Afgelopen donderdag kwam ik met de kinderen en de hond terug van een bezoek aan een vriendin. Het was een mooie dag geweest, ondanks dat we eigenlijk op ziekenbezoek waren geweest. De vriendin in kwestie was van een steiger gevallen, maar maakte het gelukkig goed. Eenmaal thuis besloten we aan de slag te gaan met het avondeten. Tijdens deze eerste week van de vakantie koken de kinderen namelijk zoveel mogelijk zelf. Ja wel met hulp, maar dat spreekt voor zich. Die avond hadden ze trek in van die lekkere zachte wafels. Nou dat kon geregeld worden. Wafelijzer tevoorschijn gehaald, samen met hen beslag gemaakt. Ineens zag ik een plasje op de grond liggen en dacht dat de hond dat had gedaan. De hond in kwestie keek helemaal niet schuldbewust zoals anders als ze een plasje had gedaan, maar ik lette er niet teveel op. Ik stuurde een van de kinderen op pad voor een klein rondje met het hondje. Tijdens het wafels maken zag ik weer een plasje liggen. Ik maakte het weer schoon, maar ik draaide me om en daar lag het weer. O jee, dat is dus niet van de hond.
Ik opende het halletje voor het toilet en daar zag ik het water uit de muur komen. Overal in het huis zijn de leidingen vervangen, maar direct na de watermeter had de leiding de juiste maat en werd als "goed" bestempeld. Dat bleek ineens een illusie te zijn. Ik opende het luik bij de deur en sloot de hoofdkraan af. Toen de kinderen op bed lagen was ik zelf al verder op onderzoek uitgegaan en constateerde dat het stuk dat via de betonnen vloer de muur in ging kennelijk geknapt was.
In de nis waar we per gebruikersgroep hendels hebben om het water af te sluiten staat altijd een bakje onderin. Zo'n voor-het-geval-dat-bakje. En in plaats van dat daar water in was gegaan baadde het bakje in de kast in water van zo'n 3-5 cm diep/hoog. Het water was dus echt van onderuit gekomen. Ai, ai, ai. Daar wordt een mens verdrietig van kan ik je zeggen.
Ondertussen redderden de kinderen en ik ons met het water dat we konden aftappen direct na de hoofdkraan. De kinderen leken het wel een geinig spelletje te vinden dat gedoe met emmertjes. We gingen die ochtend maar even naar de jaarmarkt om er toch even uit te zijn. Ik vind de jaarmarkt helemaal niets, maar voor kinderen is het geweldig. Het zakgeld brandt in hun zakken. En hun enthousiasme heeft wellicht ook te maken met het vooruitzicht op een lekker bolletje ijs :-).
Ik belde de loodgieter en die kwam gelukkig meteen langs. Vanwege/ dankzij het voorwerk dat al was gedaan (muur weghakken), was de klus snel geklaard en kostte het veel minder dan aanvankelijk gevreesd. Bovendien werd volgens mij vergeten dat het weekend was en dat het tarief dus anders kon zijn. Boffen!
Je voelt je echt zo enorm onthand die dagen.
Maar ...wat is die warme douche die je neemt nadat de boel weer gerepareerd is zalig.....
zondag 26 juli 2015
dinsdag 14 juli 2015
Upcycling: project tafel
Een oude eiken salontafel die ook al dienst deed bij mijn ouders toen ik klein was, was functioneel en voor ons op zich prima. Maar toen de makelaar een tijdje geleden bij ons kwam om ons huis te taxeren, meldde hij dat huizen met een modern interieur beter verkopen. Het was waar: we hadden alles in huis aangepakt, behalve onze meubelen.
In een poging om ons interieur wat hipper te maken, heb ik een aantal meubelen weggedaan en weer andere meubelen ben ik aan het opknappen.
Afgelopen week was onze salontafel aan de beurt. De oude voet er afgehaald, behalve het frame. En daaraan nieuwe zelfgezaagde poten bevestigd. Tegenwoordig zie je in woonwinkels veel opgeschuurde tafelbladen met een gekleurd(wit of grijs) onderstel. Maar wilde nu juist af van dat landelijke, daarom strakke doch speelse poten er onder gezet.
Hieronder de foto's:
Helaas geen echte foto meer van "voor", maar nu wel al met de nieuwe poten van vurenhout.
In de tuin werd de tafel uitgebreid geschuurd, nabehandeld met een ontvettend middel en eerst in een grondlaag gespoten. Dat droogde met dat warme weer als een tierelier. Daarna nog twee lagen, telkens met in acht name van de droogtijden.
Daarna heeft de tafel een aantal dagen in de woonkamer verder uitgehard, terwijl we 'm gebruikten.
Om uiteindelijk de laatste twee lagen te krijgen met de eindkleur.
Blij!
