"Culinaire" dag

Af en toe is snacken best lekker.
Vanochtend begon manlief erover.
Dat hij wel weer eens zin had in friet maken.
In de schuur stonden nog twee emmers met aardappelen te wachten. Dus een prima idee.
Laatst had ik in de reclame frituurolie aangeschaft, maar die stond nog in de kelder.
Omdat met de hand friet maken best wel wat tijd kost en energie, besloten we een voorraad te maken en die in te vriezen.
Ik begon met het schillen van de aardappelen en manlief maakte er frietjes van met de frietsnijder.
De frietjes werden eerst tien minuten gestoomd, zodat ze al een beetje van het rauwe af waren.
Al doende begonnen we over de frituurpan die we in het kerstpakket hadden gevonden in december.
We hadden het ding al proberen te slijten, omdat we er al een hadden en hem niet vaak gebruiken.
Maar iedereen in de omgeving had er al een.
We bedachten ons dat we die voor vis of iets dergelijks konden gaan gebruiken.
Zelf een lekkerbek of kibbeling bakken.
Eerder kocht ik dat nog wel eens bij de viskraam, ter afwisseling van de vis die ik zelf  in de pan bak of stoom, zoals zalm, kabeljauw tong etc.  Maar de afgelopen drie keer was dat tegengevallen. De vis was te zout gekruid, het vet te oud of weet ik het. Maar in elk geval vonden we de gebakken vis van de visboer niet lekker. En bovenal schandalig duur. Het geld niet waard.
In de vriezer lagen nog twee pakjes koolvisfilet en in het boek van Vreni de Jong ( gezond en lekker eten) vond ik het beignet-recept om de vis in te leggen.
De visfilets sneden we in stukjes. Beetje kruiden toegevoegd en even laten staan.
Aan het einde van de middag waren de voorgestoomde frietjes afgekoeld.
De visstukjes waren inmiddels lekker gemarineerd en klaar om door het beignetbeslag te worden gehaald.
Buiten stond onze oude friteuse en de nieuwe uit het kerstpakket  al op te warmen.
De kinderen keken nieuwsgierig door het raam naar buiten. Het idee van vis en friet leek hen wel wat.
Manlief bakte de berg frietjes voor en ik deed mijn best met de vis.
We wisten dat de friet voor een paar keer bedoeld was, maar ook de vis bleek veel teveel te zijn.
Omdat zowel de friet als de vis twee keer gebakken moesten worden, besloten we ook een deel van de vis niet nog eens te bakken en in porties in de vriezer te doen. Alles moest voledig afkoelen, mooi wat tijd om andere klussen te doen. En er nog even op uit te trekken. Even lekker uitwaaien aan zee.
Voor de avond hadden we een portie friet en een portie kibbeling achtergehouden.
Die werden bij terugkomst gebakken en gingen schoon op.
Misschien nog steeds niet de gezondste maaltijd, maar het voelde en smaakte wel alsof het veel gezonder was dan de visboer/ snackbar of kant-en-klaar frites. Je wist nu wat je onder je neus stopte en alles was biologisch. Oké we zijn tussen alle klusjes door er mee bezig geweest, maar het was het waard.
Volgens klein zussie waren het de lekkerste "ietjes" die ze ooit gegeten had. En broer had razendsnel zijn kibbelingen op.
En als je gaat rekenen ben je veel voordeliger uit, tijd niet meegerekend.
Wat me wel bijbleef, was dat ik, als ik kibbeling koop voor ons gezin, een pond aanschaf.
Nu resulteerde de zelfgemaakte kibbeling van een pond koolvisfilet in wel drie van die porties, terwijl het deeglaagje echt heel mooi was geworden.
Je betaalt bij de visboer dus voor het beignetbeslag in plaats van voor de vis.
Onze visboer, die heerlijke haring verkoopt, verkoopt kibbeling voor 1,75 euro per ons. Best duur voor tweederde beignetbeslag.
Ik koop nu zeker nooit meer kibbeling.