdat manlief niet altijd thuis kan zijn met de feestdagen ( dit keer dus ook) is het extra leuk als de vrienden komen, zij kunnen dan de kinderen ook een beetje afleiden rond het tijdstip dat de cadeautjes afgeleverd zouden kunnen worden.
Na het eten werd er dan ook op de deur gebonsd ( net toen één van de vrienden naar de wc was) en ook dit jaar stonden de jutezakken met allerlei cadeautjes voor de voordeur. En dan volgt de avond waarbij iemand een pakje mag pakken dat niet voor hem/haar bedoeld is. De ander leest dan eventueel een klein gedicht dat erbij zit en maakt dan het pakje open. Hierna pakt diegene dan weer een pakje voor iemand anders enzovoorts. Dat houdt het spannend en georganiseerd tegelijk.
Halverwege de avond kreeg zoonlief buikpijn en moest hij vervroegd naar bed, het was de spanning van de dag die tot uiting kwam. Dochterlief bleef wel tot het laatste cadeautje uit de zakken was gekomen en ging naar bed met haar nieuwe knuffeldier. Ik dronk nog wat thee met de vrienden en we kletsten wat na. Toen ze weg gingen, dook ik vrij snel het bed in, want de kinderen zouden de volgende ochtend ongetwijfeld vroeg uit bed komen.
De volgende dag kwamen ze inderdaad bijtijds uit bed. Omdat alle zwemlessen verplaatst waren en we vanaf nu de weekenden vrijer hebben ingepland, voelde het bijna als spijbelen! De kinderen speelden de hele dag met al het nieuw verkregen speelgoed en onze pup genoot van alle drukte en beweeglijkheid! Heel relaxed een beetje dingen in elkaar zetten en zo.
Ondertussen zijn we trouwens ook al met Kerst bezig. Nee, de kerstboom komt altijd pas een week na Sinterklaas in de woonkamer/ van zolder. Maar voor Kerst hebben we al wel wat boodschappen gedaan.
We zijn lang niet altijd met de Kerstdagen thuis, dus hoeft er dan niet zoveel ingeslagen te worden. Maar dit jaar hebben we op beide Kerstdagen ons huis vol visite en dan neem ik de weken ervoor al steeds iets van de boodschappenlijst voor Kerst mee. Er zijn eind november/ begin december altijd hele leuke aanbiedingen. Met name frisdrank en andere zaken die we zelf nauwelijks gebruiken kunnen we zo al bijtijds en voordelig in huis hebben. Wel moet ik dan vooraf een goed doordacht lijstje hebben gemaakt van wat we nodig hebben, anders neem ik veel teveel of nèt te weinig mee. En ik moet niet vergeten af te strepen van wat we al gehaald hebben. Op die manier hoef je niet op het laatste moment nog heel veel te halen.
Nog even een week rust en dan op naar de Kerst!
Na het eten werd er dan ook op de deur gebonsd ( net toen één van de vrienden naar de wc was) en ook dit jaar stonden de jutezakken met allerlei cadeautjes voor de voordeur. En dan volgt de avond waarbij iemand een pakje mag pakken dat niet voor hem/haar bedoeld is. De ander leest dan eventueel een klein gedicht dat erbij zit en maakt dan het pakje open. Hierna pakt diegene dan weer een pakje voor iemand anders enzovoorts. Dat houdt het spannend en georganiseerd tegelijk.
Halverwege de avond kreeg zoonlief buikpijn en moest hij vervroegd naar bed, het was de spanning van de dag die tot uiting kwam. Dochterlief bleef wel tot het laatste cadeautje uit de zakken was gekomen en ging naar bed met haar nieuwe knuffeldier. Ik dronk nog wat thee met de vrienden en we kletsten wat na. Toen ze weg gingen, dook ik vrij snel het bed in, want de kinderen zouden de volgende ochtend ongetwijfeld vroeg uit bed komen.
De volgende dag kwamen ze inderdaad bijtijds uit bed. Omdat alle zwemlessen verplaatst waren en we vanaf nu de weekenden vrijer hebben ingepland, voelde het bijna als spijbelen! De kinderen speelden de hele dag met al het nieuw verkregen speelgoed en onze pup genoot van alle drukte en beweeglijkheid! Heel relaxed een beetje dingen in elkaar zetten en zo.