En geslaagd! En wel zo dat het naar meer smaakt.....
maandag 13 juli 2015
Thee-tijd
We wonen aan een doorgaande weg van een dorp. De weg wordt opgesierd met grote bomen, eikenbomen en lindes. Hoewel de bomen aan dezelfde weg staan, bloeien de lindebomen niet tegelijkertijd. En dat is misschien maar goed ook, want ( naast de heerlijke geur waar we dan langer van kunnen genieten) geven de bloemen ook heel veel zoetigheid. Dat wordt kennelijk meegevoerd in de lucht en legt een dikke zoete kleverige laag over de auto en op de ruiten.
Afgelopen week regende het eindelijk ( nog steeds veel te weinig), maar was ik met de kinderen op pad. Manlief was juist thuis en toen ik terug kwam lag er een dikke kleverige laag over zijn net gewassen auto heen. Het was echt vettig dik, alsof iemand met een kwast de auto even ingesmeerd had met honing. U begrijpt dat de wasstraten hier in de buurt goede zaken doen.
Het is nu het moment om de bloesems en de eerste ( anders gevormde) blaadjes te plukken. Nu moet je dat niet doen aan een doorgaande weg vanwege de autogassen enz. En om eerlijk te zijn, zijn de bomen hier ook zo hoog gesnoeid, dat ik er met een ladder nog niet bij zou kunnen ( lindes kunnen 30 meter worden). Maar in het grenspark waar we graag wandelen staan midden in het bos fantastische ( niet gesnoeide) lindebomen. Zomaar tref je er ergens een aan. Hoewel de lindes in de straat dus al een tijdje in bloei zijn, waren deze bomen duidelijk later in het proces. Maar gisteren liepen we er weer en jawel de zoete geur kwam ons tegemoet! De bomen die we tegenkwamen, waren werkelijk overladen en we konden nu nog makkelijker bij de bloesems komen omdat de takken zo doorhingen.
Afgelopen winter kreeg ik van de juf van dochterlief een zakje met gedroogde lindebloesem mee. Ik moest dat in een pan met water doen en daar één kaneelstokje en drie kruidnagels aan toe voegen. Eventueel verder zoeten ( lindebloesems zijn ook al zoet) met echte zuivere bijenhoning. En gedurende de dag ( de dagen) drinken ( en opkoken). En telkens water toevoegen ( en eventueel honing). De juf vertelde me dat Turkse mensen daar speciaal een soort kookplaatje of andere pan/theepot voor hebben, voor dat steeds weer koken en lengen van de thee/kruidendrank.
Ik moet zeggen dat het in winter echt een oppeppende drank geeft. Vandaar dat ik dit jaar zelf de bloesems pluk en droog. Over alle toegekende goede eigenschappen van lindebloesemthee zal ik hier niet schrijven, daar wordt al zoveel over geschreven op internet. Vooral op Franse sites, de Franzen zijn er ook echt gek op. In de zomervakanties die we in Frankrijk doorgebracht hebben zagen we ook heel vaak mensen die met ladders op de dorpsweg stonden om de bloesems van de boom te halen. Echte high-tea haha!
Ik ben vergeten een foto te maken van de bomen, maar ik heb er wel een van de (bescheiden!) oogst. De hele keuken en de woonkamer ruiken ernaar!
Afgelopen week regende het eindelijk ( nog steeds veel te weinig), maar was ik met de kinderen op pad. Manlief was juist thuis en toen ik terug kwam lag er een dikke kleverige laag over zijn net gewassen auto heen. Het was echt vettig dik, alsof iemand met een kwast de auto even ingesmeerd had met honing. U begrijpt dat de wasstraten hier in de buurt goede zaken doen.
Het is nu het moment om de bloesems en de eerste ( anders gevormde) blaadjes te plukken. Nu moet je dat niet doen aan een doorgaande weg vanwege de autogassen enz. En om eerlijk te zijn, zijn de bomen hier ook zo hoog gesnoeid, dat ik er met een ladder nog niet bij zou kunnen ( lindes kunnen 30 meter worden). Maar in het grenspark waar we graag wandelen staan midden in het bos fantastische ( niet gesnoeide) lindebomen. Zomaar tref je er ergens een aan. Hoewel de lindes in de straat dus al een tijdje in bloei zijn, waren deze bomen duidelijk later in het proces. Maar gisteren liepen we er weer en jawel de zoete geur kwam ons tegemoet! De bomen die we tegenkwamen, waren werkelijk overladen en we konden nu nog makkelijker bij de bloesems komen omdat de takken zo doorhingen.
Afgelopen winter kreeg ik van de juf van dochterlief een zakje met gedroogde lindebloesem mee. Ik moest dat in een pan met water doen en daar één kaneelstokje en drie kruidnagels aan toe voegen. Eventueel verder zoeten ( lindebloesems zijn ook al zoet) met echte zuivere bijenhoning. En gedurende de dag ( de dagen) drinken ( en opkoken). En telkens water toevoegen ( en eventueel honing). De juf vertelde me dat Turkse mensen daar speciaal een soort kookplaatje of andere pan/theepot voor hebben, voor dat steeds weer koken en lengen van de thee/kruidendrank.
