maandag 28 maart 2016

Step and stitch

Op zich een prima weekend. Dat Paasweekend. Vandaag, Tweede Paasdag zouden we gaan brunchen bij een bevriende moeder met haar kids. Ruim een uur voor vertrek wilden de kinderen nog even gaan steppen. Het was droog en buitenspelen is altijd een goed plan, dus ze vertrokken naar het pleintje waar ze vrij kunnen steppen. Na een halfuur kwam zoonlief huilend terug. Zijn jas en broek onder het bloed. Kin open. Het asfalt op het pleintje was gladder geweest dan gedacht en ineens had hij het asfalt van dichtbij mogen bekijken. Ik troostte en depte de wond. Die toch wat groter en dieper was dan ik dacht. De randen waren scherp, dit was duidelijk een gevalletje "we moeten even naar de dokter". En dus belde ik de huisartsenpost. Anderhalf uur later konden we terecht. Ik bracht dochterlief alvast met de zelfgemaakte cakejes naar de vriendin en reed met zoonlief door.
Het bleek een lastig stukje kin te zijn en lijmen was geen optie. Het werden hechtingen.
Een klein uur later zaten we aan de brunch/lunch bij vriendin en was zoonlief nog steeds onder de indruk van het gebeurde. Na even spelen ging het verder steeds beter. Later die middag gingen we nog even een rondje in het bos doen zodat de kinderen hun energie nog even konden laten gaan. We sloten af met friet en worstjes bij vriendin thuis.
Nu liggen de kinderen uitgeteld in bed. Morgen begint de drukke week weer, maar keert ook een bepaalde rust weer terug. Feestdagen en zomertijd zorgen toch altijd voor onrust.

10 opmerkingen:

  1. Fijn dat je mocht komen bij de dokterspost en dat ze het hebben gehecht. Maar het is toch even schrikken denk ik.

    Ik ben nu ook weer blij dat het gewone leven weer begint.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ach gos, je arme jochie, dat is schrikken! Succes met de genezing. Gelukkig hebben jullie verder een leuk en gezellig weekend gehad!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Oh nee... :-( Hopelijk heeft hij niet te veel pijn... wel lekker stoer later, paar hechtingen op je kin! ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Agossieeee! Wat een schrik!
    Gelukkig was het uiteindelijk toch nog een gezellige dag! Is hij van de schrik bekomen?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Jeetje zo kan het alweer snel verkeren. Een ongeluk zit in een klein hoekje

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dat is een hele schrik! Hopelijk geneest het mooi.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Met wat schrammetjes worden kleine jongens groot.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Dat kan er ook nog wel bij ;-( Gelukkig wel friet met worstjes en kunnen jullie er straks om glimlachen.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. fijn he, die feestdagen... :-) zat zelf een paar keer met kids op de spoedafdeling, op feestdagen, met tenen uit de kom en wonden die hechtingen nodig hadden...
    maar fijn dat je nog naar het bos kon om stoom af te blazen! hoop dat je zoontje weer helemaal heel is nu!

    BeantwoordenVerwijderen
  10. hey spaarmoeder, je blog is verdwenen.....vindt dat zo spijtig....hoop dat je ons verder laat genieten van je wel en wee en we duimen voor jou dat alles op zijn pootjes terecht komt, verhuis, werk...het is heel wat om te verwerken de laatste tijd voor jou...!!!! Heel veel moed !

    BeantwoordenVerwijderen