Ondertussen zijn we trouwens ook al met Kerst bezig. Nee, de kerstboom komt altijd pas een week na Sinterklaas in de woonkamer/ van zolder. Maar voor Kerst hebben we al wel wat boodschappen gedaan.
We zijn lang niet altijd met de Kerstdagen thuis, dus hoeft er dan niet zoveel ingeslagen te worden. Maar dit jaar hebben we op beide Kerstdagen ons huis vol visite en dan neem ik de weken ervoor al steeds iets van de boodschappenlijst voor Kerst mee. Er zijn eind november/ begin december altijd hele leuke aanbiedingen. Met name frisdrank en andere zaken die we zelf nauwelijks gebruiken kunnen we zo al bijtijds en voordelig in huis hebben. Wel moet ik dan vooraf een goed doordacht lijstje hebben gemaakt van wat we nodig hebben, anders neem ik veel teveel of nèt te weinig mee. En ik moet niet vergeten af te strepen van wat we al gehaald hebben. Op die manier hoef je niet op het laatste moment nog heel veel te halen.
Nog even een week rust en dan op naar de Kerst!
woensdag 3 december 2014
Tandartsbezoek met de kinderen en blaastest
Vorige week belde ik de tandarts om een afspraak te maken voor beide kinderen. Zoonlief is aan het wisselen en hij maakt zich zorgen over hoe alles straks weer op z'n plek komt. Aanvankelijk zeiden we dat hij zich geen zorgen hoefde te maken, maar naarmate de terugkerende tanden schever gingen zitten, leek het ons ook een goed idee om er even naar te laten kijken.
Dochterlief klaagt zo nu en dan ook ineens over pijnlijke tanden, maar we zagen niets aan haar parelwitte tanden en er waren nog geen tekenen van wisselingen. Maar ja, als ze er herhaaldelijk over klaagt en je maakt toch een afspraak voor zoonlief, dan ook maar meteen voor dochterlief. Twee vliegen in één klap!
Er was wel plek, maar alleen onder schooltijd en anders werd het pas februari.
Tsja, dat duurt nog wel heel lang! En zo geschiede het in die dagen dat ( ja, de Kerst komt er ook weer aan) zoonlief en dochterlief bij uitzondering onder schooltijd naar de tandarts gingen. Gelukkig ging de school akkoord en waren de juffen op de hoogte.
De dag ervoor en op de dag zelf had ik ze bij het wegbrengen nog herinnerd aan de afspraak bij de tandarts. Toen ik rond half elf de school binnenkwam haalde ik eerst dochterlief op, die meestal wat moeite heeft met opschieten op momenten dat je eigenlijk best wel haast hebt. Die gaf ik alvast haar jas en sprak met haar af dat ze die aan zou doen en zou blijven staan tot ik haar kwam halen. Daarna ging ik naar boven om zoonlief op te halen die me waterig verbaasd aankeek vanwege mijn komst. Toen ik zei dat we naar de tandarts gingen, ging er een klein lampje branden. Op de gang griste hij z'n jas van de kapstok en al verder lopend deed hij hem aan. Hij bleef maar worstelen met z'n jas tot we bij zijn zus aankwamen die haar jas aan had, maar duidelijk nog even naar de wc moest. Dus jas weer uit, naar de wc, jas weer aan. Ondertussen prutste zoonlief nog steeds met zijn jas, maar ik mocht niet helpen. En eigenlijk moest ik vanwege het koude weer zelf ook naar de wc, maar dat leek me niet verstandig vanwege de tijd.