Ik moet zeggen dat het in winter echt een oppeppende drank geeft. Vandaar dat ik dit jaar zelf de bloesems pluk en droog. Over alle toegekende goede eigenschappen van lindebloesemthee zal ik hier niet schrijven, daar wordt al zoveel over geschreven op internet. Vooral op Franse sites, de Franzen zijn er ook echt gek op. In de zomervakanties die we in Frankrijk doorgebracht hebben zagen we ook heel vaak mensen die met ladders op de dorpsweg stonden om de bloesems van de boom te halen. Echte high-tea haha!
Ik ben vergeten een foto te maken van de bomen, maar ik heb er wel een van de (bescheiden!) oogst. De hele keuken en de woonkamer ruiken ernaar!
zondag 5 juli 2015
Zomer
Zoonlief en dochterlief kijken elk jaar uit naar de zomer. Naar de opblaasbadjes, naar de leuke zomeruitjes, naar op je blote voeten lopen. Naar barbecuen, stokjesvlees ( saté) en maïskolven.
Maar terwijl heel Nederland toch wel een keer een onweersbui heeft gehad, zijn wij hier steeds de dans ontsprongen. En dat klinkt leuk, maar de tuin is droog. Kurkdroog. Ondanks alle inspanningen van de afgelopen jaren om de structuur van de grond zo te veranderen dat deze voller is en dus meer vasthoudt.
En hoewel het terras af is, de schaduwdoeken erover gespannen zijn en we veel genieten van het buiten zijn, mag er nu echt wel een buitje vallen. Volgens Buienradar krijgen we ook vandaag wéér geen regen. En het gras, ja....dat is ondanks het watergeven en de zwembadjes die erop worden leeggegooid meer dood dan levend.
Gisteren reed ik langs het bord "Groene stad 2014" bij Bergen op zoom. Eromheen was het gras goudgeel. De blaadjes aan de bomen keken verschrompeld toe.
Beide kinderen vinden nu de warmte ook niet echt meer zo leuk als in het begin. Ze moeten nog twee weken naar school en het is een hoop gezucht en gesteun. Geklaag dat nu weer de gymles niet doorging vanwege de warmte etc.etc. etc.
Nu begint de lucht toch een beetje te betrekken ......zou 't?
Maar terwijl heel Nederland toch wel een keer een onweersbui heeft gehad, zijn wij hier steeds de dans ontsprongen. En dat klinkt leuk, maar de tuin is droog. Kurkdroog. Ondanks alle inspanningen van de afgelopen jaren om de structuur van de grond zo te veranderen dat deze voller is en dus meer vasthoudt.
En hoewel het terras af is, de schaduwdoeken erover gespannen zijn en we veel genieten van het buiten zijn, mag er nu echt wel een buitje vallen. Volgens Buienradar krijgen we ook vandaag wéér geen regen. En het gras, ja....dat is ondanks het watergeven en de zwembadjes die erop worden leeggegooid meer dood dan levend.
Gisteren reed ik langs het bord "Groene stad 2014" bij Bergen op zoom. Eromheen was het gras goudgeel. De blaadjes aan de bomen keken verschrompeld toe.
Beide kinderen vinden nu de warmte ook niet echt meer zo leuk als in het begin. Ze moeten nog twee weken naar school en het is een hoop gezucht en gesteun. Geklaag dat nu weer de gymles niet doorging vanwege de warmte etc.etc. etc.
Nu begint de lucht toch een beetje te betrekken ......zou 't?
donderdag 25 juni 2015
Zelf (vietnamese) loempia's maken
Ja, lekker loempia's! Zoals beloofd het recept dat heel simpel is.
Benodigdheden:
1 pakje loempiavellen/filodeeg ( in de vriezer van de supermarkt) 40 vellen, (ongeveer 2,50 euro)
500 gram wortelen (0,75 euro)
1 prei (0,40 euro)
1 halve spitskool 0,80 euro)
250 gram kippenvlees ( van 500 gram drumsticks) ( prijs afhankelijk ban kwaliteit, bio 5 euro)
200-300 gram glasnoedels/ mihoen (0,75 euro)
1 bouillonblokje, knofloop, peper en zout (0,30)
olie om de kip te bakken
Frituurpan met olie/frituurvet
Omdat het pak met loempiavellen in zijn geheel ontdooid moet worden en de vellen daarna niet opnieuw ingevroren kunnen worden ( want dan vallen ze bij gebruik uitelkaar), maak je dus in één keer 40 loempia's. De loempia's kun je wel gewoon invriezen voor later.
Stap 1: Ontdooi de loempiavellen in de verpakking
stap 2: Schraap/schil de wortelen en rasp deze fijn. Snijd de prei en de halve kool ook super fijn. Snijd het kippenvlees ook in hele piepkleine stukjes.
stap 3: Doe een beetje olie in een grote pan en het kippenvlees goed door. Als het toch te groot is kan je het nog een beetje fijner snijden.
Stap 4: voeg de fijngesneden groenten, de knoflook, de peper en zout en het bouillonblokje toe en bak het geheel door.
Stap 5: kook de noedels volgens de verpakking en maak ze fijn. Roer deze door het groente-kip-mengsel en klaar is de vulling.
Stap 6: Nu rol je de loempia's op. Pak een vel van de stapel en dek de rest goed af. Leg het voor je op je op tafel of op het aanrecht met een punt naar je toe. Schep een beetje van het mihoenmengsel op het vel en verdeel het in een rolletje. Vouw de onderste hoek erover heen en rol op tot halverwege.
Benodigdheden:
1 pakje loempiavellen/filodeeg ( in de vriezer van de supermarkt) 40 vellen, (ongeveer 2,50 euro)
500 gram wortelen (0,75 euro)
1 prei (0,40 euro)
1 halve spitskool 0,80 euro)
250 gram kippenvlees ( van 500 gram drumsticks) ( prijs afhankelijk ban kwaliteit, bio 5 euro)
200-300 gram glasnoedels/ mihoen (0,75 euro)
1 bouillonblokje, knofloop, peper en zout (0,30)
olie om de kip te bakken
Frituurpan met olie/frituurvet
Omdat het pak met loempiavellen in zijn geheel ontdooid moet worden en de vellen daarna niet opnieuw ingevroren kunnen worden ( want dan vallen ze bij gebruik uitelkaar), maak je dus in één keer 40 loempia's. De loempia's kun je wel gewoon invriezen voor later.
Stap 1: Ontdooi de loempiavellen in de verpakking
stap 2: Schraap/schil de wortelen en rasp deze fijn. Snijd de prei en de halve kool ook super fijn. Snijd het kippenvlees ook in hele piepkleine stukjes.
stap 3: Doe een beetje olie in een grote pan en het kippenvlees goed door. Als het toch te groot is kan je het nog een beetje fijner snijden.
Stap 4: voeg de fijngesneden groenten, de knoflook, de peper en zout en het bouillonblokje toe en bak het geheel door.
Stap 5: kook de noedels volgens de verpakking en maak ze fijn. Roer deze door het groente-kip-mengsel en klaar is de vulling.
Stap 6: Nu rol je de loempia's op. Pak een vel van de stapel en dek de rest goed af. Leg het voor je op je op tafel of op het aanrecht met een punt naar je toe. Schep een beetje van het mihoenmengsel op het vel en verdeel het in een rolletje. Vouw de onderste hoek erover heen en rol op tot halverwege.
Vouw dan de linker en de rechter hoek naar binnen en rol nog een klein stukje verder op. Smeer de bovenste hoek licht in met olie.
Rol de loempia's dan door zodat ze dicht zijn. Frituurolie eerst op 180 graden verwarmen en dan bak je de loempia's er goudbruin in. Tussendoor wel even omdraaien.
Lekker smullen! En de rest ( ongebakken!) in de vriezer doen.
zondag 21 juni 2015
Vaderdag...lekker op zaterdag!
Ik weet het, Vaderdag is commerciële blablabla.Maar in hoe verre het dat ook echt zo is, dat bepaal je natuurlijk helemaal zelf. Bij ons is het een gezinsdag, een dag waarop we samen leuke dingen doen. En de kinderen en ik snode plannen maken om er een leuke Vaderdag van te maken onder het motto "speciaal voor papa".
Afgelopen week kwamen de kinderen trots van school thuis met hun zelfgemaakte cadeaus. Die werden giechelend verstopt, want dat verstoppen is natuurlijk wel spannend. Dat manlief de hele week niet thuis was ( zat in Aberdeen) en pas vrijdagavond heel laat thuis zou komen, deed daar geen afbreuk aan.
Ook kochten we net als andere jaren samen iets kleins voor papa, meestal is dat ook iets praktisch. De slippers die we daarom aan het begin van de week voor hem kochten ( zijn oude waren stuk gegaan) werden thuis nog even zo ingepakt dat hij echt nooit zou raden wat hij kreeg en dit geheel werd ook verstopt.
Omdat manlief alleen op zaterdag thuis was ( zondagochtend moest hij alweer op het vliegtuig), vierden we Vaderdag op zaterdag. Je bepaalt immers zelf hoe, wat en wanneer iets gevierd wordt. Zaterdagochtend was er daarom al vroeg beweging in ons huisje. De hond werd uitgelaten, de kinderen toverden de zorgvuldig verstopte cadeautjes weer tevoorschijn en papa werd op bed verblijd met koffie en de cadeautjes.
Op die dag doen we ook altijd wat leuks (dat in principe geen of weinig geld kost) en daarom hadden we vooraf gebrainstormd over wat we zouden gaan doen. Hoort allemaal bij de voorpret. Soms is het gewoon een wandeling in een gebied waar we normaal niet komen met een picknick. Maar dit jaar werd het anders.