Omdat we tijd verloren hadden met het plassen en de jas aandoen, besloot ik om de auto niet bij school te laten staan, maar dat kleine eindje ook maar met de auto te doen. Hadden we die tijdswinst weer te pakken. Bij de tandarts aangekomen, hadden de kinderen nog precies tijd om de fruitresten van het pauzemoment op school tussen hun tanden weg te poetsen en konden we welgeteld nog twee minuten in de wachtruimte plaatsnemen. De wc was bezet en ik moest zo nodig! In de wachtruimte zaten voornamelijk oudere mannen te wachten. Zoonlief prutste nog steeds aan zijn jas, die niet aan de kapstok kon worden gehangen omdat het zo'n modern designgeval is waar maar vier jassen aan opgehangen kunnen worden. Ik keek zoonlief aan, keek naar de jas en verschoot van kleur!!! Zoonlief had de verkeerde jas van de kapstok gegrist! Het was ook een blauwe ja, maar met zwarte stukken erop en een tekstje, terwijl zoonlief een blauwe jas heeft met donkerblauwe stukken op de schouders en de armen. Zoonlief keek beteuterd naar de jas die nu -eindelijk- een beetje goed zat, zij het met de rits open. De oudere mannen in de wachtkamer lagen bijna onder de stoelen van het lachen. Zoonlief keek zo mogelijk nog meer beteuterd en wilde terug naar school om de jas om te wisselen voor de goede jas. Op dat moment kwam de assistente binnen om te kijken waarom er gelachen werd, maar ook om ons op te roepen om de kamer binnen te gaan. Er zat niets anders op dan de jas aan te houden, we waren immers vast ook zo weer op school!
De vorige keren hadden de kinderen een vrouwelijke tandarts ( Portugese) gehad en deze keer was het een man ( Belg). Dat was wel even wennen, maar zoonlief ging als eerste op de stoel en de man ging "tanden tellen" zoals een controle tegenwoordig voor kinderen genoemd wordt. Dochterlief hoorde hem praten en zei tegen mij "Mama, die man praat niet Nederlands!", waarop de tandarts lachend opkeek en zei dat hij wèl alles kon verstaan! De tandarts, zoonlief en ik moesten lachen, maar dochterlief klapte dicht. En ja, zij moest na zoonlief nog op die stoel. Dat werd 'm dus niet. We probeerden van alles en uiteindelijk wilde ze wel bij mij op schoot op die stoel. De rugleuning van de stoel ging naar achteren terwijl we op de stoel zaten en ik voelde dochterlief steeds meer op mijn overvolle blaas drukken, ik was nog steeds niet naar de wc geweest! Dochterlief had moeite met het open houden van haar mond en het leek allemaal wel eeuwen te duren. Toen ze klaar waren moest ik snel naar de wc. Maar uiteraard wilde de tandarts nog vertellen hoe het met de gebitten van de kinderen gesteld was. Ik wiebelde en wisselde van het ene been op de andere. En ik moet zeggen, je kunt veel woorden gebruiken voor het goedkeuren van gebitten. Dit is goed, dat is goed, zus is goed, zo is goed enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Alles was dus gewoon oké! Ik wist het stiekem wel, maar toch.... Gelukkig, ik was precies op tijd bij de wc en er zat gelukkig niemand op! Het zou toch wat zijn!
Nadat ik -opgelucht en al- de kinderen weer weggebracht had naar school, kon ik nog net een boodschap doen voordat ik weer als vrijwilligster bij de tussenschoolse opvang aan de slag kon. Het was me het ochtendje wel!
Dochterlief klaagt zo nu en dan ook ineens over pijnlijke tanden, maar we zagen niets aan haar parelwitte tanden en er waren nog geen tekenen van wisselingen. Maar ja, als ze er herhaaldelijk over klaagt en je maakt toch een afspraak voor zoonlief, dan ook maar meteen voor dochterlief. Twee vliegen in één klap!
Er was wel plek, maar alleen onder schooltijd en anders werd het pas februari.
Tsja, dat duurt nog wel heel lang! En zo geschiede het in die dagen dat ( ja, de Kerst komt er ook weer aan) zoonlief en dochterlief bij uitzondering onder schooltijd naar de tandarts gingen. Gelukkig ging de school akkoord en waren de juffen op de hoogte.