Met tussenpozen hebben we bijna elk jaar een abonnement op iets. Toen de kinderen nog heel klein waren, was dat een abonnement op het arboretum in Kalmthout. Later werd het een abonnement op de dierentuin. Ongeveer een jaar geleden stopte het abonnement op de dierentuin en hebben we daarna even nergens een abonnement op gehad. Tot ongeveer twee maanden geleden, toen gingen we voor een abonnement op Julianatoren ( de entree van pretparken is zo hoog, dat een abonnement echt loont). Mede omdat daar ook heel veel bonnen (met gratis toegang) bij zitten voor andere bezienswaardigheden en parken zoals het Archeon, Ouwehands dierenpark in Rhenen, Hellendoorn en Avifauna. We besloten dat we op Vaderdag naar Rhenen gingen en dat we dat geheim zouden houden tot we er waren. Niet dat dat lukt, want je moet iets intoetsen in het navigatiesysteem waar je man ook bij zit. :-)
Bovendien was het eerste wat dochterlief riep: " Jij raadt nooit naar welke dierentuin we zo gaan, papa!" en toen broer luid zuchtte en met zijn ogen rolde, zei ze "Nou, ik verklap toch niet dat we naar het Ouwehands dierenpark gaan?". :-)
Maar een uurtje later was iedereen aangekleed en zaten we in de auto op weg naar het park. We kwamen rond de opening van het park aan. Het uitje was niet geheel gratis ondanks de kortingsbonnen en het feit dat we eten en drinken zelf meenamen (parkeergeld 6 euro en toegang met de hond 5 euro). Maar dat mocht de pret niet drukken, het was erg leuk. Het is altijd leuk om dieren te bekijken en we bezochten ook de zeeleeuwenshow die volgens de kinderen echt het einde was. Na drie uur slenteren was het wel weer tijd om weg te gaan. Daarna worden de kinderen gewoon te moe en dan is het snel uit met de pret. Beter is het dus om dat voor te zijn. Het was ook nog wel een ritje naar huis. Halverwege de middag kwamen we weer thuis.
Samen met dochterlief ging ik even later aan de slag in de keuken. In de kleuterklas waar dochterlief in zit, is het thema koken en beroepen. Er worden samen met ouders simpele gerechten bereid zoals pannenkoeken, Turkse pizza enz. Afgelopen week maakten ze in de klas loempia's en dochterlief was helemaal om. Dàt gingen we koken met Vaderdag! Ze regelde zelf het recept en ik kocht de ingrediënten. Hoewel het niet ingewikkeld is, is het wel veel snijwerk. Het recept zal ik morgen delen, want het is inderdaad heel leuk om te doen met kinderen en erg smakelijk ook!
Al met al was het dus een hele leuke, gezellige dag geworden. Maar ook best druk. Vandaag deden we dus maar even een pas op de plaats. Een beetje aanrommelen in en om het huis is dan helemaal goed! Morgen maar weer echt terug naar de orde van de dag!
Afgelopen week kwamen de kinderen trots van school thuis met hun zelfgemaakte cadeaus. Die werden giechelend verstopt, want dat verstoppen is natuurlijk wel spannend. Dat manlief de hele week niet thuis was ( zat in Aberdeen) en pas vrijdagavond heel laat thuis zou komen, deed daar geen afbreuk aan.
Ook kochten we net als andere jaren samen iets kleins voor papa, meestal is dat ook iets praktisch. De slippers die we daarom aan het begin van de week voor hem kochten ( zijn oude waren stuk gegaan) werden thuis nog even zo ingepakt dat hij echt nooit zou raden wat hij kreeg en dit geheel werd ook verstopt.
Omdat manlief alleen op zaterdag thuis was ( zondagochtend moest hij alweer op het vliegtuig), vierden we Vaderdag op zaterdag. Je bepaalt immers zelf hoe, wat en wanneer iets gevierd wordt. Zaterdagochtend was er daarom al vroeg beweging in ons huisje. De hond werd uitgelaten, de kinderen toverden de zorgvuldig verstopte cadeautjes weer tevoorschijn en papa werd op bed verblijd met koffie en de cadeautjes.
Op die dag doen we ook altijd wat leuks (dat in principe geen of weinig geld kost) en daarom hadden we vooraf gebrainstormd over wat we zouden gaan doen. Hoort allemaal bij de voorpret. Soms is het gewoon een wandeling in een gebied waar we normaal niet komen met een picknick. Maar dit jaar werd het anders.
Met tussenpozen hebben we bijna elk jaar een abonnement op iets. Toen de kinderen nog heel klein waren, was dat een abonnement op het arboretum in Kalmthout. Later werd het een abonnement op de dierentuin. Ongeveer een jaar geleden stopte het abonnement op de dierentuin en hebben we daarna even nergens een abonnement op gehad. Tot ongeveer twee maanden geleden, toen gingen we voor een abonnement op Julianatoren ( de entree van pretparken is zo hoog, dat een abonnement echt loont). Mede omdat daar ook heel veel bonnen (met gratis toegang) bij zitten voor andere bezienswaardigheden en parken zoals het Archeon, Ouwehands dierenpark in Rhenen, Hellendoorn en Avifauna. We besloten dat we op Vaderdag naar Rhenen gingen en dat we dat geheim zouden houden tot we er waren. Niet dat dat lukt, want je moet iets intoetsen in het navigatiesysteem waar je man ook bij zit. :-)
Bovendien was het eerste wat dochterlief riep: " Jij raadt nooit naar welke dierentuin we zo gaan, papa!" en toen broer luid zuchtte en met zijn ogen rolde, zei ze "Nou, ik verklap toch niet dat we naar het Ouwehands dierenpark gaan?". :-)
Maar een uurtje later was iedereen aangekleed en zaten we in de auto op weg naar het park. We kwamen rond de opening van het park aan. Het uitje was niet geheel gratis ondanks de kortingsbonnen en het feit dat we eten en drinken zelf meenamen (parkeergeld 6 euro en toegang met de hond 5 euro). Maar dat mocht de pret niet drukken, het was erg leuk. Het is altijd leuk om dieren te bekijken en we bezochten ook de zeeleeuwenshow die volgens de kinderen echt het einde was. Na drie uur slenteren was het wel weer tijd om weg te gaan. Daarna worden de kinderen gewoon te moe en dan is het snel uit met de pret. Beter is het dus om dat voor te zijn. Het was ook nog wel een ritje naar huis. Halverwege de middag kwamen we weer thuis.
Samen met dochterlief ging ik even later aan de slag in de keuken. In de kleuterklas waar dochterlief in zit, is het thema koken en beroepen. Er worden samen met ouders simpele gerechten bereid zoals pannenkoeken, Turkse pizza enz. Afgelopen week maakten ze in de klas loempia's en dochterlief was helemaal om. Dàt gingen we koken met Vaderdag! Ze regelde zelf het recept en ik kocht de ingrediënten. Hoewel het niet ingewikkeld is, is het wel veel snijwerk. Het recept zal ik morgen delen, want het is inderdaad heel leuk om te doen met kinderen en erg smakelijk ook!
Al met al was het dus een hele leuke, gezellige dag geworden. Maar ook best druk. Vandaag deden we dus maar even een pas op de plaats. Een beetje aanrommelen in en om het huis is dan helemaal goed! Morgen maar weer echt terug naar de orde van de dag!
woensdag 10 juni 2015
Over huisdierenverzekeringen en het nut er van
In programma's waarbij mensen geholpen worden om hun financiële situatie te verbeteren blijkt vaak dat mensen over verzekerd zijn. Ik heb in de afgelopen jaren al heel wat keren onze verzekeringen bekeken om te kijken of we goed genoeg en/ of over verzekerd zijn. En of het goedkoper kon.
Toen we vorig jaar een hondje kochten, deed zich de vraag voor of we een huisdierenverzekering zouden afsluiten. In eerste instantie klonk het mij in de oren als een nutteloze verzekering zoals die voor je mobiele telefoon. Zo eentje waar je eigenlijk altijd uitgesloten bent van vergoedingen. Van verschillende kanten hoorden we dat het toch wel zinvol was om er goed naar te kijken.
Ik heb er echt avonden aan besteed om te kijken of het een goede zet zou zijn, of dat het een onzinverzekering is. Er worden nogal wat verzekeringen aangeboden door de verschillende maatschappijen, met allerlei lijstjes van wat wel en wat niet verzekerd is tegen wisselende vergoedingspercentages.
Uiteindelijk besloot ik dat het toch wel fijn was om er een af te sluiten. Ik koos voor een basispakket met opties als vaccinaties en gebit. Sterilisatie liet ik eruit, want ik berekende dat het veel voordeliger is om te zijner tijd dat bedrag in één keer op te hoesten, dan jaren een verhoogde premie te hebben voor iets dat eenmalig is.
De eerste zoveel maanden mag je niets declareren, nou ja, dat kan wel, maar je krijgt niets vergoed ( behalve euthanasie). Dus de eerste vaccinaties zijn voor eigen rekening.
Omdat we van de dierenarts na een half jaar een bericht kregen voor een gratis check-up en de hond nog geen vaccinatie voor/tegen kennelhoest had gehad, maakte ik een afspraak. Dan kon er meteen naar dat kleine plekje op haar poot worden gekeken.
Manlief ging samen met de hond en de kinderen heen en toen bleek de hond ook nog geen vaccinatie tegen rabiës te hebben gehad. Iets wat je nodig hebt in het buitenland. Aangezien België op een paar kilometer hier vandaan ligt, maar toch echt al buitenland is en we daar graag wandelen, moest dat dus ook nog even gebeuren. Het plekje op de poot bleek niets bijzonders te zijn, maar het gebit ( wat ik altijd zorgvuldig heb bekeken) bleek een afwijking te hebben: haar hoektanden waren niet gewisseld en daardoor had ze er twee teveel. Die melk-hoektanden ( die heel anders zijn dan de definitieve hoektanden) moesten dus operatief/ onder volledige verdoving verwijderd worden. Manlief rekende de twee vaccinaties af (van 70 euro totaal) en kwam thuis met het bericht dat ik een afspraak moest maken om die tanden te laten verwijderen. Aangezien dit ontstekingen kon veroorzaken en de hond daar niet tegen bestand zou zijn, was het zaak om dit dus snel te doen.