De dag ervoor en op de dag zelf had ik ze bij het wegbrengen nog herinnerd aan de afspraak bij de tandarts. Toen ik rond half elf de school binnenkwam haalde ik eerst dochterlief op, die meestal wat moeite heeft met opschieten op momenten dat je eigenlijk best wel haast hebt. Die gaf ik alvast haar jas en sprak met haar af dat ze die aan zou doen en zou blijven staan tot ik haar kwam halen. Daarna ging ik naar boven om zoonlief op te halen die me waterig verbaasd aankeek vanwege mijn komst. Toen ik zei dat we naar de tandarts gingen, ging er een klein lampje branden. Op de gang griste hij z'n jas van de kapstok en al verder lopend deed hij hem aan. Hij bleef maar worstelen met z'n jas tot we bij zijn zus aankwamen die haar jas aan had, maar duidelijk nog even naar de wc moest. Dus jas weer uit, naar de wc, jas weer aan. Ondertussen prutste zoonlief nog steeds met zijn jas, maar ik mocht niet helpen. En eigenlijk moest ik vanwege het koude weer zelf ook naar de wc, maar dat leek me niet verstandig vanwege de tijd.
Omdat we tijd verloren hadden met het plassen en de jas aandoen, besloot ik om de auto niet bij school te laten staan, maar dat kleine eindje ook maar met de auto te doen. Hadden we die tijdswinst weer te pakken. Bij de tandarts aangekomen, hadden de kinderen nog precies tijd om de fruitresten van het pauzemoment op school tussen hun tanden weg te poetsen en konden we welgeteld nog twee minuten in de wachtruimte plaatsnemen. De wc was bezet en ik moest zo nodig! In de wachtruimte zaten voornamelijk oudere mannen te wachten. Zoonlief prutste nog steeds aan zijn jas, die niet aan de kapstok kon worden gehangen omdat het zo'n modern designgeval is waar maar vier jassen aan opgehangen kunnen worden. Ik keek zoonlief aan, keek naar de jas en verschoot van kleur!!! Zoonlief had de verkeerde jas van de kapstok gegrist! Het was ook een blauwe ja, maar met zwarte stukken erop en een tekstje, terwijl zoonlief een blauwe jas heeft met donkerblauwe stukken op de schouders en de armen. Zoonlief keek beteuterd naar de jas die nu -eindelijk- een beetje goed zat, zij het met de rits open. De oudere mannen in de wachtkamer lagen bijna onder de stoelen van het lachen. Zoonlief keek zo mogelijk nog meer beteuterd en wilde terug naar school om de jas om te wisselen voor de goede jas. Op dat moment kwam de assistente binnen om te kijken waarom er gelachen werd, maar ook om ons op te roepen om de kamer binnen te gaan. Er zat niets anders op dan de jas aan te houden, we waren immers vast ook zo weer op school!
De vorige keren hadden de kinderen een vrouwelijke tandarts ( Portugese) gehad en deze keer was het een man ( Belg). Dat was wel even wennen, maar zoonlief ging als eerste op de stoel en de man ging "tanden tellen" zoals een controle tegenwoordig voor kinderen genoemd wordt. Dochterlief hoorde hem praten en zei tegen mij "Mama, die man praat niet Nederlands!", waarop de tandarts lachend opkeek en zei dat hij wèl alles kon verstaan! De tandarts, zoonlief en ik moesten lachen, maar dochterlief klapte dicht. En ja, zij moest na zoonlief nog op die stoel. Dat werd 'm dus niet. We probeerden van alles en uiteindelijk wilde ze wel bij mij op schoot op die stoel. De rugleuning van de stoel ging naar achteren terwijl we op de stoel zaten en ik voelde dochterlief steeds meer op mijn overvolle blaas drukken, ik was nog steeds niet naar de wc geweest! Dochterlief had moeite met het open houden van haar mond en het leek allemaal wel eeuwen te duren. Toen ze klaar waren moest ik snel naar de wc. Maar uiteraard wilde de tandarts nog vertellen hoe het met de gebitten van de kinderen gesteld was. Ik wiebelde en wisselde van het ene been op de andere. En ik moet zeggen, je kunt veel woorden gebruiken voor het goedkeuren van gebitten. Dit is goed, dat is goed, zus is goed, zo is goed enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Alles was dus gewoon oké! Ik wist het stiekem wel, maar toch.... Gelukkig, ik was precies op tijd bij de wc en er zat gelukkig niemand op! Het zou toch wat zijn!
Nadat ik -opgelucht en al- de kinderen weer weggebracht had naar school, kon ik nog net een boodschap doen voordat ik weer als vrijwilligster bij de tussenschoolse opvang aan de slag kon. Het was me het ochtendje wel!
Abonneren op:
Posts (Atom)