Nog geen week later bracht manlief het arme beestje geheel te goeder trouw en kwispelend naar de hoofdvestiging van de budgetdierenartsenpraktijk. We wisten vooraf wat het maximaal kon gaan kosten en ik was toch echt heel blij dat ik die verzekering had afgesloten. Want je kunt er toch heus een week van op vakantie als gezin en dan is dit nog een kleine ingreep van ongeveer een uur. In ons geval een heel erg kleine ingreep, met een dwergpinschertje :-)
Gelukkig is alles goed gegaan en hebben we nu weer een blije, gezonde hond. Wel super zielig die eerste dagen met hechtingen in haar bekkie. Maar nu knabbelt ze wel meer aan haar botjes en op haar knuffels.
Er van uitgaande dat onze hond kerngezond is, betekent dit dat we nèt niet precies pas uitkomen wat jaarpremie en kosten betreft. Zou onze hond haar hoektanden wel gewoon gewisseld hebben, dan betaalden we uiteraard in totaal veel meer premie dan de vergoeding van de kosten van de vaccinaties.
Toch ben en blijf ik erg blij met de verzekering. Dit kleine ingreepje van twee hoektanden kostte echt al honderden euro's en je hebt geen idee wat er allemaal nog te wachten staat ( hopelijk niets) maar volgens veel van onze vrienden en kennissen kan het snel hoog oplopen met de kosten. Ook al ga je net als ons naar een budgetdierenarts.
We hoorden van de meesten over operaties met kosten die in de duizenden euro's liepen en er voor hebben gezorgd dat mensen niet meer op vakantie konden.....maar ja, je dier laten inslapen ( vanwege een abces aan zijn penis of een baarmoeder die gedraaid is) omdat jij op vakantie wilt, dàt doe je natuurlijk ook niet.
Je kunt er uiteraard (omwille van de maandpremie) voor kiezen om geen verzekering te nemen. Maar dan is het ten opzichte van de hond wel zo fair ( vind ik) als er een fors bedrag ( reken maar op ongeveer 1000 tot 1500 euro) op de plank ligt ten behoeve van dit soort noodgevallen. En laten we dat nu net niet willen of kunnen naast de standaard buffer voor andere noodgevallen als de uitval van de wasmachine etc.
Vanavond diende ik de facturen in van de vaccinaties en van de operatie.
Dat was nog wel even een heel gedoe. Zwoegen en zweten!
Per gespecificeerde factuurregel moet je een heel veld invullen. Bij de factuur van de twee vaccinaties was dat geen probleem, want dat waren maar twee regels en dus twee hele velden die ingevuld moesten worden.
Maar bij de factuur van de operatie ( met 13 regels) bleek ineens dat er een soort tijdslot op het declaratieveld zit. Eindeloos lijkt de lijst waar je uit moet kiezen. Als je er te lang over doet, blokkeert de boel en kan je opnieuw beginnen aan je declaratie. Met een factuur van 13 regels die elk uitgebreid in een apart veldje ingevuld en verklaard moesten worden, lukte het (pas of al?) na drie pogingen om de declaratie in te dienen. De eerste twee pogingen liepen bij het allerlaatste regeltje vast, vanwege de tijd die ik gebruikt had om die 12 regels daarvoor in het systeem te zetten....Grmbl!
Maar goed, als ik straks de vergoedingen ( 80% van de kosten) op onze bankrekening heb staan, ben ik het bovenstaande hopelijk weer snel vergeten....
Toen we vorig jaar een hondje kochten, deed zich de vraag voor of we een huisdierenverzekering zouden afsluiten. In eerste instantie klonk het mij in de oren als een nutteloze verzekering zoals die voor je mobiele telefoon. Zo eentje waar je eigenlijk altijd uitgesloten bent van vergoedingen. Van verschillende kanten hoorden we dat het toch wel zinvol was om er goed naar te kijken.
Ik heb er echt avonden aan besteed om te kijken of het een goede zet zou zijn, of dat het een onzinverzekering is. Er worden nogal wat verzekeringen aangeboden door de verschillende maatschappijen, met allerlei lijstjes van wat wel en wat niet verzekerd is tegen wisselende vergoedingspercentages.
Uiteindelijk besloot ik dat het toch wel fijn was om er een af te sluiten. Ik koos voor een basispakket met opties als vaccinaties en gebit. Sterilisatie liet ik eruit, want ik berekende dat het veel voordeliger is om te zijner tijd dat bedrag in één keer op te hoesten, dan jaren een verhoogde premie te hebben voor iets dat eenmalig is.
De eerste zoveel maanden mag je niets declareren, nou ja, dat kan wel, maar je krijgt niets vergoed ( behalve euthanasie). Dus de eerste vaccinaties zijn voor eigen rekening.
Omdat we van de dierenarts na een half jaar een bericht kregen voor een gratis check-up en de hond nog geen vaccinatie voor/tegen kennelhoest had gehad, maakte ik een afspraak. Dan kon er meteen naar dat kleine plekje op haar poot worden gekeken.
Manlief ging samen met de hond en de kinderen heen en toen bleek de hond ook nog geen vaccinatie tegen rabiës te hebben gehad. Iets wat je nodig hebt in het buitenland. Aangezien België op een paar kilometer hier vandaan ligt, maar toch echt al buitenland is en we daar graag wandelen, moest dat dus ook nog even gebeuren. Het plekje op de poot bleek niets bijzonders te zijn, maar het gebit ( wat ik altijd zorgvuldig heb bekeken) bleek een afwijking te hebben: haar hoektanden waren niet gewisseld en daardoor had ze er twee teveel. Die melk-hoektanden ( die heel anders zijn dan de definitieve hoektanden) moesten dus operatief/ onder volledige verdoving verwijderd worden. Manlief rekende de twee vaccinaties af (van 70 euro totaal) en kwam thuis met het bericht dat ik een afspraak moest maken om die tanden te laten verwijderen. Aangezien dit ontstekingen kon veroorzaken en de hond daar niet tegen bestand zou zijn, was het zaak om dit dus snel te doen.
Nog geen week later bracht manlief het arme beestje geheel te goeder trouw en kwispelend naar de hoofdvestiging van de budgetdierenartsenpraktijk. We wisten vooraf wat het maximaal kon gaan kosten en ik was toch echt heel blij dat ik die verzekering had afgesloten. Want je kunt er toch heus een week van op vakantie als gezin en dan is dit nog een kleine ingreep van ongeveer een uur. In ons geval een heel erg kleine ingreep, met een dwergpinschertje :-)
Gelukkig is alles goed gegaan en hebben we nu weer een blije, gezonde hond. Wel super zielig die eerste dagen met hechtingen in haar bekkie. Maar nu knabbelt ze wel meer aan haar botjes en op haar knuffels.
Er van uitgaande dat onze hond kerngezond is, betekent dit dat we nèt niet precies pas uitkomen wat jaarpremie en kosten betreft. Zou onze hond haar hoektanden wel gewoon gewisseld hebben, dan betaalden we uiteraard in totaal veel meer premie dan de vergoeding van de kosten van de vaccinaties.
Toch ben en blijf ik erg blij met de verzekering. Dit kleine ingreepje van twee hoektanden kostte echt al honderden euro's en je hebt geen idee wat er allemaal nog te wachten staat ( hopelijk niets) maar volgens veel van onze vrienden en kennissen kan het snel hoog oplopen met de kosten. Ook al ga je net als ons naar een budgetdierenarts.
We hoorden van de meesten over operaties met kosten die in de duizenden euro's liepen en er voor hebben gezorgd dat mensen niet meer op vakantie konden.....maar ja, je dier laten inslapen ( vanwege een abces aan zijn penis of een baarmoeder die gedraaid is) omdat jij op vakantie wilt, dàt doe je natuurlijk ook niet.
Je kunt er uiteraard (omwille van de maandpremie) voor kiezen om geen verzekering te nemen. Maar dan is het ten opzichte van de hond wel zo fair ( vind ik) als er een fors bedrag ( reken maar op ongeveer 1000 tot 1500 euro) op de plank ligt ten behoeve van dit soort noodgevallen. En laten we dat nu net niet willen of kunnen naast de standaard buffer voor andere noodgevallen als de uitval van de wasmachine etc.
Vanavond diende ik de facturen in van de vaccinaties en van de operatie.
Dat was nog wel even een heel gedoe. Zwoegen en zweten!
Per gespecificeerde factuurregel moet je een heel veld invullen. Bij de factuur van de twee vaccinaties was dat geen probleem, want dat waren maar twee regels en dus twee hele velden die ingevuld moesten worden.
Maar bij de factuur van de operatie ( met 13 regels) bleek ineens dat er een soort tijdslot op het declaratieveld zit. Eindeloos lijkt de lijst waar je uit moet kiezen. Als je er te lang over doet, blokkeert de boel en kan je opnieuw beginnen aan je declaratie. Met een factuur van 13 regels die elk uitgebreid in een apart veldje ingevuld en verklaard moesten worden, lukte het (pas of al?) na drie pogingen om de declaratie in te dienen. De eerste twee pogingen liepen bij het allerlaatste regeltje vast, vanwege de tijd die ik gebruikt had om die 12 regels daarvoor in het systeem te zetten....Grmbl!
Maar goed, als ik straks de vergoedingen ( 80% van de kosten) op onze bankrekening heb staan, ben ik het bovenstaande hopelijk weer snel vergeten....
Abonneren op:
Reacties (Atom)